Marian Czachor

piłkarz polski

Marian Czachor (ur. 8 grudnia 1924 w Radomiu, zm. 15 lutego 2018) – polski piłkarz, jednokrotny reprezentant kraju (mecz z Rumunią, 1947). Występował na pozycji lewoskrzydłowego, choć początkowo grał w obronie. W czasie swojej kariery zawodniczej reprezentował barwy jednego zespołu, Radomiaka. W 1946 roku grał z nim w 1/4 finału mistrzostw Polski. W 1958 roku zakończył grę i zajął się pracą szkoleniową.

Marian Czachor
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1924
Radom
Data i miejsce śmierci 15 lutego 2018
Polska
Pozycja lewoskrzydłowy
Kariera juniorska
Lata Klub
1940–1945 SKS Radom
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1945–1958 Radomiak Radom 427 (89)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1947 Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
Radomiak Radom

Kariera zawodniczaEdytuj

Szkolne lataEdytuj

Wychował się w rodzinie o tradycjach sportowych. Miał trzech braci: Ryszarda, Jerzego i Aleksandra. W wieku 11 lat trenował biegi długodystansowe. Z kolei na placach cegielni przy ul. Średniej, a także na łąkach wokół Starego Miasta wraz z braćmi Aleksandrem i Jerzym uprawiał piłkę nożną. Zamiłowanie do sportu przejął po ojcu, Aleksandrze, ówczesnym działaczu WKS Czarni i najstarszym bracie, Ryszardzie – piłkarzu tego klubu.

Już jako uczeń czwartej klasy grał w reprezentacji Szkoły Powszechnej im. Tadeusza Kościuszki i wyróżniał się umiejętnościami wśród starszych o trzy lata kolegów. Wraz z braćmi, Jerzym i Aleksandrem, stanowił trzon tej drużyny.

Historyczny mecz w czasie okupacjiEdytuj

W wyniku wybuchu II wojny światowej młodzież była zmuszona do rozstania się ze sportem. Uprawiała sport na łąkach wokół miasta. Po wznowieniu nauki w roku 1940 przywrócone zostały piłkarskie rozgrywki międzyszkolne. Jerzy Czachor wtedy zorganizował Szkolny Klub Sportowy Radom, w którym do gry namówił swoich braci.

Jeden z najważniejszych meczów rozegranych w czasie okupacji odbył się 4 czerwca 1944 roku na Stadionie Miejskim przy ul. Kozienickiej w ramach rozgrywek o mistrzostwo Warszawy. Pozwolenie Komendanta Miasta zdobyto podstępem. SKS podejmował Polonię-Grochów Warszawa. Przy 7-tysięcznej publiczności radomianie pokonali stołeczny zespół 3:1.

Był to jedyny mecz, w którym zagrała cała nasza czwórka. Niemcy zatrzymali potem Ryszarda Czachora i Sergiusza Mieczkowskiego, którzy byli organizatorami tego spotkania, jako zakładników i zaczęli sprawdzać czy któryś z grających nie należał do organizacji. Gdyby znaleźli choć jednego, to wszyscy zostaliby aresztowani. Po 48 godzinach zakładnicy zostali wypuszczeni, a wszyscy przecież gdzieś działaliśmy... Dwa tygodnie później w Parku Paderewskiego w Warszawie odbył się rewanż, w którym zremisowaliśmy 3:3.

Marian Czachor w jednym z wywiadów, udzielonych po latach,

Radomiak RadomEdytuj

W całej karierze zawodowej reprezentował barwy tylko jednego klubu, Radomiaka Radom, w latach 1945–1958. Był mistrzem Okręgu Warszawskiego w 1945 roku i Podokręgu Radomskiego (1946). Brał udział w pierwszych mistrzostwach Polski w 1946 roku, gdzie Radomiak w grupie półfinałowej przegrał z ŁKS Łódź 1:3, plasując się w ósemce najlepszych drużyn w Polsce. W latach 1947–1948 grał w drużynie Radomiaka w rozgrywkach o awans do I ligi. Od 1949 do 1952 roku w II lidze, zaś w 1953 w III lidze.

Występy w reprezentacji PolskiEdytuj

19 lipca 1947 roku wystąpił w reprezentacji Polski podczas międzypaństwowego spotkania z Rumunią, przegranego przez Polaków 1:2. Po jednym z jego zagrań bramkę dla Polaków strzelił Gerard Cieślik.

Kilka dni wcześniej powołany został na sparing z czeską drużyną Viktoria Pilzno. Występ Czachora opisuje fragment relacji zamieszony w Przeglądzie Sportowym. - (...) W 89 minucie gry po akcji Kulawik – Czachor – Cieślik, ten ostatni ustala wynik na 5:2 (...), a dalej (...) Debiutujący w Teamie PZPN – Czachor, spisuje się dobrze. Jest szybki, zwrotny, wygrywa pojedynki z rywalami (...). - Cały artykuł opublikowano pod tytułem: Victoria Pilzno przegrywa z teamem PZPN 2:5. Udany debiut Kulawika i Czachora[1]. Po tym meczu otrzymał wielu ofert. Przede wszystkim propozycję gry złożyły: Ruch Chorzów z inicjatywy Cieślika, ŁKS, Cracovia i Garbarnia Kraków. On sam jednak podkreślał, że jest wierny Radomiakowi.

W reprezentacji Czachor mógł zadebiutować wcześniej, ale Służba Bezpieczeństwa nie wydała mu zezwolenia na wyjazd do Oslo na mecz z Norwegią. Selekcjoner Henryk Reyman powołał go także na kolejne spotkanie, tym razem z Czechosłowacją w Pradze. W czasie przedmeczowego zgrupowania kadry został sfaulowany przez Kamińskiego piłkarza ŁKS-u, w wyniku czego zerwał ścięgno Achillesa i musiał zrezygnować z występów w drużynie narodowej[1].

Czachor zmarł 15 lutego 2018 w wieku 93 lat[2], pochowany na cmentarzu przy ul. Limanowskiego w Radomiu.

BibliografiaEdytuj

  • Archiwum (pol.). pucharczachorow.republika.pl. [dostęp 2012-07-29].

PrzypisyEdytuj

  1. a b MON: Marian Czachor kończy 85 lat! (pol.). SportRadom.pl. [dostęp 2012-07-29].
  2. Zmarł Marian Czachor (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2018-02-15].