Otwórz menu główne

Maria Tudor (księżniczka)

Ten artykuł dotyczy księżniczki, siostry Henryka VIII. Zobacz też: Maria I Tudor – królowa Anglii.

Maria Tudor (ur. 18 marca 1496, zm. 25 czerwca 1533) – księżniczka Anglii, królowa Francji, księżna Suffolk, zwana Różą Tudorów. Była najmłodszym dzieckiem (które przeżyło więcej niż rok) króla Henryka VII i Elżbiety York. Była blisko związana ze swoim bratem Henrykiem VIII – na cześć swojej siostry Henryk dał na imię Maria swojej córce, późniejszej królowej Marii I.

Maria Tudor
Ilustracja
wizerunek herbu
królowa Francji
Okres od 9 października 1514
do 1 stycznia 1515
Jako żona Ludwika XII
Poprzedniczka Anna Bretońska
Następczyni Klaudia Walezjuszka
księżna Suffolk
Okres od 13 maja 1515
do 25 czerwca 1533
Jako żona Charlesa Brandona
Poprzedniczka Anna Browne
Następczyni Katarzyna Willoughby
Dane biograficzne
Dynastia Tudorowie
Data urodzenia 18 marca 1496
Data śmierci 25 czerwca 1533
Miejsce spoczynku Kościół Św. Marii w Bury St Edmunds
Ojciec Henryk VII Tudor
Matka Elżbieta York
Mąż Ludwik XII
Mąż Charles Brandon
Dzieci Lord Henryk Brandon,
Frances Brandon,
Eleanor Brandon,
Henry Brandon

9 października 1514, w Abbeville, w wieku 18 lat Maria została wydana za Ludwika XII, króla Francji. Pan młody miał 52 lata i było to jego trzecie małżeństwo. Ludwik zmarł zaledwie trzy miesiące po ślubie, 1 stycznia 1515.

Jej brat zamierzał wydać ją za kolejnego króla Francji Franciszka I, jednakże w tajemnicy poślubiła przyjaciela króla Charlesa Brandona, księcia Suffolk. Małżeństwo to na krótko rozwścieczyło jej brata, Henryka, wybaczył im jednak i pozwolił na oficjalny ślub 13 maja 1515 r.

Maria dała Suffolkowi czworo dzieci:

  • Henryk Brandon, hrabia Lincoln (1516–1534),
  • Lady Frances Brandon (1517–1559), poślubiła Henry'ego Greya, markiza Dorset, księcia Suffolk; była matką Jane Grey, zwaną dziewięciodniową królową,
  • Lady Eleanor Brandon (1519–1547),
  • Henry Brandon, 1. hrabia Lincolnu (ok. 1523 – 1 marca 1534)

Relacje między Marią a Henrykiem popsuły się pod koniec lat 20. XVI w., kiedy Maria sprzeciwiła się rozwodowi brata z jego pierwszą żoną, królową Katarzyną Aragońską, i osiedliła z dala od dworu królewskiego w zaciszu hrabstwa Suffolk. Maria nienawidziła drugiej żony brata Anny Boleyn, choć Anna próbowała zaskarbić sobie jej sympatię.

Maria zmarła w Westhorpe Hall w Suffolk. Została pochowana w kościele Św. Marii w Bury St Edmunds w Suffolk. Po śmierci siostry Henryk żałował, że nie udało mu się z nią pogodzić przed jej śmiercią.

Linki zewnętrzneEdytuj