Otwórz menu główne

Martina Navrátilová

tenisistka amerykańska pochodzenia czeskiego

Martina Navrátilová (ur. 18 października 1956 w Pradze) – czeska i amerykańska tenisistka, jedna z najwybitniejszych przedstawicielek tej dyscypliny: wielokrotna mistrzyni turniejów wielkoszlemowych we wszystkich konkurencjach, zdobywczyni Klasycznego Wielkiego Szlema w deblu, Niekalendarzowego i Karierowego Wielkiego Szlema, Pucharu Federacji zarówno dla Stanów Zjednoczonych, jak i ojczystej Czechosłowacji. Uczestniczka rozgrywek o Puchar Wightman oraz letnich igrzysk olimpijskich w Atenach. Jedna z pięciu kobiet w historii, które liderowały jednocześnie singlowej i deblowej klasyfikacji WTA. Tenisistka leworęczna.

Martina Navrátilová
Ilustracja
Martina Navrátilová (2011)
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 18 października 1956
Praga, Czechosłowacja
Wzrost 173 cm
Masa ciała 65 kg
Gra leworęczna
Status profesjonalny 1975
Zakończenie kariery 2006
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 167
Najwyżej w rankingu 1 (10 lipca 1978)
Australian Open W (1981, 1983, 1985)
Roland Garros W (1982, 1984)
Wimbledon W (1978–79, 1982–87, 1990)
US Open W (1982–83, 1986–87)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 177
Najwyżej w rankingu 1 (10 września 1984)
Australian Open W (1980, 1982–85, 1987–89)
Roland Garros W (1975, 1982, 1984–88)
Wimbledon W (1976, 1979, 1981–84, 1986)
US Open W (1977-78, 1980, 1983-84, 1986-87, 1989-90)
Strona internetowa

Spis treści

Kariera tenisowaEdytuj

Martina urodziła się jako Martina Šubertová w 1956 roku. Kiedy miała trzy lata, jej rodzice rozwiedli się i matka ponownie wyszła za mąż. Ojczym tenisistki nazywał się Miroslav Navrátil, stąd jej obecne nazwisko. Wkrótce został on pierwszym trenerem młodziutkiej Czeszki.

W 1972 roku Navrátilova wygrała mistrzostwa Czechosłowacji. Miała wówczas piętnaście lat. Już rok później osiągała dobre rezultaty na arenie międzynarodowej. Jako kwalifikantka zadebiutowała w profesjonalnej imprezie w Fort Lauderdale, a w meczu otwarcia pokonała Gail Chanfreau. Następnie doszła do półfinału w Leningradzie, a w wielkoszlemowym debiucie do ćwierćfinału French Open. Na paryskich kortach nie sprostała Evonne Goolagong. 22 września 1974 po raz pierwszy wygrała zawodowy turniej. Stało się to w Orlando, a wśród pokonanych przez Navrátilovą rywalek znalazły się Françoise Durr, Rosie Casals i Julie Heldman.

Martina Navrátilová przeszła na zawodowstwo w 1975 roku. Sezon ten rozpoczęła finałem wielkoszlemowego Australian Open, gdzie przegrała z Evonne Goolagong. Kilkanaście dni później w Waszyngtonie wzbogaciła swoje konto o następny wygrany turniej. Największym sukcesem było wyeliminowanie tam amerykańskiej bohaterki, Chris Evert. Wkrótce Navrátilová odnosiła coraz więcej spektakularnych wygranych, pokonując seryjnie faworytki: Olgę Morozową, Ann Kiymourę, Margaret Smith Court, Virginię Wade, czy Dianne Balestrat. W sezonie 1975 była jeszcze w finale Roland Garros, półfinale US Open i ćwierćfinale Wimbledonu. Wówczas to wprowadzono komputerowe rankingi tenisowe. Po tym roku rozgrywkowym Navrátilova znalazła się w nich na trzecim miejscu na świecie.

Po mniej udanym roku 1976, kiedy to do gry weszły problemy na tle narodowym, Martina efektownie powróciła w sezonie kolejnym. Osiągnęła jedenaście finałów, wygrywając sześć z nich. Przesunęła się na drugie miejsce w klasyfikacjach międzynarodowych. W Wielkim Szlemie wciąż pozostawała bez sukcesów. W Londynie i Nowym Jorku na drodze stanęły jej Wendy Turnbull i Betty Stöve.

Na początku roku 1978 wygrała trzydzieści siedem meczów z rzędu, co przełożyło się na siedem kolejnych zdobytych tytułów. Zabrakło wśród nich pucharu Wielkiego Szlema, bowiem Navrátilova nie grała w Melbourne i Paryżu (czyniła to regularnie w latach 1976–1979). Po efektownej wygranej w Eastbourne znokautowała swoje rywalki na kortach Wimbledonu i po raz pierwszy została mistrzynią w turnieju z cyklu wielkoszlemowego. W Londynie pokonała Tracy Austin, Evonne Goolagong i Chris Evert. W oficjalnych klasyfikacjach WTA została numerem jeden na świecie. Wynik z wimbledońskich kortów powtórzyła rok później, eliminując w decydującym starciu, naturalnie, Evert. Pozycję numer jeden utrzymała w sumie przez 332 tygodnie swojej kariery. Po raz pierwszy, po dwudziestu siedmiu tygodniach, Evert – Lloyd zmieniła ją w styczniu 1979 roku, ale tylko na dwa tygodnie. Amerykanka w Londynie w 1980 roku uniemożliwiła Navrátilovej obronę tytułu. Navrátilová doszła do czwartej rundy US Open, gdzie niespodziewanie uległa Hanie Mandlíkovej, a na Australian Open, rozgrywanym w listopadzie, była w półfinale.

W latach osiemdziesiątych Martina odmówiła uczestnictwa w reprezentacji Czechosłowacji, po czym zgłosiła wniosek o przyznanie jej obywatelstwa amerykańskiego. Otrzymała je 21. lipca 1981 roku, po uzyskaniu w 1975 roku azylu politycznego w USA.

To właśnie najbliższa dekada była renesansem w tenisie zawodniczki z Pragi. Navrátilova zdobyła w latach 1980–1989 aż piętnaście tytułów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, w tym najwięcej na Wimbledonie. Triumfowała tam nieprzerwanie od roku 1982 do 1987. W finałach tych najczęściej mierzyła się z Chris Evert, Andreą Jaeger, Haną Mandlíkovą, która stała się reprezentantką Australii, a także z falą nowych postaci na światowych kortach. Wśród nich najgroźniejsza była Steffi Graf. Z tenisistką tą Navrátilova w trakcie całej kariery miała okazję zagrać osiemnaście razy, z czego obie panie wygrały po dziewięć meczów. Po raz pierwszy spotkały się na US Open 1985. Co ciekawe, nigdy nie grały ze sobą wcześniej niż w półfinałach.

W 1987 roku dominacja Navrátilovej na światowych kortach zaczęła słabnąć i straciła fotel liderki rankingu WTA. W 1991 roku nie udało się jej zdobyć żadnego tytułu wielkoszlemowego w rozgrywkach indywidualnych – finał US Open przegrała z młodziutką Monicą Seles. Wciąż jednak zdobywała mistrzostwa w profesjonalnych rozgrywkach.

W 1989 roku zaprosiła do współpracy słynną Amerykankę, Billie Jean King.

W 1994 roku Navrátilova, która od pewnego czasu odgrywała coraz mniejszą rolę na międzynarodowej arenie, doszła do finału ulubionego Wimbledonu. Niewielu się tego spodziewało, zwłaszcza, że kilka tygodni wcześniej odpadła w pierwszej rundzie French Open z Miriam Oremans. W Londynie pokonała Helenę Sukovą, Janę Novotną, Gigi Fernández. W finale nie sprostała Conchicie Martínez. W tym samym sezonie podjęła decyzję o zakończeniu swoich startów, przynajmniej w grze pojedynczej. Ostatni start zaplanowała w Wirginii. W pierwszej rundzie została pokonana przez Gabrielę Sabatini 4:6, 2:6.

Do definitywnego zakończenia kariery zagrała jeszcze kilka indywidualnych meczów. Pierwszy z nich po bardzo długiej przerwie w Eastbourne w roku 2002. W kwalifikacjach wyeliminowała Tatjanę Panową, ale przegrała z Danielą Hantuchovą. Jej ostatni oficjalny mecz odnotowano w czerwcu 2005 roku, kiedy to w ’s-Hertogenbosch uległa Claudine Schaul.

Navrátilová wygrała w sumie 167 turniejów w grze pojedynczej, co jest rekordem, zarówno w rozgrywkach żeńskich, jak i męskich. Wywalczyła osiemnaście singlowych tytułów wielkoszlemowych i przez 332 tygodnie zajmowała pierwsze miejsce w rankingu WTA.

