Mark J. Williams

snookerzysta walijski

Mark James Williams MBE (ur. 21 marca 1975) – walijski snookerzysta, trzykrotny mistrz świata, zwycięzca 24 turniejów rankingowych oraz dwóch turniejów Masters, były numer 1 światowej listy rankingowej, w sezonie 2011/2012 numer 2.

Mark Williams
Zdjęcie. Zbliżenie na twarz łysiejącego mężczyzny spoglądającego na stół snookerowy. W dłoni trzyma kij do gry.
Mark J. Williams (2014)
Pseudonim

Welsh Potting Machine
(ang.: Walijska Maszyna Do Wbijania),
Borsuk

Obywatelstwo

Walia

Data i miejsce urodzenia

21 marca 1975
Cwm pod Ebbw Vale

Gra zawodowa

od 1992

Najwyższy ranking

1 (3 lata)

Bieżący ranking 7 (stan na 2022-05-03 aktualizacja)
Najwyższy break

147 Mistrzostwa Świata 2005, EPTC Rüsselsheim am Main

Zwycięstwa w turniejach
Rankingowe

23

Nierankingowe

4

Mistrz świata

2000, 2003, 2018

UK Championship

1999, 2002

Grand Prix

1996, 2000, 2003

Welsh Open

1996, 1999

China Open

2002, 2006, 2010

Masters

1998, 2003

Jest jednym z trzech snookerzystów, którzy zdobyli tzw. Potrójną Koronę, czyli zwycięstwa w trzech najbardziej prestiżowych turniejach (UK Championship, Masters i Mistrzostwach Świata), w ciągu jednego sezonu. Ta sztuka udała się Williamsowi w sezonie 2002/2003. Pozostali zawodnicy to Stephen Hendry i Steve Davis. Plasuje się na 9 miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 564[1].

Kariera zawodowaEdytuj

Profesjonalny snookerzysta od 1992, jeden z najbardziej utytułowanych zawodników przełomu XX i XXI wieku. Trzykrotnie zdobył mistrzostwo świata (w 2000 pokonał w finale Matthew Stevensa 18:16, w 2003 Kena Doherty’ego 18:16, a w 2018 Johna Higginsa również 18:16; w 1999 przegrał w finale mistrzostw świata ze Stephenem Hendrym), był także liderem rankingu światowego. Na mistrzostwach świata 2005 osiągnął po raz pierwszy w karierze maksymalny break snookerowy (147 punktów). Jest pierwszym w historii leworęcznym snookerzystą, który zdobył mistrzostwo świata.

Pierwszego breaka maksymalnego wbił podczas Mistrzostw Świata w 2005 roku[2][3]

23 października 2010 w trzecim turnieju Euro Players Tour Championship w Rüsselsheim am Main wbił swojego drugiego i dotychczas ostatniego oficjalnego breaka maksymalnego[4]. Jest to pierwszy w historii oficjalny break maksymalny wbity kobiecie – jego przeciwnikiem była Niemka Diana Schuler, oraz pierwszy oficjalny break maksymalny w meczu, w którym sędzią był Polak – Tomasz Jaskuła[5].

W lutym 2011 wygrał turniej German Masters, pokonawszy w finale Marka Selby’ego 9-7. 15 kwietnia 2014 przegrał w kwalifikacjach do mistrzostw świata 8:10 z Alanem McManusem, tym samym zakończył passę występów w Crucible Theatre rozpoczętą w 1997 roku (17 występów z rzędu).

Styl gryEdytuj

Williams preferuje agresywny, ofensywny styl gry. Przez wielu jest uważany za jednego z najlepszych wbijających w historii dyscypliny, skąd wziął się przydomek Welsh Potting Machine. Charakterystyczną cechą jego gry jest częste niedbałe pozycjonowanie białej bili oraz widowiskowa gra przy czyszczeniu stołu po zapewnieniu zwycięstwa w partii. Chętnie wówczas się popisuje bardzo trudnymi wbiciami oraz niekonwencjonalnym prowadzeniem białej bili. Inna wyjątkowa cecha Walijczyka to umiejętność zagrywania białej bili kijem prowadzonym pod tułowiem, co wykorzystuje w przypadku niezbyt dogodnej pozycji lub konieczności użycia przyrządu. Jest także znany ze względu na wyjątkową ekspresję w czasie meczów. Zdarza mu się zażartować bądź wyładować gniew poprzez różne gesty, z reguły odbierane jako żartobliwe. Wśród takich zachowań są m.in. uderzenie w stół w czasie ustawiania bili przez sędziego, by go wystraszyć[6], zamachnięcie się kijem nad stołem po nieudanym zagraniu, żartowanie z innymi zawodnikami w czasie przerw czy prześmiewcze komentowanie gry swojej i rywala w czasie przerwy za pośrednictwem Twittera[7].

Zestawienie osiągnięćEdytuj

Pozycja w rankingu światowymEdytuj

Williams 4 razy zajmował pierwsze miejsce w rankingu.

Miejsca w światowym rankingu snookerowym
Sezon Miejsce Sezon Miejsce Sezon Miejsce Sezon Miejsce Sezon Miejsce
1993/94 119 1999/00 3 2005/06 9 2011/12 1 2017/18 15
1994/95 58 2000/01 1 2006/07 8 2012/13 3 2018/19 3
1995/96 39 2001/02 1 2007/08 12 2013/14 15 2019/20 3
1996/97 16 2002/03 2 2008/09 22 2014/15 18 2020/21 10
1997/98 4 2003/04 1 2009/10 15 2015/16 14
1998/99 5 2004/05 2 2010/11 8 2016/17 13

Porównanie z innymi mistrzami świataEdytuj

Główny artykuł: Mistrzowie świata w snookerze.

Statystyka zwycięstwEdytuj

RankingoweEdytuj

  • Mistrzostwa świata 2000, 2003, 2018
  • UK Championship 1999, 2002
  • World Open 2018
  • Regal Welsh Open 1996, 1999
  • Grand Prix 1996, 2000, 2003
  • British Open 1997, 2021
  • Irish Open 1998
  • Northern Ireland Open 2017
  • Thailand Masters 1999, 2000, 2002
  • China Open 2002, 2006, 2010
  • German Masters 2011, 2018
  • Players Tour Championship 2010/2011 – Turniej 1
  • WST Pro Series 2021

NierankingoweEdytuj

  • Masters 1998, 2003
  • B&H Championships 1994
  • Pot Black 2006
  • Finnish Snooker Challenge 2010
  • Mistrzostwa świata na 6 czerwonych (6-red snooker) 2017

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj