Otwórz menu główne

Maren Lundby

norweska skoczkini narciarska

Maren Olstad Lundby (ur. 7 września 1994 w Gjøvik) – norweska skoczkini narciarska, reprezentantka klubu Kolbukameratene IF, dwukrotna olimpijka[1]. Indywidualna mistrzyni olimpijska (2018) i mistrzyni świata (2019), trzykrotna medalistka mistrzostw świata w konkursach drużynowych (srebrny medal w 2015 i dwa brązowe w 2019), brązowa medalistka mistrzostw świata juniorów (2014), dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata (w sezonach 2017/2018 i 2018/2019) oraz zwyciężczyni Raw Air kobiet 2019.

Maren Olstad Lundby
Maren Olstad Lundby
Data i miejsce urodzenia 7 września 1994
Gjøvik
Klub Kolbukameratene
Wzrost 171 cm
Debiut w PŚ 3 grudnia 2011, Lillehammer (17. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 grudnia 2011, Lillehammer (17. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 1 marca 2014, Râșnov
(2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 10 grudnia 2016 w Niżnym Tagile
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto Pjongczang 2018 normalna
Mistrzostwa świata
Złoto Seefeld 2019 normalna
Srebro Falun 2015 norm. druż. miesz.
Brąz Seefeld 2019 norm. druż.
Brąz Seefeld 2019 norm. druż. miesz.
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz Val di Fiemme 2014 indywidualnie
Puchar świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2017/2018
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2018/2019
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2016/2017
Lillehammer Triple
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2017
Raw Air
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2019
Russian Tour Blue Bird
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2019
Letnie Grand Prix w skokach
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2017
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

Po raz pierwszy na międzynarodowej arenie wystartowała 12 sierpnia 2007 w Bischofsgrün w konkursie Pucharu Kontynentalnego i zajęła w nim 56. miejsce. 28 lutego tego samego roku w Zakopanem była 30. w konkursie mistrzostw świata juniorów.

Pierwsze punkty do klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego Maren Lundby zdobyła 13 września 2008 w Lillehammer, zajmując 24. miejsce. Najwyższe w karierze miejsce w zawodach tej rangi, 20. zajęła 13 lutego 2009 w Notodden.

20 lutego 2009 wzięła udział w konkursie o mistrzostwo świata w Libercu i zajęła w nim 22. miejsce.

3 grudnia 2011 roku w pierwszym w historii konkursie Pucharu Świata kobiet w Lillehammer zajęła 17. miejsce, po skokach na 89 m i 81 m[2]. Był to jeden z najlepszych wyników tej zawodniczki w tym sezonie. Jedynie w Hinzenbach była 13., zaś w japońskim Zaō oraz w Oslo wyrównała wynik z pierwszych zawodów sezonu.

Podczas pierwszego w historii konkursu drużynowego - mieszanego inaugurującego sezon 2012/2013 Pucharu Świata w skokach narciarskich Maren Lundby stanęła na najwyższym podium wraz z Anette Sagen, Tomem Hilde, Andersem Bardalem[3]. 5 stycznia 2013 roku w niemieckim Schonach pierwszy raz znalazła się w dziesiątce Pucharu Świata. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajęła 23. miejsce, będąc trzecią Norweżką w tej klasyfikacji.

Sezon 2013/2014 ponownie zapoczątkowany został się konkursem drużynowym - mieszanym, w składzie norweskiej drużyny ponownie powołana została Lundby, która razem z Veltą, Sagen i Bardalem zajęli 3. miejsce przegrywając z Japończykami i Austriakami. Kolejnych trzech startach zajmowała miejsca w drugiej dziesiątce zawodów. Dopiero w rosyjskim Czajkowskim po raz drugi w karierze zajęła miejsce w pierwszej dziesiątce, plasując się na ósmym miejscu. Dotychczas najwyższym miejscem w zawodach Pucharu Świata są dwa czwarte miejsce, które zdobyła w styczniu 2014 roku w Zaō. Tydzień później w Planicy zajęła 6. oraz 9. miejsce. Po zawodach w Słowenii wystartowała w mistrzostwach świata juniorów. W odbywającym się w Val di Fiemme konkursie Norweżka zajęła trzecie miejsce przegrywając jedynie z Sarą Takanashi oraz Coline Mattel.

W pierwszym w historii skoków narciarskich kobiet na igrzyskach olimpijskich Lundby zajęła 8. miejsce tracąc do zwyciężczyni zawodów Niemki Cariny Vogt niecałe dwanaście punktów. W pierwszej serii konkursu skoczyła 97 metrów co dawało jej trzynaste miejsce, jednak po lepszej próbie w drugiej serii (100 metrów) awansowała do pierwszej dziesiątki zawodów. W samym drugim skoku zawodniczka uzyskała szósty wynik.

W pierwszych zawodach po igrzyskach olimpijskich, które odbyły się w rumuńskim Raszowie po raz pierwszy w swojej karierze stanęła na podium Pucharu Świata. W łącznej punktacji zawodów przegrała jedynie z Japonką Sarą Takanashi[4]. Z kolei w grudniu 2016 w Niżnym Tagile odniosła pierwszy w karierze triumf w Pucharze Świata[5].

W 2018 zdobyła złoty medal igrzysk olimpijskich.

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2014   Soczi/Krasnaja Polana 8. miejsce (K-95)
2018   Pjongczang złoty medal (K-98)

Starty M. Lundby na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
8. 11 lutego 2014   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 ind. 97,0 m 100,0 m 235,5 pkt 11,9 pkt Carina Vogt
1.  12 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 ind. 105,5 m 110,0 m 264,6 pkt

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2009   Liberec 22. miejsce (K-90)
2011   Oslo 11. miejsce (K-95)
2013   Val di Fiemme/Predazzo 25. miejsce (K-95)
2015   Falun 15. miejsce (K-90)
2017   Lahti 4. miejsce (K-90)
2019   Seefeld/Innsbruck złoty medal (K-99)

DrużynowoEdytuj

2013   Val di Fiemme/Predazzo 4. miejsce (konkurs mieszany, K-95)[a]
2015   Falun srebrny medal (konkurs mieszany, K-90)[b]
2017   Lahti 5. miejsce (konkurs mieszany, K-90)[c]
2019   Seefeld/Innsbruck brązowy medal (K-99)[d], brązowy medal (konkurs mieszany, K-99)[e]

Starty M. Lundby na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
22. 20 lutego 2009   Liberec Ještěd "B" K-90 HS-100 ind. 73,5 m 59,5 m 119,5 pkt 123,5 pkt Lindsey Van
11. 25 lutego 2011   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 ind. 89,5 m 85,5 m 180,5 pkt 51,2 pkt Daniela Iraschko
25. 22 lutego 2013   Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 85,5 m 92,5 m 187,7 pkt 66,0 pkt Sarah Hendrickson
4. 24 lutego 2013   Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz[a]. 91,0 m 93,0 m 969,3 pkt (221,7 pkt) 41,7 pkt Japonia
15. 20 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 ind. 86,0 m 88,0 m 211,6 pkt 25,3 pkt Carina Vogt
2.  22 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. miesz[b]. 95,0 m 91,5 m 915,6 pkt (231,9 pkt) 2,3 pkt Niemcy
4. 24 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 ind. 99,5 m 91,0 m 247,7 pkt 6,9 pkt Carina Vogt
5. 26 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz[c]. 90,5 m 93,5 m 877,8 pkt (237,7 pkt) 157,7 pkt Niemcy
3.  26 lutego 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż[d]. 108,0 m 100,5 m 876,9 pkt (243,0 pkt) 22,0 pkt Niemcy
1.  27 lutego 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 ind. 106,5 m 104,5 m 259,6 pkt
3.  2 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. miesz[e]. 99,0 m 105,5 m 938,4 pkt (244,9 pkt) 73,8 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2008   Zakopane 30. miejsce (K-85)
2009   Szczyrbskie Jezioro 34. miejsce (K-90)
2010   Hinterzarten zdyskwalifikowana (K-95)
2011   Otepaa 26. miejsce (K-90)
2012   Erzurum 9. miejsce (K-95)
2013   Liberec 20. miejsce (K-90)
2014   Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal (K-95)

DrużynowoEdytuj

2012   Erzurum 6. miejsce (K-95)[f]
2013   Liberec 4. miejsce (K-90)[g]

Starty M. Lundby na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
30. 28 lutego 2008   Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 65,5 m 63,0 m 132,5 pkt 94,5 pkt Jacqueline Seifriedsberger
34. 6 lutego 2009   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 ind. 67,0 m 55,5 pkt 186,5 pkt Magdalena Schnurr
DSQ 30 stycznia 2010   Hinterzarten Adler-Skistadion K-95 HS-108 ind. Elena Runggaldier
26. 27 stycznia 2011   Otepaa Tehvandi K-90 HS-100 ind. 90,0 m 82,5 m 184,0 pkt 73,5 pkt Coline Mattel
9. 23 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 ind. 99,0 m 93,0 m 229,5 pkt 47,0 pkt Sara Takanashi
6. 25 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[f] 87,5 m 90,0 m 689,0 pkt (196,0 pkt) 279,0 pkt Japonia
20. 24 stycznia 2013   Liberec Ještěd HS100 K-90 HS-100 ind. 80,0 m 85,0 m 190,5 pkt 77,5 pkt Sara Takanashi
4. 26 stycznia 2013   Liberec Ještěd HS100 K-90 HS-100 druż.[g] 86,5 m 86,0 m 759,5 pkt (207,0 pkt) 249,5 pkt Słowenia
3.  28 stycznia 2014   Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 96,5 m 97,0 m 246,2 pkt 16,7 pkt Sara Takanashi

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011/2012 26.[6]
2012/2013 23.[7]
2013/2014 7.[8]
2014/2015 14.[9]
2015/2016 6.[10]
2016/2017 3.[11]
2017/2018 1.[12]
2018/2019 1.[13]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Poz. Strata Zwycięzca Przypisy
1. 1 marca 2014   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 96,0 m 89,0 m 226,4 pkt 2. 25,6 pkt Sara Takanashi [14]
2. 7 lutego 2015   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 94,5 m 89,0 m 230,9 pkt 3. 8,2 pkt Daniela Iraschko-Stolz [15]
3. 4 grudnia 2015   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,0 m 92,0 m 233,6 pkt 3. 18,1 pkt Sara Takanashi [16]
4. 31 stycznia 2016   Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 94,0 m 104,0 m 254,1 pkt 3. 17,1 pkt Sara Takanashi [17]
5. 4 lutego 2016   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 136,5 m 134,0 m 285,1 pkt 2. 20,7 pkt Sara Takanashi [18]
6. 6 lutego 2016   Hinzenbach Aignerschanze K-85 HS-94 87,5 m 89,0 m 238,5 pkt 3. 18,7 pkt Sara Takanashi [19]
7. 10 grudnia 2016   Niżny Tagił Aist K-90 HS-100 91,5 m 95,5 m 229,6 pkt 1. [20]
8. 14 stycznia 2017   Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 94,5 m 90,5 m 236,9 pkt 3. 17,4 pkt Yūki Itō [21]
9. 15 stycznia 2017   Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 97,0 m 100,0 m 248,5 pkt 1. [22]
10. 21 stycznia 2017   Zaō Yamagata K-95 HS-103 100,0 m 92,0 m 221,1 pkt 3. 5,9 pkt Yūki Itō [23]
11. 28 stycznia 2017   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 97,0 m 99,0 m 259,0 pkt 1. [24]
12. 29 stycznia 2017   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 95,0 m 93,0 m 241,9 pkt 2. 5,4 pkt Sara Takanashi [25]
13. 5 lutego 2017   Hinzenbach Aignerschanze K-85 HS-94 85,5 m 89,5 m 245,2 pkt 3. 9,6 pkt Sara Takanashi [26]
14. 11 lutego 2017   Ljubno Logarska dolina K-90 HS-100 93,5 m 95,0 m 256,7 pkt 1. [27]
15. 16 lutego 2017   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 103,0 m 94,0 m 210,2 pkt 3. 4,9 pkt Sara Takanashi [28]
16. 12 marca 2017   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 129,0 m 124,5 m 250,8 pkt 3. 7,9 pkt Yūki Itō [29]
17. 1 grudnia 2017   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,0 m 96,0 m 271,5 pkt 1. [30]
18. 2 grudnia 2017   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 98,5 m 92,5 m 267,3 pkt 2. 4,4 pkt Katharina Althaus [31]
19. 3 grudnia 2017   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 130,0 m 139,0 m 284,3 pkt 2. 33,9 pkt Katharina Althaus [32]
20. 17 grudnia 2017   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 105,0 m 102,0 m 269,1 pkt 1. [33]
21. 13 stycznia 2018   Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 95,5 m 93,5 m 252,9 pkt 1. [34]
22. 14 stycznia 2018   Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 95,5 m 98,5 m 251,6 pkt 1. [35]
23. 19 stycznia 2018   Zaō Yamagata K-95 HS-102 101,5 m 100,0 m 260,9 pkt 1. [36]
24. 21 stycznia 2018   Zaō Yamagata K-95 HS-102 97,0 m 101,0 m 245,9 pkt 1. [37]
25. 27 stycznia 2018   Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 88,5 m 91,0 m 256,0 pkt 1. [38]
26. 28 stycznia 2018   Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 87,5 m 90,0 m 260,6 pkt 2. 1,8 pkt Daniela Iraschko-Stolz [39]
27. 3 marca 2018   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 92,0 m 118,3 pkt 2. 0,3 pkt Katharina Althaus [40]
28. 4 marca 2018   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 100,0 m 97,0 m 257,8 pkt 1. [41]
29. 11 marca 2018   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 134,0 m 126,0 m 262,7 pkt 1. [42]
30. 24 marca 2018   Oberstdorf Adler-Skistadion K-95 HS-106 93,5 m 95,5 m 221,7 pkt 3. 5,4 pkt Sara Takanashi [43]
31. 25 marca 2018   Oberstdorf Adler-Skistadion K-95 HS-106 97,5 m 98,5 m 231,0 pkt 3. 19,4 pkt Sara Takanashi [44]
32. 30 listopada 2018   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 97,0 m 99,5 m 246,2 pkt 2. 12,6 pkt Juliane Seyfarth [45]
33. 1 grudnia 2018   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 101,5 m 88,5 m 269,0 pkt 2. 4,9 pkt Lidija Jakowlewa [46]
34. 16 grudnia 2018   Prémanon Les Tuffes K-81 HS-90 85,5 m 83,5 m 235,5 pkt 2. 14,1 pkt Katharina Althaus [47]
35. 12 stycznia 2019   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 105,0 m 135,0 m 196,2 pkt 3. 4,2 pkt Daniela Iraschko-Stolz [48]
36. 13 stycznia 2019   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 128,0 m 133,5 m 229,8 pkt 1. [49]
37. 20 stycznia 2019   Zaō Yamagata K-95 HS-102 96,0 m 92,5 m 198,7 pkt 1. [50]
38. 26 stycznia 2019   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 94,0 m 95,0 m 247,8 pkt 1. [51]
39. 27 stycznia 2019   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 93,0 m 96,5 m 247,6 pkt 1. [52]
40. 2 lutego 2019   Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 86,0 m 86,0 m 228,1 pkt 1. [53]
41. 3 lutego 2019   Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 90,0 m 88,5 m 250,8 pkt 1. [54]
42. 8 lutego 2019   Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 90,5 m 90,5 m 268,9 pkt 1. [55]
43. 10 lutego 2019   Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 82,5 m 85,0 m 221,8 pkt 2. 2,1 pkt Sara Takanashi [56]
44. 16 lutego 2019   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 126,0 m 125,5 m 270,5 pkt 1. [57]
45. 17 lutego 2019   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 135,0 m 135,5 m 292,4 pkt 1. [58]
46. 12 marca 2019   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 125,5 m 138,0 m 271,7 pkt 1. [59]
47. 14 marca 2019   Trondheim Granåsen K-124 HS-138 133,0 m 133,5 m 274,1 pkt 1. [60]
48. 16 marca 2019   Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 90,5 m 92,5 m 245,5 pkt 2. 7,1 pkt Juliane Seyfarth [61]
49. 17 marca 2019   Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 92,0 m 90,0 m 221,1 pkt 2. 9,2 pkt Juliane Seyfarth [62]
50. 24 marca 2019   Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 128,0 m 137,5 m 270,9 pkt 1. - [63]

