Otwórz menu główne

Mariusz Gołaj (ur. 1953[1]) – polski aktor teatralny, związany zawodowo z Ośrodkiem Praktyk Teatralnych „Gardzienice”.

Mariusz Gołaj
Data urodzenia 1953
Zawód aktor teatralny
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim[2]|. W latach 1974–1978 współtworzył we Wrocławiu Teatr Laboratorium Jerzego Grotowskiego[3]. W 1979 przyłączył się do organizowanego przez Włodzimierza Staniewskiego teatru „Gardzienice”. Brał udział w wyprawach artystyczno-badawczych do miejsc kultur tradycyjnych[2], zajął się projektami dydaktycznymi ośrodka (m.in. w Royal Shakespere Company w Stradfordzie, na uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych i Skandynawii), koordynacją Akademii Praktyk Teatralnych[4]. Objął funkcję zastępcy dyrektora do spraw artystycznych teatru[5].

Zamieszczał swoje publikacje w „Odrze”, „Kontekstach[6] i „Didaskaliach”.

Prywatnie Mariusz Gołaj jest mężem Joanny Holcgreber – także aktorki teatru Włodzimierza Staniewskiego[7].

TwórczośćEdytuj

Mariusz Gołaj pojawił się w 1972 w obsadzie spektaklu teatru telewizji w reżyserii Bogusława Litwińca W rytmie słońca. Jest aktorem najdłużej pozostającym w zespole Włodzimierza Staniewskiego, odgrywał główne role w zrealizowanych przez teatr spektaklach:

  • 1977: Spektakl Wieczorny,
  • 1981: Gusła,
  • 1983: Żywot Protopopa Awwakuma,
  • 1990: Carmina Burana,
  • 1997: Metamorfozy,
  • 2004: Elektra,
  • 2007: Ifigenia w A...,
  • 2011: Ifigenia w T...,
  • 2013: Oratorium Pytyjskie,
  • 2017: Wesele.

Brał także udział w filmowych realizacjach spektakli „Gardzienic”: Awwakum (1994), Carmina Burana (1994), Metamorfozy albo złoty osioł (2004), Ifigenia w A (2009). Współpracował z Włodzimierzem Staniewskim przy reżyserowaniu Elektry (2004). W 2003 opracował choreografię dla spektaklu Nondum Magdaleny Łazarkiewicz w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie[8].

W swoim dorobku ma Mariusz Gołaj ma także role filmowe:

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (2002)[9] i Krzyżem Oficerskim (2013)[10] Orderu Odrodzenia Polski. W 2006 otrzymał nagrodę marszałka województwa lubelskiego z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Mariusz Gołaj. teatrnn.pl. [dostęp 2015-04-15].
  2. a b Teatr, który dojrzewa. dziennikteatralny.pl. [dostęp 2015-04-15].
  3. Tadeusza Kornaś: Włodzimierz Staniewski i Ośrodek Praktyk Teatralnych „Gardzienice”. Kraków: Wydawnictwo Homini, 2004, s. 44. ISBN 83-89598-33-7.
  4. a b c Mariusz Gołaj w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2015-04-15].
  5. Zstępca dyrektora ds. artystycznych. BIP: Ośrodek Praktyk Teatralnych „Gardzienice”. [dostęp 2015-04-15].
  6. 2001 (rok LV): Spis treści. konteksty.pl. [dostęp 2015-04-15].
  7. Praktyki edukacyjne „Gardzienic”: Dyskusja panelowa. W: Teatr obiecany 30 lat „Gardzienic”. Sympozjum w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, Warszawa, 22–23 stycznia 2008. Warszawa: Wydawnictwo Academica, 2008, s. 129. ISBN 978-83-89281-71-5.
  8. Mariusz Gołaj w bazie e-teatr.pl. [dostęp 2015-04-15].
  9. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 maja 2002 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2002 r. nr 38, poz. 597).
  10. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 września 2013 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2014 r. poz. 342).