Otwórz menu główne

Maria Lubomirska

polska księżna, małżonka Zdzisława Lubomirskiego, pierwsza dama

Maria Lubomirska z domu Branicka (ur. 10 października 1873 w Stawiszcze, zm. 12 lipca 1934[1] w Warszawie) − polska księżna, małżonka Zdzisława Lubomirskiego.

Maria z Branickich Lubomirska
Ilustracja
Herb
Korczak
Rodzina Braniccy herbu Korczak
Data i miejsce urodzenia 10 października 1873
Stawiszcze
Data i miejsce śmierci 12 lipca 1934
Warszawa
Ojciec Władysław Branicki
Matka Julia z Potockich
Mąż

Zdzisław Lubomirski

Dzieci

Julia Maria Morawska
Jerzy Aleksander Lubomirski
Dorota Lubomirska

ŻyciorysEdytuj

Była córką Władysława Branickiego herbu Korczak i Julii z Potockich[2]. 6 września 1893 poślubiła polityka ks. Zdzisława Lubomirskiego, który w latach 1917-1918 był członkiem Rady Regencyjnej, która w dniu 7 października 1918 proklamowała niepodległość Polski. Maria Lubomirska w prezencie ślubnym od swoich rodziców otrzymała Biały Pałacyk na Frascati, który stał się ich warszawską siedzibą. Tutaj organizowali przyjęcia dla warszawskiej arystokracji i burżuazji. Lubomirscy mieli troje dzieci[3]:

Maria Lubomirska była autorką pamiętnika z okresu I wojny światowej Pamiętnik księżnej Marii Zdzisławowej Lubomirskiej 1914-1918.

PrzypisyEdytuj

  1. Polski Słownik Biograficzny, tom XVIII, 1973, s. 68.
  2. Polski Słownik Biograficznych, tom II, 1936, s. 412-413.
  3. P. Majewski (opracowanie), Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny. Tom III K-Ł, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa, 2005, ​ISBN 83-7059-712-2​, s. 371-372.
  4. Genealogia dynastyczna(dostępny 4 listopada 2011)