Marszałek ziemski

urząd ziemski w I Rzeczypospolitej

Marszałek ziemski, marszałek powiatowy[1] albo marszałek sejmikowy (łac. mareschalus, comitiorum director) – urząd ziemski I Rzeczypospolitej w Wielkim Księstwie Litewskim.

Była ta godność sprawowana dożywotnio. Z urzędu przewodniczył sejmikowi. W czasie wojny jego kompetencje były podobne do kasztelana w Koronie. Wiódł on zgromadzone wojsko pospolitego ruszenia do wojewody. Był też urzędnikiem sądowym i miał prawo sądzenia w sądach ziemskich. Był wybierany przez króla spośród 4 kandydatów przedstawionych przez sejmik. Kompetencje tego urzędu określała konstytucja sejmowa 1631[2].


Zobacz też edytuj

Przypisy edytuj

  1. Andrzej B. Zakrzewski: Marszałek powiatowy Wielkiego Księstwa Litewskiego marszałkiem sejmikowym (XVI-XVIII w.). W: Parlament, prawo, ludzie, studia ofiarowane profesorowi Juliuszowi Bardachowi w sześćiesięciolecie pracy twórczej. Warszawa: 1996.
  2. Volumina Legum. T. 3. Petersburg: Ohryzko Jozafat, 1859, s. 336.