Otwórz menu główne

Marian Alojzy Kosiba (ur. 7 października 1907 w Ustrobnej, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski lekarz chirurg, kapitan lekarz Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Marian Kosiba
Ilustracja
kapitan lekarz kapitan lekarz
Data i miejsce urodzenia 7 października 1907
Ustrobna
Data i miejsce śmierci wiosna 1940
Charków
Przebieg służby
Lata służby 1914-1940
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 8 Batalion Saperów
Suwalska Brygada Kawalerii
Stanowiska ordynator oddziału chirurgii
dowódca konnego plutonu sanitarnego nr 91 SBK
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”
Marian Kosiba
Data i miejsce urodzenia 7 października 1907
Ustrobna
Data i miejsce śmierci 1940
Charków
Zawód, zajęcie lekarz
Narodowość  Polska
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Wydział Lekarski
Stanowisko ordynator oddziału chirurgii
Pracodawca szpital w Wilnie
Rodzice Michał, Wiktoria (z d. Kabza)
Małżeństwo Zofia (z d. Żukowska)
Dzieci Dagny, Maria
Krewni i powinowaci Michał, Maria Jałowska, Stefania Weber (rodzeństwo)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie nauczycielskiej jako syn Michała i Wiktorii, z domu Kabza. Jego przodkowie ze strony matki uczestniczyli w powstaniach i zrywach niepodległościowych w XIX wieku i zostali upamiętnieni pomnikiem w wielkopolskiej wsi Golejewko.

Nieopodal w Rawiczu Marian Kosiba ukończył gimnazjum typu klasycznego. W 1934 ukończył studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie studiów odbywał służbę wojskową w Centrum Wyszkolenia Sanitarnego. Tam też ukończył Szkoły Podchorążych Rezerwy Sanitarnych. Pełnił funkcję naczelnego lekarza 8 batalionu saperów w Toruniu. W 1938 został przeniesiony do Szpitala Obszaru Warownego „Wilno”. 19 marca 1939 został awansowany do stopnia kapitana. 16 czerwca 1939 otrzymał awans na ordynatora oddziału chirurgii w dzielnicy Antokol.

W 1939, wobec zagrożenia konfliktem zbrojnym, został zmobilizowany. Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej był dowódcą konnego plutonu sanitarnego nr 91 Suwalskiej Brygady Kawalerii. Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów w okolicach Włodzimierza Wołyńskiego. W tym czasie miał możliwość ucieczki z transportu, zaoferowaną przez jego siostrę Marię Jałowską pracującą jako sanitariuszka, lecz nie skorzystał z niej. Był przetrzymywany w obozie starobielskim. Stamtąd nadesłał korespondencję do rodziny. W 1940 wraz z jeńcami osadzonymi w Starobielsku został przewieziony do Charkowa i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Charkowie oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 (część zbrodni katyńskiej). Zamordowani jeńcy są pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie w Piatichatkach[1].

RodzinaEdytuj

Jego brat Michał brał udział w II wojnie światowej, zginął w obronie Lwowa 16 września 1939. Jego siostrami były Maria Jałowska i Stefania Weber (ostatnia żyjąca).

Jego żoną była Zofia, z domu Żukowska (ślub 1 września 1934), z którą miał dwie córki: Dagny (ur. 1935) i Marię (ur. 1939).

OdznaczeniaEdytuj

UpamiętnienieEdytuj

W 2007 pośmiertnie awansowany do stopnia majora[2].

13 kwietnia 2011 w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia” przy Szkole Podstawowej im. Bohaterów Monte Cassino w Ustrobnej posadzono Dąb Pamięci honorujący Mariana Kosibę[3][4]. Ponadto w Ustrobnej analogicznie uhonorowany został Marian Sanok, także ofiara zbrodni katyńskiej. Obu oficerów upamiętnia także pomnik katyński w Ustrobnej[5][6].

11 listopada 2012 w kościele Świętego Jana Kantego parafii pod tym wezwaniem w Ustrobnej została odsłonięta tablica upamiętniająca ofiary drugiej wojny światowej pochodzące z Ustrobnej, na której wymieniony został Marian Kosiba[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Lekarze pochowani na cmentarzu w Charkowie. oil.org.pl. [dostęp 9 kwietnia 2014].
  2. LISTA OSÓB ZAMORDOWANYCH W KATYNIU, CHARKOWIE, TWERZE I MIEDNOJE MIANOWANYCH POŚMIERTNIE NA KOLEJNE STOPNIE. policja.pl. [dostęp 9 kwietnia 2014].
  3. „KATYŃ - PAMIĘTAMY” - uroczystość posadzenia Dębu Pamięci majora Franciszka Szafrana przy Szkole Podstawowej w Bratkówce. „Miesięcznik informacyjny Gminy Wojaszówka”, s. 2, Nr 50 (maj 2011). Gmina Wojaszówka. 
  4. Pamiętamy. spustrobna.pl. [dostęp 9 kwietnia 2014].
  5. Grażyna Szepieniec: Wizyta Rodziny majora Mariana Kosiby. spustrobna.pl, 7 października 2012. [dostęp 9 kwietnia 2014].
  6. Gminne obchody Święta Niepodległości. wojaszowka.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 9 kwietnia 2014].
  7. Narodowe Święto Niepodległości. spustrobna.pl, 21 listopada 2012. [dostęp 9 kwietnia 2014].

BibliografiaEdytuj