Wybitna deblistkaEdytuj

Martina Navrátilová od początkowych lat kariery osiągała wysokie wyniki w grze podwójnej. Kiedy 10 września 1984 roku została numerem jeden rozgrywek deblowych, stała się jedną z kilku (obecnie pięciu) kobiet na Ziemi, które jednocześnie liderowały klasyfikacjom WTA w obydwu konkurencjach. Skolekcjonowała 177 wygranych turniejów i to jest, podobnie jak w singlu, rekord wszech czasów.

W początkowych latach kariery partnerowała swojej największej rywalce, Chris Evert. To właśnie z nią zdobyła pierwsze mistrzostwo Wielkiego Szlema na kortach Rolanda Garrosa. W finale pokonały Julie Anthony i Olgę Morozową. Następnie nawiązała współpracę z Betty Stöve, a potem z Billie Jean King. W 1981 roku stworzyła debel razem z Pam Shriver i przeszła do historii partnerując właśnie jej. Z tą tenisistką zdobyła Klasycznego Wielkiego Szlema w sezonie 1984. Po zakończeniu kariery przez Shriver, a także zaprzestaniu startów indywidualnych, osiągała wysokie wyniki u boku młodszych koleżanek. Grała ze Swietłaną Kuzniecową, Liezel Huber i Lisą Raymond. Ostatni turniej deblowy, jaki wygrała, to impreza w Montrealu w 2006 roku. Jej partnerką była Anna-Lena Grönefeld z Niemiec. W sumie trzydzieści siedem razy awansowała do finałów Wielkiego Szlema w deblu (po raz ostatni US Open 2003 z Kuzniecową). Tylko sześciokrotnie została w tych meczach pokonana.

W świecie mikstaEdytuj

 
Z Bobem Bryanem

W grze mieszanej Navrátilova odniosła dziesięć zwycięstw w Wielkim Szlemie. Po raz pierwszy wystąpiła w 1973 roku na Wimbledonie razem z Janem Kodešem. Doszli do ćwierćfinału. W drugim starcie, w 1974 we French Open zdobyła pierwszy tytuł, partnerując Kolumbijczykowi Ivanowi Molinie. Na kolejną wygraną musiała czekać do 1985 roku, w międzyczasie regularnie grając w tej konkurencji. Jej partnerami byli Paul McNamee, Heinz Gunthardt, Peter Fleming, Emilio Sánchez, Mark Woodforde.

W 2003 występowała z Leanderem Paesem i z nim to zdobyła mistrzostwo w Melbourne, a potem na Wimbledonie. W 2006 roku zagrała razem z rodakiem, liderem klasyfikacji deblowej, Bobem Bryanem. Już w pierwszej rundzie trafili na bliźniaczego brata Boba, Mike'a i jego partnerkę, Corinę Morariu. W finale wygrali z mikstem Květa Peschke i Martin Damm. Navrátilova sięgnęła po dziesiąte trofeum Wielkiego Szlema w grze mieszanej, zrobiła to przed własną publicznością i od tego czasu nie startuje w zawodowych imprezach. Oficjalnie wciąż nie zakończyła kariery tenisowej.

Puchar FederacjiEdytuj

Navrátilova posiada imponujące statystyki startów w drużynowych rozgrywkach o Puchar Federacji. Przegrała w nich tylko jedno z sześćdziesięciu jeden spotkań. Mecz ten miał miejsce w 2004 roku w jej ostatnim starcie na rzecz ekipy amerykańskiej. Partnerując Jill Craybas przegrały w trzech setach z Austriaczkami, Barbarą Schett i Patricią Wartusch.

Do rozgrywek fedcupowych Martina włączyła się w 1975 roku, reprezentując jeszcze Czechosłowację. W debiucie zdobyła mistrzostwo razem ze swoją rodaczką, Renatą Tomanovą (poszczególne drużyny liczyły wówczas po dwie zawodniczki). W finale tenisistki europejskie podjęły Australijki, Dianne Fromholtz, Evonne Goolagong i Helen Gourlay Cawley, które mimo przewagi liczebnej przegrały konfrontację do zera.

Po kilku latach przerwy Navrátilova wznowiła swoje występy, ale już w barwach Stanów Zjednoczonych. W półfinale jej ekipa trafiła na Czechosłowację. Martina pokonała Hanę Mandlíkovą i tę samą zawodniczkę w deblu z Heleną Sukovą. W swoim drugim występie w Pucharze Federacji Navrátilová dorobiła się drugiego mistrzostwa, wywalczonego na dodatek w zupełnie innej reprezentacji. Jeszcze kilkakrotnie zagrała w tym turnieju, robiąc dłuższą przerwę po roku 1989 (wróciła dopiero w 2003). W 1986 wystąpiła, choć zawody rozgrywano na terenie Pragi. Najwięcej punktów dla obydwu swoich krajów zdobyła na nawierzchni twardej (38) oraz ziemnej (30).

