Marceli Szarota

Marceli Szarota (ur. 26 kwietnia 1876 w Warszawie, zm. 23 grudnia 1951 w Otwocku) – polski dziennikarz i dyplomata, delegat rządu RP przy Komisji Międzysojuszniczej w Kłajpedzie (1919–1921), redaktor naczelny „Gazety Lwowskiej” (1927–1935).

Marceli Szarota
Data i miejsce urodzenia

26 kwietnia 1876
Warszawa

Data i miejsce śmierci

23 grudnia 1951
Otwock

Zawód, zajęcie

dziennikarz, dyplomata

Narodowość

polska

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

W 1900 przystąpił do PPS, za działalność socjalistyczną był więziony (1900–1901). W latach 1901–1907 przebywał we Francji i Szwajcarii, był członkiem paryskiego oddziału PPS. W 1908 uzyskał doktorat z filozofii na Uniwersytecie w Berlinie. Po powrocie do Polski pracował jako dziennikarz. W 1914 zaciągnął się do Legionów Polskich, podczas I wojny światowej reprezentował obóz niepodległościowy jako wysłannik w Skandynawii, następnie po 1918 był wysłannikiem MSZ w Chorwacji i Słowenii oraz radcą i chargé d’affaires w Wiedniu (1919–1921). Sprawował funkcję delegata rządu RP przy Komisji Międzysojuszniczej w Kłajpedzie (1921–1923) oraz zastępcy chargé d’affaires w Charkowie (1923–1924) – de facto posła przy rządzie Ukraińskiej SRR. W 1924 został zwolniony z pracy w MSZ i poświęcił się dziennikarstwu. Stał na czele redakcji „Gazety Lwowskiej” (1927–1935). W II połowie lat 30. pracował w Polskim Związku Zachodnim.

Był wolnomularzem, należał do paryskiej loży „Agni”.

Zmarł w Otwocku. Pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym (sektor VII-7-377)[1].

Dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Irena z Jankowskich h. Jastrzębiec. Od 1903 drugą żoną była pisarka Eleonora Kalkowska, z którą mieli córkę Elidę Marię, geramnistkę i syna Ralfa (1906–1994), ekonomistę. Ich wnukiem jest historyk Tomasz Szarota.

Patrz także: Rodzina Szarotów

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Cmentarz parafialny w Otwocku, otwock.grobonet.com [dostęp 2022-01-03].
  2. M.P. z 1939 r. nr 149, poz. 353 „za zasługi na polu pracy społecznej”.

BibliografiaEdytuj

  • Ludwik Hass, Masoneria polska XX wieku. Losy, loże, ludzie, Wyd. 2, rozsz. i uzup., Kopia, Warszawa 1996, s. 484 (nota biograficzna).