Marian Jan Hyla (ur. 21 czerwca 1891, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Marian Hyla
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data urodzenia 21 czerwca 1891
Przebieg służby
Lata służby od 1914
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 43 Pułk Piechoty
27 Pułk Piechoty
8 Baon Graniczny
10 Baon Graniczny
83 Pułk Piechoty
PKU Słonim
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
zastępca dowódcy pułku
dowódca batalionu granicznego
zastępca dowódcy pułku
komendant PKU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie)

ŻyciorysEdytuj

W czasie I wojny światowej był oficerem cesarskiej i królewskiej armii, a od listopada 1918 roku Wojska Polskiego. Jako oficer 12 pułku piechoty walczył na wojnie z Ukraińcami. Na początku lutego 1919 roku został ranny w walce o wieś Wołcza Dolna[1].

22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 12 pułku piechoty w Wadowicach[2]. W latach 1923–1924 dowodził I batalionem, a w następnym roku - II baonem 43 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Dubnie[3][4][5]. 20 stycznia 1928 roku został przeniesiony z 43 pp do 53 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Stryju na stanowisko kwatermistrza[6]. 26 kwietnia 1928 roku został przeniesiony do 27 pułku piechoty w Częstochowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[7][8]. W tym samym roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 8 Baonu Granicznego w Stołpcach[9]. W lipcu 1929 roku został przesunięty w KOP na stanowisko dowódcy 10 Baonu Granicznego w Krasnem. 31 marca 1930 roku otrzymał przeniesienie z KOP do 83 pułku piechoty w Kobryniu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[10].

23 marca 1932 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Słonim na stanowisko komendanta[11][12]. W połowie 1935 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i przeniesiony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX[13]. Później został przeniesiony w stan spoczynku. Podczas kampanii wrześniowej walczył jako dowódca oddziałów ochotniczych w Obronie Wybrzeża.

W listopadzie 1923 roku otrzymał zgodę na zawarcie związku małżeńskiego z Marią Starzyńską[14].

AwanseEdytuj

  • porucznik – 1 listopada 1918
  • kapitan – z dniem 1 kwietnia 1920
  • major – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 (w 1924 zajmował 271 lokatę w korpusie oficerów piechoty)
  • podpułkownik – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Franciszek Mucha, Zarys historii ..., s. 6-7.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 546.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 251, 404.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 232, 347.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 55 z 22 maja 1925 roku, s. 271.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 20 stycznia 1928 roku, s. 4.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 140.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 43, 168.
  9. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 378.
  10. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 124.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 233.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 22, 523.
  13. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 10 z 4 lipca 1935 roku.
  14. Nasza rodzina. „Polska Zbrojna”. 319, s. 4, 1923-11-21. Warszawa. 
  15. Franciszek Mucha, Zarys historii ..., s. 30.
  16. M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592.
  17. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 62)

BibliografiaEdytuj