Otwórz menu główne

Maria Regent-Lechowicz z domu Berger (ur. 29 lipca 1925 w Radomiu, zm. 15 listopada 2008 w Warszawie) – polska sędzia i działaczka społeczna, posłanka na Sejm PRL II kadencji (1957–1961), wiceminister sprawiedliwości (1978–1982), ambasador PRL w Szwecji (1983–1987).

Maria Regent-Lechowicz
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1925
Radom
Data i miejsce śmierci 15 listopada 2008
Warszawa
Posłanka II kadencji Sejmu PRL
Okres od 20 lutego 1957
do 20 lutego 1961
Przynależność polityczna Stronnictwo Demokratyczne
Ambsador PRL w Sztokholmie
Okres od 13 kwietnia 1983
do 17 grudnia 1987
Poprzednik Paweł Cieślar
Następca Sławomir Dąbrowa
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W czasie II wojny światowej była słuchaczką tajnych wykładów, pracowała również jako maszynistka w firmie "Ericsson". W warunkach okupacji złożyła egzamin maturalny w Radomiu. W 1947 uzyskała magisterium na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1970 obroniła doktorat z dziedziny prawa pod kierunkiem prof. Jerzego Śliwowskiego na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika[1].

Po studiach podjęła pracę w sądownictwie w rodzinnym Radomiu (m.in. jako przewodnicząca wydziału karno-rewizyjnego w sądzie wojewódzkim). Sprawowała mandat radnej Miejskiej Rady Narodowej. W 1957 przeniosła się do Warszawy, gdzie znalazła zatrudnienie jako sędzia wojewódzka w Sądzie Wojewódzkim. Od 1961 do 1967 pracowała w Ministerstwie Sprawiedliwości jako dyrektorka Departamentu Spraw Nieletnich. Od 1967 do końca lat 70. była radczynią MS. W 1967 zasiadała w polskiej delegacji na XXII sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

W 1949 wstąpiła w szeregi Stronnictwa Demokratycznego, gdzie od 1965 zasiadała w Radzie Naczelnej i Centralnym Sądzie Partyjnym. Była także szefową zespołu Centralnego Komitetu ds. Młodzieży[2]. Z ramienia Stronnictwa znalazła się w Sejmie PRL II kadencji w 1957 jako reprezentantka okręgu Radom. Zasiadła w Komisjach Wymiaru Sprawiedliwości oraz Kultury i Sztuki. Wybrano ją na Sekretarza Sejmu.

W 1974 Rada Państwa mianowała ją sędzią Sądu Najwyższego (orzekała w Izbie Karnej; ponowna nominacja do SN w 1977). Od 1978 do 1982 sprawowała funkcję wiceministra sprawiedliwości. Była członkinią Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet ONZ (1982–1986)[3]. W 1983 rozpoczęła misję ambasadora PRL w Sztokholmie[4]. Była wówczas jedynym politykiem SD sprawującym funkcję ambasadorską[5], a zarazem pierwszą w historii Polski kobietą na stanowisku ambasadorskim[6][7]. W 1985 przewodniczyła obradom XIII Kongresu SD jako delegatka z województwa tarnobrzeskiego[8]. W 1987 powróciła do kraju.

Odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Jej bratem był Janusz Karsz (1911–1971)[9], aktor, reżyser i kierownik pracowni teatrów lalkowych[10], siostrą – Elżbieta Wnukowa. Z pierwszym mężem miała syna i córkę[11]. Jej drugim mężem był Włodzimierz Lechowicz[12].

Zmarła w listopadzie 2008. Została pochowana na cmentarzu rzymskokatolickim w Radomiu[13].

PrzypisyEdytuj

  1. Doktoraty, law.uni.torun.pl [dostęp: 13 maja 2011]
  2. Krystyna Marszałek, Czas odległy a jednak bliski, Książnica Podlaska im. Łukasza Górnickiego, Białystok 2006, s. 181
  3. The Committee on the Elimination of Discrimination against Women marks its 25th anniversary in 2007, ohchr.org [dostęp: 13 maja 2011] (ang.)
  4. M. Regent-Lechowicz złożyła listy uwierzytelniające, "Kurier Polski", nr 73 z 14 kwietnia 1983, s. 1
  5. Waldemar Żebrowski, Stronnictwo Demokratyczne w warunkach demokratyzacji ustroju politycznego, Olsztyn 2003, s. 120
  6. Edward Kowalczyk przyjął Marię Regent-Lechowicz, "Kurier Polski", nr 62 z 29 marca 1983, s. 1
  7. Stefan Bem, Pierwsza pani ambasador, "Kurier Polski", nr 74 z 15–17 kwietnia 1983, s. 3
  8. XIII Kongres Stronnictwa Demokratycznego, "Kurier Polski", nr 72 z 12–14 kwietnia 1985, s. 5
  9. "Kurier Polski", nr 113 z 15–16 maja 1971, s. 2 (nekrolog).
  10. Edward Csató, Almanach sceny polskiej, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1972, s. 222 (nota biograficzna)
  11. "Kurier Polski", nr 231 z 27 listopada 1986, s. 2 (nekrolog Włodzimierza Lechowicza).
  12. Kondolencje dla Marii Regent, "Trybuna Ludu", nr 279 (13135), 29–30 listopada 1986, s. 6
  13. "Gazeta Stołeczna", nr 269 z 18 listopada 2008, s. 8 (nekrolog).

Bibliografia podstawowaEdytuj

  • Maria Regent-Lechowicz, w: Henryk Wosiński, Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944–1968 (red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969, s. 112 (nota biograficzna ze zdjęciem)
  • Sylwetka w Biuletynie Stronnictwa Demokratycznego, nr 12 (134), grudzień 1977, s. 53 (dział: "Nominacje Rady Państwa")

Linki zewnętrzneEdytuj