Miejsca na podium w konkursach drużynowych - mieszanych Pucharu ŚwiataEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 23 listopada 2012   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 druż. miesz[a]. 92,0 m 101,5 m 237,3 (983,1 pkt) 1.
2. 6 grudnia 2013   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 druż. miesz[h]. 98,5 m 97,0 m 246,2 (887,5 pkt) 3. 54,6 pkt Japonia

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan na koniec sezonu 2018/2019

Sezon 2011/2012
                          punkty
17 40 35 21 21 13 22 - - 17 28 22 17 103
Sezon 2012/2013
                                punkty
11 11 13 37 10 27 - - 21 22 - - - - 28 18 133
Sezon 2013/2014
                                    punkty
12 17 20 8 12 22 29 4 4 9 6 - - 2 5 7 15 9 487
Sezon 2014/2015
                          punkty
27 9 25 19 27 q 7 13 3 8 4 15 13 289
Sezon 2015/2016
                                  punkty
3 14 6 8 10 20 19 31 3 2 3 4 17 9 8 7 10 586
Sezon 2016/2017
                                      punkty
22 6 1 4 14 6 3 1 6 3 1 2 8 3 1 4 4 3 3 1109
Sezon 2017/2018
                              punkty
1 2 2 1 1 1 1 1 1 2 2 1 1 3 3 1340
Sezon 2018/2019
                                                punkty
2 2 22 9 2 3 1 4 1 1 1 1 1 1 2 1 1 5 1 1 2 2 7 1 1909
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Letnie Grand PrixEdytuj

Sezon Miejsce
2014 13.[64]
2015 4.[65]
2016 10.[66]
2017 3.[67]
2018 3.[68]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Poz. Strata Zwycięzca Przypisy
1. 10 września 2016   Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 99,0 m 103,0 m 250,1 pkt 2. 6,8 pkt Sara Takanashi [69]
2. 18 sierpnia 2017   Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 93,0 m 92,0 m 213,9 pkt 3. 8,8 pkt Yūki Itō [70]
3. 19 sierpnia 2017   Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 96,0 m 98,0 m 232,4 pkt 2. 10,2 pkt Sara Takanashi [71]
4. 10 września 2017   Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 94,0 m 92,0 m 190,3 pkt 3. 42,1 pkt Sara Takanashi [72]
5. 17 sierpnia 2018   Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 93,5 m 101,0 m 243,6 pkt 2. 1,7 pkt Sara Takanashi [73]
6. 18 sierpnia 2018   Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 97,0 m 98,0 m 243,8 pkt 3. 9,3 pkt Sara Takanashi [74]
7. 9 września 2018   Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 131,0 m 121,8 pkt 2. 9,0 pkt Ema Klinec [75]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan na koniec sezonu 2018

2014
    punkty
12 16 37
2015
          punkty
17 2 11 11 4 192
2016
      punkty
- 2 dsq 80
2017
          punkty
7 3 2 6 3 276
2018
          punkty
- 6 2 3 2 260
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 –  – zawodniczka nie wystartowała

dsq – zawodniczka zdyskwalifikowana

q – zawodniczka nie zakwalifikowała się

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2007/2008 niesklasyfikowana[76]
2008/2009 68.[77]
2009/2010 51.[78]
2010/2011 38.[79]
2011/2012 32.[80]
2014/2015 9.[81]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 12 grudnia 2014   Notodden Tveitanbakken K-90 HS-100 91,0 m 91,5 m 232,5 pkt 3. 2,5 pkt Jacqueline Seifriedsberger

