Otwórz menu główne

Maria Piechotka

polska architekt

Maria Piechotka ps. „Marianna”, z domu Huber[1] (ur. 12 lipca 1920 w Krakowie[2][1]) – polska architekt, łączniczka w czasie powstania warszawskiego[1], posłanka na Sejm PRL III kadencji w latach 1961–1965[2]. Bratanica profesora Maksymiliana Hubera[3].

Maria Piechotka
Marianna
Data i miejsce urodzenia 12 lipca 1920
Kraków
Zawód, zajęcie architekt
Miejsce zamieszkania Warszawa
Tytuł naukowy magister inżynier architekt
Uczelnia Politechnika Warszawska
Wydział Wydział Architektury
Małżeństwo Kazimierz Piechotka
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Urodzona 12 lipca 1920 roku w Krakowie[2]. Dzieciństwo spędziła w Tarnowie, tam w 1938 zdała maturę w szkole sióstr urszulanek[1], następnie wyjechała do Warszawy, gdzie podjęła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej[1]. W czasie wojny uczestniczyła w tajnych kompletach, zdając egzaminy i przedstawiając prace do korekt w Warszawie, jednocześnie pracując jako technik na budowie w Krakowie[1]. Łączenie pracy i studiów wymagało podróży, około raz w miesiącu, z Krakowa do Warszawy. W trakcie studiów poznała Kazimierza Piechotkę, który namówił ją na przyjazd na stałe do Warszawy; przeprowadziła się tam 26 lipca 1944[1].

W czasie powstania warszawskiego była w Warszawie, przez pewien czas działała jako łączniczka Jerzego Brauna[1]. Po powstaniu wspólnie z mężem trafiła, jako członek personelu szpitalnego, do obozu jenieckiego Stalag IV B Mühlberg – Rez. Laz. Kgf. w Zeithain[1].

Działalność zawodowaEdytuj

We wrześniu 1944 roku, kiedy schroniła się w Gmachu Architektury (w gabinecie prof. Jana Zachwatowicza) uczestniczyła w pomiarach architektonicznych oraz ratowaniu zabytków[1]. Po pobycie w obozie jenieckim do Warszawy wróciła w 1945 roku[1]. Po powrocie rozpoczęła pracę w Państwowej Pracowni Konserwacji Zabytków[4]. W roku 1948 ukończyła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej[2], a następnie wraz z mężem pracowała m.in. w Miastoprojekcie Stolica Północ. W 1948 założyła wspólnie z mężem spółkę autorską: Maria i Kazimierz Piechotkowie[5]. W tym czasie zaprojektowała liczne budynki mieszkalne i usługowe m.in. na terenie warszawskich Bielan – osiedla Bielany I-IV, wpisane przez SARP na listę Dóbr kultury współczesnej[6][7]. We współpracy z Janem Zachwatowiczem oraz mężem opracowała projekt odbudowy warszawskiej katedry św. Jana[8].

Wspólnie z mężem kierowała wielobranżowym zespołem opracowującym system budownictwa wielkopłytowego W-70 oraz Wk-70, który zwyciężył w dwustopniowym konkursie na projekt systemu budownictwa wielkopłytowego i został wdrożony do realizacji na terenie całego kraju[4]. Na jego podstawie, przy współpracy ITB, razem z mężem i synem, opracowała system ECA dla potrzeb budownictwa w Algierii, uwzględniający tamtejsze uwarunkowania, w tym zagrożenia sejsmiczne[4]. Wspólnie z mężem zajmowała się także zagadnieniem integracji różnych systemów wielkopłytowych (ISBO)[9].

Wraz z mężem zajmowała się badaniem synagog. Wspólnie opracowali liczne publikacje na temat architektury żydowskiej na terenach Polski, m.in. książki[4]:

  • „Bramy nieba. Bożnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej” (wyd. I - 1957, wyd. II rozszerzone - 1996)
  • „Bramy nieba. Bożnice murowane” (1999)
  • „Krajobraz z menorą” (2008)

Działalność politycznaEdytuj

W latach 1961–1965 posłanka na Sejm PRL, wybrana z okręgu Warszawa-Wola[10], wiceprzewodnicząca sejmowej Komisji Budownictwa[2].

Życie prywatneEdytuj

Krótko przed wybuchem powstania zaręczyła się z Kazimierzem Piechotką[11]. 30 sierpnia 1944, w trakcie powstania, wzięli ślub w Kościele Dzieciątka Jezus przy ul. Moniuszki[11][12]. Ich synowie, Maciej i Michał, również zostali architektami; współpracowali zawodowo z rodzicami[4].

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k Archiwum Historii Mówionej – Maria Piechotka. Muzeum Powstania Warszawskiego, 2005-06-02. [dostęp 2012-11-18].
  2. a b c d e f g h Maria Huber-Piechotka. SARP, 2012-12-14. [dostęp 2012-11-18].
  3. Widziałam miasto ruin. Przegląd. [dostęp 2012-11-18].
  4. a b c d e Maria Piechotka: Maria i Kazimierz Piechotkowie: 70 lat z architekturą. SARP, 2008-02-18. [dostęp 2012-11-18].
  5. a b c Kazimierz Maciej Piechotka 20.11.1919 – 6.03.2010. SARP, 2010-03-08. [dostęp 2012-12-09].
  6. Lista obiektów architektury XX w. z lat 1945−1989. SARP, 2006-12-31. [dostęp 2012-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-11-22)].
  7. Dziedzictwo architektury warszawskiej. Dwudziestolecie powojenne lata 1945-1965. SARP, 2006-12-31. [dostęp 2012-11-18].
  8. Bazylika archikatedralna św. Jana Chrzciciela w Warszawie. SARP, 2012-12-04. [dostęp 2012-12-28].
  9. Bohdan Lewicki z zespołem: Budynki wznoszone metodami uprzemysłowionymi. Warszawa: Arkady, 1979, s. 44. ISBN 83-213-2944-6.
  10. M.P. z 1961 r. nr 30, poz. 145
  11. a b Miłość w czasach umierania. Wirtualna Polska, 2008-08-11. [dostęp 2012-11-17].
  12. Archiwum Historii Mówionej – Kazimierz Maciej Piechotka. Muzeum Powstania Warszawskiego, 2005-06-02. [dostęp 2012-11-18].
  13. M.P. z 1951 r. nr 33, poz. 402
  14. YIVO News (ang.). YIVO, 2001. s. 7. [dostęp 2012-12-09].
  15. Wręczenie dorocznej nagrody PKN ICOMOS im. profesora Jana Zachwatowicza. ICOMOS, 2004-03-27. [dostęp 2012-12-09].