Otwórz menu główne

Marian Zembala

polski kardiochirurg i polityk

Marian Zembala (ur. 11 lutego 1950 w Krzepicach[1]) – polski lekarz, kardiochirurg, profesor nauk medycznych, w 2015 minister zdrowia, poseł na Sejm VIII kadencji.

Marian Zembala
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1950
Krzepice
Minister zdrowia
Okres od 16 czerwca 2015
do 16 listopada 2015
Przynależność polityczna bezpartyjny
(z rekomendacji PO)
Poprzednik Bartosz Arłukowicz
Następca Konstanty Radziwiłł
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Uśmiechu Order Za Zasługi III klasy (Ukraina) Krzyż Pro Ecclesia et Pontifice (od 1908)
Marian Zembala odbierający z rąk przewodniczącego PKW Wojciecha Hermelińskiego zaświadczenie o wyborze na posła VIII kadencji

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W rodzinnych Krzepicach ukończył szkołę podstawową i liceum. Marian Zembala wspominał, że tamtejsi nauczyciele rozbudzili w nim zainteresowanie medycyną[2]. W 1974 ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu, otrzymał równocześnie ogólnopolskie wyróżnienie Primus Inter Pares[1]. Od 1975 do 1981 był asystentem i starszym asystentem w Klinice Chirurgii Serca tej uczelni. Po uzyskaniu stopnia doktora nauk medycznych objął stanowisko adiunkta[3]. Od 1980 przez kilka lat przebywał w Holandii na stażu naukowym na Uniwersytecie w Utrechcie[2], skąd w 1985 powrócił na zaproszenie profesora Zbigniewa Religi, by podjąć pracę w utworzonej wówczas, i kierowanej przez niego, Katedrze i Klinice Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu[3]. Był uczestnikiem pierwszej udanej transplantacji serca w zespole Zbigniewa Religi[4]. Specjalizował się następnie w zakresie kardiochirurgii. W 1992 habilitował się na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Chirurgiczna reperfuzja mięśnia sercowego w świeżym zawale[5]. W latach 1992–1995 był członkiem rady naukowej World Society of Cardio-Thoracic Surgeons[1].

W 1993 objął funkcję dyrektora Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu[3]. W 1997 został członkiem Krajowej Rady Transplantacyjnej, a w latach 1997–1999 był prezesem Polskiego Towarzystwa Transplantacyjnego. W 1998 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych[5]. Doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego i kierownika Katedry Kardiochirurgii i Transplantologii[5]. Zajmuje się transplantologią serca i płuc, w 1997 jako pierwszy w Polsce wykonał transplantację pojedynczego płuca[6]. W 2001 jako pierwszy w Polsce przeszczepił choremu płuco-serce[3], dokonał także zabiegu wszczepienia by-passów 103-letniej pacjentce[6]. W 2011 został przewodniczącym Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia, a także krajowym konsultantem z zakresu kardiochirurgii.

Jest promotorem kilkunastu prac doktorskich[5], jest członkiem krajowym korespondentem PAU, był członkiem Komitetu Nauk Klinicznych PAN[5], Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, International Society for Heart and Lung Transplantation[1]. Jest redaktorem naczelnym czasopism naukowych „Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska” oraz „Interactive CardioVascular and Thoracic Surgery”[3]. W 2016 został prezesem Europejskiego Towarzystwa Kardio-Torakochirurgicznego (EACTS)[7].

W 2017 ukazał się wywiad rzeka z Marianem Zembalą pt. Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka, który przeprowadził Dawid Kubiatowski[8].

Działalność politycznaEdytuj

W 2014 z ramienia Platformy Obywatelskiej uzyskał mandat radnego sejmiku śląskiego V kadencji[9]. Kandydował z pierwszego miejsca w okręgu 5 i uzyskał 27 275 głosów[10]. 15 czerwca 2015 premier Ewa Kopacz poinformowała o wysunięciu jego kandydatury na urząd ministra zdrowia. Następnego dnia został zaprzysiężony na tym stanowisku przez prezydenta Bronisława Komorowskiego[11].

W wyborach parlamentarnych w 2015 jako kandydat Platformy Obywatelskiej uzyskał w okręgu katowickim mandat poselski, otrzymując 53 610 głosów[12]. 16 listopada 2015 zakończył pełnienie funkcji ministra.

Życie prywatneEdytuj

Mieszka w Tarnowskich Górach. Żonaty z Hanną, ma czworo dzieci: Michała, Joannę, Pawła i Małgorzatę[3]. W czerwcu 2018 przeszedł udar, od tego czasu porusza się na wózku[13].

W filmie Bogowie (2014) w rolę Mariana Zembali wcielił się Piotr Głowacki[14].

PublikacjeEdytuj

  • Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka. Marian Zembala w rozmowie z Dawidem Kubiatowskim (Editio, 2017)

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

Ordery i odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Marian Zembala. drugieserce.jaw.pl. [dostęp 2015-06-16].
  2. a b c d Joanna Skiba: Nowy minister zdrowia Marian Zembala urodził się w Krzepicach k. Częstochowy. gazeta.pl, 15 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-17].
  3. a b c d e f Śląskie Centrum Chorób Serca i jego Fundacja. fundacjasccs.pl. [dostęp 2015-06-16].
  4. Prawie 30 lat przeszczepiamy serca. gazetalekarska.pl, 4 listopada 2014. [dostęp 2014-11-04].
  5. a b c d e Marian Zembala w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2017-02-13].
  6. a b Dorota Romanowska: Profesor Marian Zembala. Kim jest nowy minister zdrowia?. newsweek.pl, 15 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-16].
  7. Zabrzanin na czele największej na świecie organizacji kardiochirurgów. dobrewiadomosci.net.pl, 25 listopada 2016. [dostęp 2016-11-28].
  8. Anna Gumułka: Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka. dzieje.pl, 19 września 2017. [dostęp 2017-09-22].
  9. PKW Wyniki wyborów do Sejmiku Śląskiego: Nazwiska radnych wojewódzkich 2014. dziennikzachodni.pl, 21 listopada 2014. [dostęp 2014-11-21].
  10. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-10-08].
  11. Michalina Mikulska: Zaprzysiężenie nowych ministrów. rp.pl, 16 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-16].
  12. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  13. Prof. Marian Zembala z ważnym apelem do Polaków: Regularnie badajcie ciśnienie!. gazeta.pl, 9 listopada 2018. [dostęp 2018-11-09].
  14. Bogowie w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2014-10-04].
  15. M.P. z 2011 r. nr 71, poz. 703
  16. M.P. z 2005 r. nr 6, poz. 86
  17. Указ Президента України № 752/2008 Про відзначення державними нагородами України громадян іноземних держав (ukr.). president.gov.ua, 20 sierpnia 2008. [dostęp 2012-05-08].
  18. Medal papieski dla prof. Mariana Zembali. zabrze.pl, 12 września 2012. [dostęp 2012-09-21].
  19. Order Uśmiechu dla prof. Mariana Zembali. gazeta.pl, 19 kwietnia 2005. [dostęp 2012-03-24].
  20. Honorowi Obywatele Województwa Opolskiego. umwo.opole.pl. [dostęp 2012-03-24].
  21. Prof. Zembala Honorowym Obywatelem Miasta Zabrze. zabrze.pl, 15 września 2009. [dostęp 2012-09-21].
  22. Laureaci z poprzednich edycji. polishmarket.com.pl. [dostęp 2015-12-04].
  23. Laureaci śląskiej nagrody. gwarek.com.pl, 5 stycznia 2011. [dostęp 2015-04-28].
  24. Iwona Sobczyk: Nagroda prosto z serca trafiła do kardiochirurga. gazeta.pl, 9 grudnia 2011. [dostęp 2012-03-24].
  25. 1600 studentów i doktorat honoris causa dla prof. Mariana Zembali podczas inauguracji. termedia.pl, 8 października 2011. [dostęp 2018-10-09].

BibliografiaEdytuj

  • Marian Zembala. drugieserce.jaw.pl. [dostęp 2015-06-16].
  • Paweł Bojko, Marian Zembala, w: Słownik medycyny i farmacji Górnego Śląska, tom 5: biograficzny (A-Z), Samodzielna kadra naukowo-dydaktyczna Śląskiej Akademii Medycznej 2001–2002 (pod redakcją Jerzego Mariana Dyrdy i Barbary Gruszki), Śląska Akademia Medyczna, Biblioteka Główna, Katowice 2003, s. 471–474 (z fotografią)
  • Marian Zembala w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2017-02-13].

Linki zewnętrzneEdytuj