Otwórz menu główne

Marek Abramowicz

polski astrofizyk

Marek Abramowicz (ur. 6 czerwca 1945 w Chełmie) – polski naukowiec, astrofizyk. Autor przeszło 200 prac naukowych[1] z zakresu ogólnej teorii względności, astrofizyki wysokich energii, teorii akrecji, czarnych dziur, figur równowagi gwiazd i innych. Promotor kilkunastu doktorantów, z których kilkoro zostało profesorami w renomowanych uczelniach USA, Europy i Chin (m.in. Piero Madau, Omer Blaes, Ewa Szuszkiewicz)[1].

Marek Abramowicz
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1945
Chełm
Specjalność: astrofizyka

Działalność naukowaEdytuj

Absolwent IX LO w Gdańsku. Studiował matematykę i astronomię na Uniwersytecie Wrocławskim[2], gdzie uzyskał dyplom magistra w 1968. Pracę doktorską z fizyki teoretycznej[1] obronił na Uniwersytecie Warszawskim w 1974. Jego promotorem był Andrzej Trautman. Pracował najpierw rok w Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, potem wiele lat w Centrum Astronomicznym Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie, rok na kalifornijskim Uniwersytecie Stanforda i dwa lata na Uniwersytecie Teksańskim w Austin[1]. Od 1981, przez wiele lat, prowadził badania i wykładał w zespole kierowanym przez brytyjskiego kosmologa Dennisa Sciamę: najpierw na Uniwersytecie Oksfordzkim w Anglii, a później we włoskiej Scuola Internazionale Superiore di Studi Avanzati (SISSA) w Trieście[2].

W latach 1990–1994 profesor w Nordic Institute for Theoretical Physics (Nordita) w Kopenhadze[2]. Od 1993 pracuje na Uniwersytecie w Göteborgu i Uniwersytecie Technicznym Chalmersa (w tym samym mieście), gdzie kieruje katedrą astrofizyki[1]. W 2004 otrzymał od prezydenta RP nominację na polską (belwederską) profesurę. Jako wizytujący profesor od kilku lat pracuje w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie[2]. Należy do kilku stowarzyszeń międzynarodowych oraz jako Old Fellow do Linacre College w Oksfordzie[1].

W latach osiemdziesiątych pisał dla paryskiej „Kultury[2]. Liczne popularne artykuły Abramowicza ukazywały się w „Świecie Nauki”, „Uranii”, „Delcie”, „Scientific American”, „American Journal of Physics”, w szwedzkim „Forskning och Framsteg” i innych czasopismach[1]. Pisuje artykuły nie tylko ścisłe, ale również popularnonaukowe, np. o przeprowadzonej w 1933 przez rząd Adolfa Hitlera lustracji niemieckiej inteligencji i spowodowanym nią upadku niemieckiej matematyki i fizyki, o dacie śmierci Jezusa na krzyżu, o historii hejnału z Wieży Mariackiej, a w „Gazecie Wyborczej” również o astrologii[1]. Chętnie bierze udział w popularnych wykładach – między innymi w czeskim obserwatorium w Ondřejovie, niedaleko Pragi. Jest częstym gościem społecznego „Uniwersytetu w Bielicach”, w którym zaprezentował dotąd 10 popularnonaukowych wykładów[3].

NagrodyEdytuj

  • W 2007 Marek Abramowicz otrzymał szwedzką Nagrodę Sixtena Heymansa, przyznawaną co trzy lata przez Uniwersytet w Göteborgu na przemian literatowi i uczonemu.
  • W 2011 Marek Abramowicz został nagrodzony stypendium Fundacji Hasselblad. Przyznane stypendium ma charakter nagrody i jest przeznaczone na kilkumiesięczny, twórczy pobyt w należącym do Fundacji zamku Grez-sur-Loing.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h Serwis samorządowy Stronia Śląskiego: Marek Abramowicz [dostęp 2013-10-10].
  2. a b c d e Mieczysław Kowalcze: Marek Abramowicz. W: Janusz Laska, Mieczysław Kowalcze: Popularna Encyklopedia Ziemi Kłodzkiej. T. 1 (A–J). Kłodzko-Nowa Ruda: Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe, 2009, s. 8., ​ISBN 978-83-60478-90-5​.
  3. Uniwersytet w Bielicach. W: serwis wsi Bielice [on-line]. 2014. [dostęp 2014-07-30].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj