Otwórz menu główne

Marcin Jan Wysocki (ur. 26 kwietnia 1860 we Lwowie, zm. 1939?) – generał brygady Wojska Polskiego.

Marcin Jan Wysocki
Martin Wysocki
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1860
Lwów
Data śmierci 1939?
Przebieg służby
Lata służby 1882-1921
Siły zbrojne c. i k. Armia
Wojsko Polskie
Jednostki Kowieński Pułk Strzelców
Stanowiska dowódca pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 26 kwietnia 1860 roku we Lwowie[1][2]. W 1879 roku ukończył sześcioklasową szkołę realną w Czerniowcach, a trzy lata później Szkołę Kadetów we Lwowie[2]. W 1883 roku został wcielony do nowo powstałego Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 89, stacjonujacego we Lwowie, a później Jarosławiu. W 1905 roku został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 95 we Lwowie[3]. W 1912 roku był przydzielony do Dowództwa XI Korpusu we Lwowie[4]. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W czasie służby w c. i k. Armii awansował kolejno na stopień: kadeta–zastępcy oficera (1 września 1882 roku), podporucznika (1 listopada 1885 roku), porucznika (1 listopada 1889 roku), kapitana (1 maja 1896 roku), majora (1 listopada 1909 roku), podpułkownika (1 maja 1913 roku) i pułkownika (1 maja 1915 roku)[5].

7 lipca 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z 1 maja 1915 roku[6][7].

Od 27 sierpnia 1920 roku dowodził Kowieńskim Pułkiem Strzelców[8][1]. Z dniem 1 maja 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała podporucznika, z prawem noszenia munduru[9]. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady[10]. Mieszkał we Lwowie[11][12][13]. W 1934 roku był zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie generałów stanu spoczynku[14]. Zmarł w 1939 roku lub później[1][2].

Generał Wysocki był żonaty. Miał czworo dzieci[2].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 185.
  2. a b c d Stawecki 1994 ↓, s. 357.
  3. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1906 ↓, s. 243, 606.
  4. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1913 ↓, s. 158, 284, 692.
  5. Rocznik oficerski 1883 ↓, s. 263, 445.
  6. Dz. Rozk. MSWojsk. ↓, nr 78 z 1919 roku, poz. 2559.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 77 z 16 grudnia 1923 roku, s. 720, sprostowano datę starszeństwa w stopniu pułkownika z 1 maja 1917 roku na 1 maja 1915 roku.
  8. Księga chwały 1992 ↓.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921 roku, s. 817.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.
  11. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1577.
  12. a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1406.
  13. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 881.
  14. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 322.
  15. a b c d e f Lista starszeństwa c. i k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1916 ↓, s. 292.

BibliografiaEdytuj