Maria Szeliga

Maria Szeliga z d. Palczak (ur. 8 listopada 1952 r. w Rzeszowie) – polska łuczniczka, olimpijka z Moskwy. Córka Walentego i Katarzyny (z d. Wasilewskiej).

W 1969 r. ukończyła Zasadniczą Szkołę Zawodową o kierunku: handlowiec-sprzedawca.

W latach 1962-1987 należała do klubu sportowego Resovia. Jej trenerami byli: Antoni Gromski, Katarzyna Wiśniowska i Józef Tomkiewicz.

W 1976 r. otrzymała tytuł Mistrzyni Sportu. W 1978 r. została odznaczona srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe. W 1985 r. otrzymała Srebrny Krzyż Zasługi a w 2005 r. Złoty. W 2003 r. została odznaczona Złotym Medalem PKOl.

Zamężna z Janem Szeligą - nauczycielem i trenerem łucznictwa. Posiada troje dzieci: Kingę (ur. 1977 r.), Konrada (ur. 1983 r.) i Katarzynę (ur. 1989 r.). Wszystkie jej dzieci uprawiają łucznictwo. Kinga dwa razy zdobyła srebrny medal na Mistrzostwach Polski oraz była w reprezentacji kraju. Maria Szeliga obecnie mieszka w Rzeszowie.

Osiągnięcia sportoweEdytuj

  • 1970 - złoty medal Mistrzostw Polski juniorek[1];
  • 1972 - srebrny medal Mistrzostw Europy, Walferdange (drużynowo);
  • 1976 - złoty medal Mistrzostw Polski w wieloboju indywidualnym;
  • 1978 - złoty medal Mistrzostw Polski w wieloboju indywidualnym;
  • 1979 - złoty medal Mistrzostw Polski w wieloboju indywidualnym;
  • 1980 - 7. miejsce podczas Igrzysk Olimpijskich w Moskwie (4-bój indywidualny).

Zdobyła także srebrne medale startując drużynowo na Mistrzostwach Świata w Danii i Wielkiej Brytanii[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj