Marcin Romanowski

polski jurysta, polityk

Marcin Romanowski (ur. 20 stycznia 1976 w Skrwilnie) – polski prawnik i urzędnik państwowy, doktor nauk prawnych, podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości (od 2019)[1], w latach 2016–2019 dyrektor Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości[2], w latach 2018–2019 pełnił urząd Pełnomocnika Ministra Sprawiedliwości ds. Informatyzacji i Cyberbezpieczeństwa oraz ds. Funduszu Sprawiedliwości[3], od 2016 przewodniczący Rady Krajowej Szkoły Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego[4].

Marcin Romanowski
Ilustracja
(2019)
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1976
Skrwilno
Zawód, zajęcie prawnik, urzędnik państwowy
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Stanowisko podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości (od 2019)
Partia Solidarna Polska

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Rypinie (1995), absolwent prawa na WPiA na Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (2000) oraz podyplomowych studiów prawniczych (Magister Legum, LL.M.) na Uniwersytecie w Ratyzbonie, Bawaria (2002). Stypendysta Fundacji Konrada Adenauera na Uniwersytecie w Ratyzbonie (2000–2002), w Greifswaldzie i Uniwersytecie Humboldta w Berlinie (2004–2005). Rozprawę doktorską Własność w procesie rozliczeń z komunistyczną przeszłością. Studium teoretycznoprawne na przykładzie Niemiec po 1989 roku obronił w 2008 na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Adiunkt w Katedrze Teorii i Filozofii Prawa na WPiA UKSW w Warszawie[5]. W wyborach samorządowych w 2002 ubiegał się bez powodzenia o mandat radnego Rady m.st. Warszawy z listy komitetu Julii Pitery[6]. Ekspert tzw. komisji w sprawie Rywina (2003–2004). W latach 2005–2007 oraz 2015–2019 doradca ministra sprawiedliwości. W 2019 jako członek Solidarnej Polski bezskutecznie kandydował z listy PiS do Sejmu[7]. Po wyborach został podsekretarzem stanu w MS.

Inicjator programu edukacyjnego Pracownia Liderów Prawa Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości[8].

Numerariusz Opus Dei[9][10].

Zainteresowania badawczeEdytuj

Główne obszary zainteresowań badawczych to prawo rozliczeń z przeszłością państw bezprawia, prawo naturalne i niepozytywistyczne koncepcje prawa, teoria prawa globalnego, antropologia prawnicza oraz jej zastosowania w tworzeniu i stosowaniu prawa. Autor kilkunastu publikacji i opracowań naukowych, w tym współautor monografii O trudnych przypadkach filozofii prawa. Studia z antropologii filozoficznej[11] oraz Reprywatyzacja. Problemy teorii i praktyki[12].

PrzypisyEdytuj

  1. Marcin Romanowski wiceministrem sprawiedliwości, Ministerstwo Sprawiedliwości [dostęp 2019-06-05].
  2. Kierownictwo – Instytut Wymiaru Sprawiedliwości, iws.gov.pl [dostęp 2019-12-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-28].
  3. Fundusz Sprawiedliwości spieszy z ratunkiem dla pokrzywdzonych, gosc.pl, 14 marca 2019 [dostęp 2019-05-28].
  4. Rada KSAP, ksap.gov.pl [dostęp 2019-05-28].
  5. O Katedrze, wpia.uksw.edu.pl [dostęp 2019-12-28].
  6. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2020-05-10].
  7. Serwis PKW – Wybory 2019 [dostęp 2020-01-08].
  8. Pracownia Liderów Prawa, iws.org.pl [dostęp 2019-05-28].
  9. Sebastian Klauziński, Numerariusz Opus Dei i twórca kuźni kadr Ziobry. Kim jest nowy wiceminister sprawiedliwości, oko.press, 14 czerwca 2019 [dostęp 2019-06-22].
  10. Wojciech Wybranowski, Walczymy z ideologią, która atakuje wolność, „Do Rzeczy”, 30 lipca 2019 [dostęp 2020-01-08].
  11. Maciej Dybowski, Marcin Romanowski, O trudnych przypadkach w filozofii prawa. Studia z antropologii filozoficznej [On hard cases in the philosophy of law. Studies in philosophical antropology] [Book in Polish] (2015) [dostęp 2019-05-28] (ang.).
  12. Polska Bibliografia Naukowa, pbn.nauka.gov.pl [dostęp 2019-05-28].

Linki zewnętrzneEdytuj