Mark Lanegan

Mark Lanegan (ur. 25 listopada 1964[1]) – amerykański wokalista i autor tekstów.

Mark Lanegan
Ilustracja
Mark Lanegan (2010)
Data i miejsce urodzenia 1964
Seattle
Instrumenty gitara, harmonijka, pianino, perkusja, gitara basowa, mandolina, banjo
Typ głosu baryton
Gatunki hard rock, grunge, rock alternatywny
Aktywność od 1985
Zespoły
Screaming Trees
Queens of the Stone Age
The Gutter Twins
Soulsavers
Mad Season
Strona internetowa

Urodził się w Seattle, w stanie Washington. Najbardziej znany jako wokalista zespołu Screaming Trees, którego był członkiem od 1985 r. do 2000 r. W latach 1994–1995 był wokalistą Mad Season, a w latach 2000–2014 współpracował z zespołem Queens of the Stone Age.

Posiada charakterystyczny barytonowy głos, który przez Matta Murphy'ego został określony jako chropowaty jak trzydniowy zarost, a jednocześnie miękki i giętki jak skóra na mokasynach[2].

MłodośćEdytuj

Pochodził z dysfunkcyjnej rodziny, wcześnie zaczął zażywać narkotyki. Był również aresztowany i trafił do więzienia za przestępstwa związane z narkotykami[3].

Kariera muzycznaEdytuj

Kariera solowa[3]Edytuj

W 1990 r. Lanegan wydał swój pierwszy solowy album, The Winding Sheet. Kolejne solowe albumy artysty to:

Screaming Trees (1984–2000)Edytuj

Osobny artykuł: Screaming Trees.

Wraz z Garrym Lee Connerem, Vanem Connerem i Markiem Pickerelem (który później został zastąpiony przez Barreta Martina) założył zespół Screaming Trees w 1984 r.[4] Zespół wydał 8 albumów studyjnych, 5 kompilacji oraz 7 singli i minialbumów, rozpadł się w 2000 r[5]. Lanegan był członkiem grupy przez cały okres jej istnienia.

Queens of the Stone Age (2000–2014)Edytuj

Osobny artykuł: Queens of the Stone Age.

Od 2000 r. Mark Lanegan działał również w Queens of the Stone Age. W 2000 r. wystąpił jako wokalista na albumie Rated R. Inne albumy zespołu nagrane z wokalem Lanegana to: Songs for the Deaf, Lullabies to Paralyze, Era Vulgaris oraz …Like Clockwork[3].

The Gutter Twins (2003–2009)Edytuj

Osobny artykuł: The Gutter Twins.
 
The Gutter Twins w 2008 r.

W 2003 r. Lanegan podjął współpracę z Gregiem Dulli, wokalistą The Afghan Whigs oraz The Twilight Singers, tworząc tym samym projekt The Gutter Twins. Duet wydał album Saturnalia w 2008 r.[6] Projekt od 2009 r. jest zawieszony.

Współpraca z Isobel Campbell (2004–2013)Edytuj

 
Mark Lanegan z Isobel Campbell – 2010

W 2004 r. artysta podjął współpracę z szkocką wokalistą Isobel Campbell. W kwietniu tego roku artystka wydała minialbum Time Is Just the Same. Lanegan jest autorem utworu Why Does My Head Hurt So?. Utwór został nagrany z jego wokalem[7]. 2 lata później, w 2006 r., wspólnie wydali album Ballad of the Broken Seas[8]. Drugim wspólnym albumem wydanym przez artystów był Sunday at Devil Dirt (2008)[9]. Ostatnim albumem artystów, wydanym wspólne, był Hawk – 2010 r[10]. W 2013 oficjalnie zakończyli współpracę[11].

Współpraca z innymi artystami oraz inne projekty[3]Edytuj

Na początku lat 90. artysta współpracował m.in. z Kurtem Cobainem, z którym, wraz z Markiem Pickerelem oraz Kristem Novoselicem, stworzył projekt Leadbelly, który w założeniu miał wydać płytę inspirowaną brzmieniami Leadbelly'ego. Projekt jednak szybko się rozpadł. Lanegan wykorzystal nagrany przez nich utwór Where Did You Sleep Last Night w swoim pierwszym solowym albumie.

W latach 1994–1995 był wokalistą grupy Mad Season, wystąpił na albumie Above.

Po wydaniu trzeciego solowego albumu (Scraps at Midnight) Lanegan często podejmował współpracę innymi artystami. Przyczynił się do powstania tribute albumów honorujących Willie Nelsona oraz Skip Spence. Wystąpił również na debiutanckim albumie Mike WattaBall-Hog or Tugboat?.

W 2007 r. wystąpił na albumie It's Not How Far You Fall, It's the Way You Land zespołu Soulsavers[12].

W 2013 r. nagrał płytę z Duke'm Garwoodem pt. Black Pudding. Następne wydanie duetu ukazało się w 2018 r. (With Animals).

W 2015 r. współpracował z producentami oraz innymi artystami (takimi jak np. Moby, UNKLE czy Mark Steward) przy wydaniu albumu A Thousand Miles of Midnight: Phantom Radio Remixes, który zawiera remiksy utworów z jego płyty Phantom Radio.

KsiążkiEdytuj

W 2017 r. Lanegan wydał książkę pt. I Am the Wolf: Lyrics & Writings[13].

Pierwsza autobiografia artysty, zatytułowana Sing Backwards and Weep[14] ukazała się 28 kwietnia 2020 r.[15]

PrzypisyEdytuj

  1. Mark Lanegan w bazie Apple Music, music.apple.com [dostęp 2020-02-23] (ang.).
  2. Matthew Murphy (August 29, 2004). "Mark Lanegan: Bubblegum, Album Reviews, Pitchfork", pitchfork.com [dostęp 2020-02-29] (ang.).
  3. a b c d Mark Lanegan – AllMusic, allmusic.com [dostęp 2020-02-28] (ang.).
  4. All Music – Screaming Trees, allmusic.com [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  5. Screaming Biography – AllMusic, allmusic.com [dostęp 2020-02-28] (ang.).
  6. The Gutter Twins – Saturnalia, discogs.com [dostęp 2020-02-29] (ang.).
  7. Isobel Campbell – Time Is Just The Same, discogs.com [dostęp 2020-02-29] (ang.).
  8. Isobel Campbell & Mark Lanegan – Ballad Of The Broken Seas, discogs.com [dostęp 2020-02-29] (ang.).
  9. Isobel Campbell & Mark Lanegan – Sunday At Devil Dirt, discogs.com [dostęp 2020-02-29] (ang.).
  10. Isobel Campbell & Mark Lanegan – Hawk, discogs.com [dostęp 2020-02-29] (ang.).
  11. MARK LANEGAN ENDS MUSICAL PARTNERSHIP WITH ISOBEL CAMPBELL, alternativenation.net [dostęp 2020-03-04] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-08] (ang.).
  12. It's Not How Far You Fall, It's the Way You Land and Broken, allmusic.com [dostęp 2020-03-01] (ang.).
  13. I Am the Wolf: Lyrics & Writings, exclaim.ca [dostęp 2020-03-01] (ang.).
  14. Mark Lanegan prepares to share stories from 'dark' period, smh.co.au [dostęp 2020-03-01] (ang.).
  15. Sing Backwards and Weep, hachettebookgroup.com [dostęp 2020-03-01] (ang.).