Marian Kopko

Marian Kopko (ur. 7 marca 1951 w Nowej Rudzie)[1] – polski duchowny katolicki, prałat, dziekan dekanatu Kamienna Góra Wschód, kawaler Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego, Honorowy Obywatel Miasta Bielawa[2], były duszpasterz Solidarności Zagłębia Miedziowego, organizator Mszy św. za Ojczyznę, inicjator wykładów, spotkań i wystaw o tematyce patriotycznej. Za swoje zasługi odznaczony przez prezydenta RP Andrzeja Dudę Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Od 2008 proboszcz oraz kustosz sanktuarium w Krzeszowie.

Marian Kopko
Prałat
Ilustracja
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

7 marca 1951
Nowa Ruda

Proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP w Krzeszowie
Okres sprawowania

2008 -

Kanoniki Generalny Kapituły Legnickiej
Okres sprawowania

1993 -

Wyznanie

Katolicyzm

Kościół

Kościół łaciński

Inkardynacja

Diecezja legnicka

Prezbiterat

23 maja 1981

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

MłodośćEdytuj

Urodził się 7 marca 1951 r. w Nowej Rudzie[1] jako pierwsze z czworga dzieci (Henryk, Bogusława i Grażyna) Józefa Kopko (ojciec walczył na froncie II wojny światowej) i Kingi z domu Plata. Jego rodzice w 1948 r. przybyli na "ziemie odzyskane" - Józef z okolic Przemyśla, Kinga spod Nowego Sącza. Poznali się w 1950 r. w Nowej Rudzie i zawarli sakrament małżeństwa w kościele św. Mikołaja[3]. Ochrzczony w kościele parafialnym św. Mikołaja. W 1965 r. ukończył Szkołę Podstawową w Nowej Rudzie i tam też podjął naukę w zasadniczej szkole poligraficznej. Po zdobyciu zawodu drukarza rozpoczął pracę w drukarni, najpierw w Koszalinie, a później w Przemyślu[4]. W latach 1969-1971 odbył zasadniczą służbę wojskową we Wrocławiu[5]. Po odbyciu służby wojskowej w 1971 r. podjął pracę w Domu Pomocy Społecznej w Jugowie i równocześnie kontynuował naukę w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących w Nowej Rudzie. W 1975 r. zdał maturę i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Jego proboszcz ks. Zdzisław Ostapiuk (1928-1992) tak napisał o nim w testimonium morale:

... rodzice Mariana Kopko stanowią wzorową rodzinę w naszej wspólnocie parafialnej i to pod każdym względem. Marian Kopko cieszy się również bardzo dobrą opinią wśród swoich rówieśników jak i całej parafii... Na pierwszym miejscu zawsze stawiał obowiązek względem Boga i Kościoła... Jest dobrym kandydatem, by w przyszłości służyć jako kapłan[6].

4 lipca 1975 r. do Rektoratu Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu złożył podanie o przyjęcie, pisząc m.in.:

... najlepiej czułbym się w przyszłości, by służyć Bogu i ludziom jako kapłan[7].

Został przyjęty i rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne (1975-1981). Lata seminaryjne jak to sam mówił, były najpiękniejszym czasem w jego życiu.

KapłaństwoEdytuj

23 maja 1981 r. otrzymał święcenia kapłańskie we Wrocławiu[1] z rąk kard. Henryka Gulbinowicza[5]. Po święceniach w latach 1981-1985 pracował jako wikariusz w parafii Świętej Trójcy w Legnicy[8]. Aktywnie wspierał NSZZ „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywał poszukiwanych przez władze działaczy związku oraz przechowywał i kolportował podziemne wydawnictwa[9]. Następnie w latach 1985-1991 pracował w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bielawie[10]. W parafii inicjował wykłady, spotkania i wystawy o tematyce patriotycznej. Zorganizował Duszpasterstwo Ludzi Pracy i odprawiał Msze św. za Ojczyznę[11]. W 1987 r. został skazany przez kolegium ds. wykroczeń za zorganizowanie mszy św. 1 maja w Górach Sowich[9]. W 1989 r. zaangażował się w działalność Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” Ziemi Dzierżoniowskiej[11]. Inicjator wmurowania tablic pamiątkowych poświęconych: marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu – w katedrze św. Ap. Piotra i Pawła w Legnicy oraz Konfederatom Barskim – w kościele parafialnym Wniebowzięcia NMP w Bielawie[12]. 25 czerwca 1991 r. po przemianach ustrojowych został skierowany przez kard. Henryka Gulbinowicza do Polkowic w celu zorganizowania życia parafialnego w nowo powstającej parafii oraz wybudowania kościoła. 3 czerwca 1992 r.[1] rozpoczęto budowę kościoła Matki Bożej Królowej Polski[13], który został pomnikiem Roku Jubileuszowego w 2000 r.[1] Inicjator budowy kościołów parafialnych w Polkowicach, Guzicach i Moskorzynie[10]. Wieloletni kierownik Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę z Diecezji Legnickiej, spowiednik w Wyższym Seminarium Duchownym w Legnicy. Od 1993 r. kanonik generalny Kapituły Legnickiej. 23 czerwca 2008 r.[14] ustanowiony proboszczem i kustoszem w Krzeszowie[15]. Od 31 sierpnia 2013 r. dziekan Kapituły Krzeszowskiej[16]. Organizator wielu festiwali (organowych, jasełkowych, kolędniczych, piosenki religijnej i patriotycznej). Systematycznie organizuje spotkania Rodziny Radia Maryja oraz jerycha różańcowe a także Nieustanny Różanicec Diecezji Legnickiej. Aktywny członek komitetu organizacyjnego polsko-czeskich Dni Kultury Chrześcijańskiej. Organizator wielu imprez w ramach współpracy transgranicznej z Czechami i Niemcami[3]. Gra na akordeonie[17].

OdznaczeniaEdytuj

  • 31 sierpnia 2000 r. Rada Miasta Polkowic nadała tytuł "Honorowego Obywatela Gminy Polkowice"
  • 25 sierpnia 2010 r. podczas nadzwyczajnej sesji Rady Miasta Bielawy otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Bielawa[10].
  • 15 grudnia 2015 r. odznaczony we Wrocławiu przez prezydenta RP Andrzeja Dudę Krzyżem Wolności i Solidarności. W imieniu prezydenta odznaczenie wręczył prezes IPN Łukasz Kamiński[18].
  • 31 sierpnia 2017 r. postanowieniami Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej za wybitne zasługi we wspieraniu przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy duszpasterskiej i społecznej ks. Marian Kopko został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[19].

Godności i funkcje kościelne[3]Edytuj

  • prałat (1995)
  • kanonik gremialny kapituły legnickiej (1993)
  • dziekan kapituły krzeszowskiej (2013)
  • rektor Bractwa św. Józefa w diecezji legnickiej (2014)
  • kawaler Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie (2015)
  • diecezjalny duszpasterz rolników (2022)

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Schematyzm Diecezji Legnickiej, Legnica 2002, s. 597
  2. Honorowi Obywatele Miasta Bielawa. um.bielawa.pl. [dostęp 2018-11-29].
  3. a b c ks. Marian Kopko oprac., 40-lecie kapłaństwa 1981-2021, Wrocław-Krzeszów 2021, s. 63-65.
  4. Władysław Bochnak oprac., Początki diecezji legnickiej, Legnica 2004, s. 392-393.
  5. a b Prezydent RP odznaczył kapelana Solidarności (pol.). legnica.gosc.pl.
  6. ks. Władysław Bochank: Początki diecezji legnickiej. Legnica: 2004, s. 392.
  7. ks. Władysław Bochank: Początki diecezji legnickiej. Legnica: 2004, s. 392-393.
  8. Barbara Skoczylas - Stadnik, 100 lat Kościoła Trójcy Świętej w Legnicy, Wydawnictwo Edytor, Legnica 2004, str. 57 ISBN 83-88214-61-6
  9. a b Legendarny ksiądz z państwowym odznaczeniem (pol.). fakty.lca.pl.
  10. a b c Ks. Marian Kopko został Honorowym Obywatelem Miasta Bielawa (pol.). bielawa.archidiecezja.wroc.pl.
  11. a b Zasłużony dla Ojczyzny (pol.). www.reczpol.pl.
  12. Krzyże Wolności i Solidrności (pol.). solidarnosc.org.pl.
  13. Historia parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski w Polkowicach. parafiambkp.polkowice.pl.
  14. trzej proboszczowie (pol.). marian.gabrowski.eu.
  15. Potrzebujemy silnego przylgnięcia do Chrystusa (pol.). naszdziennik.pl.
  16. Ks. Piotr Nowosielski, "Działalność Kapituły Krzeszowskiej zainaugurowana", w: Niedziela legnicka, 37/2013, s. VI-VII
  17. 25 lat kapłaństwa (pol.). solidarnosc.org.pl.
  18. Ks. Marian Kopko odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (pol.). opactwo.eu. [dostęp 2018-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-24)].
  19. Odznaczeni za zasługi na rzecz przemian demokratycznych w Polsce (pol.). solidarnosc.org.pl.

BibliografiaEdytuj

  • Schematyzm diecezji legnickiej, Legnica 2002.
  • ks. Marian Kopko oprac., 40-lecie kapłaństwa 1981-2021, Wrocław-Krzeszów 2021.
  • ks. Władysław Bochnak oprac., Początki diecezji legnickiej, Legnica 2004.

Linki zewnętrzneEdytuj