Otwórz menu główne

Maria Andegaweńska

Ten artykuł dotyczy królowej Węgier, żony Zygmunta Luksemburskiego. Zobacz też: Maria Andegaweńska - królowa Francji.

Maria Andegaweńska (węg. Mária, chor. Marija, ur. w 1371, zm. 17 maja 1395) – królowa Węgier i Chorwacji od 1382.

Maria Andegaweńska
królowa Węgier
Ilustracja
wizerunek herbu
Królowa Węgier i Chorwacji
Okres od 11 września 1382
do 1385
Poprzednik Ludwik Węgierski
Następca Karol II
Królowa Węgier i Chorwacji
Okres od 1386
do 17 maja 1395
Poprzednik Karol II
Następca Karol III z Durazzo
Dane biograficzne
Dynastia Andegawenowie
Data i miejsce urodzenia 1371
Buda, Węgry
Data śmierci 17 maja 1395
Ojciec Ludwik Węgierski
Matka Elżbieta Bośniaczka
Rodzeństwo Jadwiga Andegaweńska
Katarzyna Andegaweńska
Mąż Zygmunt Luksemburski

ŻyciorysEdytuj

Była córką króla Polski i Węgier Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki. Już w dzieciństwie ojciec zaaranżował jej małżeństwo z Zygmuntem Luksemburskim, jej siostra Jadwiga Andegaweńska miała poślubić Wilhelma Habsburga[1].

W 1382 po śmierci Ludwika została królową Węgier, rzeczywista władza spoczęła jednak w ręku jej matki Elżbiety Bośniaczki. Po władzę sięgnął wtedy najstarszy żyjący potomek Andegawenów - król Neapolu Karol III z Durazzo. W grudniu 1385 strącił Marię z tronu i koronował się na króla Węgier jako Karol II[2]. W wyniku spisku Elżbiety Bośniaczki i palatyna Mikołaja z Gary nowy król został w lutym 1386 zamordowany. Władzę w wewnętrznie osłabionym kraju ponownie objęły Elżbieta z córką[2]. W obawie przed zwolennikami zamordowanego monarchy obie kobiety schroniły się w posiadłości rodu z Gary w południowych Węgrzech. Wkrótce zostały napadnięte i uwięzione w zamku Nowy Grod nad Adriatykiem z polecenia męża Marii - Zygmunta Luksemburskiego. Elżbieta nie doczekała się pomocy od zięcia, który dążył do przejęcia korony węgierskiej. Została uduszona na oczach córki przed 15 stycznia 1387[3]. Z niewoli Marię wyzwolił dopiero Zygmunt Luksemburski, za cenę przyjęcia korony węgierskiej w czerwcu 1387[3]. Od tej pory Węgry miały formalnie dwoje równoprawnych władców, Marię i Zygmunta. Królowa na co dzień nie brała udziału w rządach. Sprawowała władzę w trakcie pobytów męża za granicą. Maria zmarła w Budzie 17 maja 1395 roku podczas polowania na skutek upadku z konia, który spowodował poronienie. Została pochowana w katedrze w Wielkim Waradynie (obecnie Oradea).[4]

4. Karol Robert      
    2. Ludwik Węgierski
5. Elżbieta Łokietkówna        
      1. Maria Andegaweńska
6. Stefan II Kotromanić    
    3. Elżbieta Bośniaczka    
7. Elżbieta kujawska      
 

PrzypisyEdytuj

  1. J. Dąbrowski, Ostatnie lata Ludwika Wielkiego. 1370-1382, Kraków 2009, s. 303–304.
  2. a b J. Nikodem, Jadwiga król Polski, Wrocław 2009, s. 248.
  3. a b J. Nikodem, Jadwiga król Polski, Wrocław 2009, s. 249.
  4. Nikodem J., Jadwiga król Polski, Wydawnictwo Ossolineum, Wrocław 2009, ​ISBN 978-83-04-04978-9​.

BibliografiaEdytuj