UwagiEdytuj

  1. a b c Skład zespołu: Maren Lundby, Tom Hilde, Anette Sagen, Anders Bardal
  2. a b Skład zespołu: Line Jahr, Anders Bardal, Maren Lundby, Rune Velta
  3. a b Skład zespołu: Silje Opseth, Daniel-André Tande, Maren Lundby, Andreas Stjernen
  4. a b Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Ingebjørg Saglien Bråten, Silje Opseth, Maren Lundby
  5. a b Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Robert Johansson, Maren Lundby, Andreas Stjernen
  6. a b Gyda Enger, Jenny Synnøve Hagemoen, Synne Steen Hansen, Maren Lundby
  7. a b Skład zespołu: Gyda Enger, Anna Odine Strøm, Jenny Synnøve Hagemoen, Maren Lundby
  8. Skład zespołu: Maren Lundby, Rune Velta, Anette Sagen, Anders Bardal

PrzypisyEdytuj

  1. ZIO Soczi: Przed nami pierwsze oficjalne treningi kobiet (lista startowa) (pol.). www.skijumping.pl, 2014-02-08. [dostęp 2014-02-08].
  2. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Sarah Hendrickson deklasuje w historycznym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-03. [dostęp 2012-01-04].
  3. FIS Ski Jumping World Cup Lillehammer (NOR), Normal Hill Mixed Team Official Results (pol.). fis-ski.com, 2012-11-23. [dostęp 2012-11-24].
  4. PŚ Pań w Rasnovie: Takanashi triumfuje i zdobywa Kryształową Kulę! (pol.). www.skijumping.pl, 2014-03-01. [dostęp 2014-03-01].
  5. Paweł Stawowczyk: PŚ kobiet: Sensacyjna wygrana Maren Lundby!. skokinarciarskie.pl, 10 grudnia 2016. [dostęp 2017-01-22].
  6. World Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-06-05].
  7. World Cup 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-18].
  8. World Cup 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  9. World Cup 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  10. World Cup 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  11. World Cup 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  12. World Cup 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-03-28].
  13. World Cup 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-03-24].
  14. Rasnov (ROU) 01.03.2014 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  15. Rasnov (ROU) 07.02.2015 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  16. Lillehammer (NOR) 04.12.2015 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  17. Oberstdorf (GER) 31.01.2016 World Cup - Ladies' HS106 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  18. Oslo (NOR) 04.02.2016 World Cup - Ladies' HS134 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  19. Hinzenbach (AUT) 06.02.2016 World Cup - Ladies' HS94 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  20. Nizhny Tagil (RUS) 10.12.2016 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  21. Sapporo (JPN) 14.01.2017 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  22. Sapporo (JPN) 15.01.2017 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  23. Zao (JPN) 21.01.2017 World Cup - Ladies' HS103 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-22].
  24. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  25. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  26. Hinzenbach - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  27. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  28. PŚ Pjongczang: Takanashi wygrywa przed Ito i Lundby. skokinarciarskie.pl, 16 lutego 2017. [dostęp 2017-02-17].
  29. Ramsau - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2013-02-03].
  30. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  31. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  32. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  33. Hinterzarten - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  34. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  35. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  36. Zao - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  37. Zao - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-02-28].
  38. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  39. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-02-28].
  40. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  41. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  42. Oslo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  43. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-03-28].
  44. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-02-28].
  45. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-12-01].
  46. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-12-02].
  47. Prémanon - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-12-16].
  48. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-01-12].
  49. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-01-13].
  50. Zao - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-01-20].
  51. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-01-28].
  52. Rasnov - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-01-28].
  53. Hinzenbach - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-02-02].
  54. Hinzenbach - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-02-03].
  55. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-02-08].
  56. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-02-10].
  57. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-02-16].
  58. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-04].
  59. Lillehammer - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-13].
  60. Trondheim - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-14].
  61. Nizhny Tagil - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-16].
  62. Nizhny Tagil - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-17].
  63. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2019-03-24].
  64. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  65. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  66. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  67. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  68. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  69. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  70. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  71. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  72. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  73. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  74. Frenstat - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-29].
  75. Chaikovsky - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-09-09].
  76. Ladies Continental Cup 2008 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-08-01].
  77. Ladies Continental Cup 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-08-01].
  78. Ladies Continental Cup 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-08-01].
  79. Ladies Continental Cup 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-04-23].
  80. Ladies Continental Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  81. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies 2014/2015 Cupstandings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2015-03-14].

BibliografiaEdytuj