Otwórz menu główne

Marek Arnsztajn (spotykane również Arnstein, Arnsztein lub Arnsztejn, ur. 13 października 1855 w Lublinie, zm. 26 kwietnia 1930 w Warszawie) − polski lekarz, działacz polityczny i społeczny pochodzenia żydowskiego, mąż poetki Franciszki Arnsztajnowej.

Marek Arnsztajn
Data i miejsce urodzenia 13 października 1855
Lublin
Data i miejsce śmierci 26 kwietnia 1930
Warszawa
Zawód, zajęcie lekarz
Małżeństwo Franciszka Arnsztajnowa
Dzieci Jan Arnsztajn

ŻyciorysEdytuj

Po zdaniu matury w 1876 roku Marek (Mordko) Arnsztajn rozpoczął studia medyczne na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Ukończył je z tytułem doktora nauk medycznych w kwietniu 1883 roku, po czym przez kolejny rok uzupełniał edukację na uczelniach Wiednia, Berlina i Paryża. Do Lublina powrócił w maju 1884 roku, rozpoczynając tam praktykę lekarską. Po krótkim okresie pracy jako ordynator w szpitalu św. Jana i Szpitalu Żydowskim otworzył prywatny gabinet lekarski, specjalizując się w ginekologii. Dał się poznać jako organizator wsparcia dla ubogiej ludności, którą często leczył bezpłatnie. Jednocześnie interesował się najnowszymi zdobyczami medycyny, na przykład w 1891 roku przebywał w Berlinie, studiując metody leczenia gruźlicy opracowane przez Roberta Kocha.

Marek Arnsztajn był od 1884 roku członkiem rzeczywistym Lubelskiego Towarzystwa Lekarskiego, w 1913 roku reprezentował je na Międzynarodowym Kongresie Lekarskim w Londynie. Rok później został członkiem komitetu organizacyjnego II Zjazdu Lekarzy Prowincjonalnych, obradującego w Lublinie w dniach 31 maja i 1 czerwca 1914 roku. W ramach swej działalności naukowej wygłaszał referaty, publikowane później w czasopismach specjalistycznych. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został członkiem Stowarzyszenia Lekarzy Polskich.

Jako społecznik był współzałożycielem lubelskiego Towarzystwa Szerzenia Oświaty "Światło" i Rady Szkolnej. Poza działalnością zawodową i społeczną zajmował się również polityką, początkowo konspiracyjnie, od 1905 roku jawnie, jako członek Postępowej Demokracji. Z jej ramienia startował w wyborach do Dumy Państwowej w 1906 roku, przegrywając w ich części gubernialnej.

Zmarł po długiej chorobie w 1930 roku w Warszawie. Został pochowany na lubelskim cmentarzu żydowskim, a w pogrzebie uczestniczyło około 10 000 osób. Z małżeństwa z Franciszką Arnsztajnową miał syna Jana (zm. 1934), również lekarza i córkę Stefanię (zm. 1942).

BibliografiaEdytuj

  • Słownik biograficzny miasta Lublina. Tom 1, Tadeusz Radzik (red.), Jan Skarbek (red.), Adam Andrzej Witusik (red.), Lublin: Wydaw. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 1993, ISBN 83-227-0564-6, OCLC 749933245.