Największe rywalizacjeEdytuj

W trakcie wieloletniej kariery Navrátilova rywalizowała z wieloma zawodniczkami. Jednak tylko kilka z nich było w stanie walczyć z nią w okresie jej dominacji w światowym tenisie. Jej największą przeciwniczką była Amerykanka Chris Evert. Tenisistki te spotkały się ze sobą w sumie osiemdziesiąt razy, jednak więcej zwycięstw na koncie ma Martina. Od ich pierwszego meczu w Akron w 1973 do piątego w Kalifornii w 1975 wygrywała starsza o dwa lata Evert. Navrátilova po raz pierwszy pokonała ją w tym samym roku w Waszyngtonie. Wtedy też po raz pierwszy zagrały o mistrzostwo wielkoszlemowe. Miało to miejsce w Paryżu i tenisistka w barwach Czechosłowacji zeszła z kortu pokonana. W 1981 trafiły na siebie w pierwszej rundzie w Waszyngtonie; wówczas to Evert oddała mecz walkowerem. Najczęściej grały ze sobą w finałach, tak jak w ostatniej konfrontacji w Chicago w 1988. Tytuł przypadł w udziale Navrátilovej.

W latach 1973–1982 prowadziła pasjonującą rywalizację z dumą Australii, Evonne Goolagong Cawley. Przebieg zmagań najprościej można podzielić na dwa etapy, to jest pasmo wygranych Goolagong (do około 1976) i serię zwycięstw Navrátilovej. Martina przegrała z Cawley dwanaście razy, ale trzy razy więcej ją pokonała. Ostatni raz grały ze sobą na trawie w Sydney w 1982 roku.

Navrátilová 18 razy spotykała się na kortach z niemiecką gwiazdą tenisa, Steffi Graf. Do ich pierwszego starcia doszło podczas US Open 1985. Navrátilova wygrała. Smak porażki z Graf poznała w 1986 w półfinale imprezy mistrzyń. Obie panie łączyło jedno – monopol na wygrywanie Wimbledonu. Trzy razy grały ze sobą w Londynie, trzy razy w finale. W tej rywalizacji to Graf prowadzi 2:1. Po raz ostatni zmierzyły się w Tokio w roku 1994, na krótko przez wycofaniem się Navrátilovej z indywidualnych startów. Wtedy to wynikiem 6:2, 6:4 lepsza była Niemka.

Jedną z poważniejszych rywalek w ostatnim okresie kariery Navrátilovej była Monica Seles. Co ciekawe, tenisistki te nigdy nie grały ze sobą jako rodaczki. Ostatni z ich siedemnastu meczów miał miejsce w 1993 roku w Paryżu, a Seles otrzymała amerykańskie obywatelstwo dopiero rok później. Po raz pierwszy spotkały się w 1989 roku w Dallas – wygrała wówczas Martina. Passę porażek z Navrátilovą Monica przerwała w 1990 roku w ramach Italian Open. W sumie Navrátilova przegrała z Seles dziesięć razy, a wygrała siedmiokrotnie.

Życie prywatneEdytuj

Z początkiem lat osiemdziesiątych Martina ujawniła się jako biseksualistka, choć nieco później wyjaśniła, iż jednak uważa się za lesbijkę[1][2][3]. Przez osiem lat, począwszy od 1983 roku, była związana z Judy Nelson.

Kariera i sukcesy Navrátilovej zachęciły młodych ludzi do gry w tenisa. Stała się ona patronką wielu festynów i imprez masowych, organizowanych przeważnie w Stanach Zjednoczonych. W 2000 roku została wpisana do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy. Jest autorką autobiografii Being Myself, w której opowiada między innymi o swojej orientacji seksualnej.

W 2000 roku wystąpiła gościnnie w jednym z odcinków serialu Will & Grace, w którym zagrała samą siebie.

9 marca 2008 roku władze czeskie ponownie przyznały jej obywatelstwo tego kraju. Martina przebywała wówczas w Tokio, gdzie rozgrywała pokazowe spotkanie ze Steffi Graf.

W 2010 roku u Navrátilovej wykryto raka piersi[4]. Jest wegetarianką i wspiera działania organizacji PETA[5]; aktywnie działa także na rzecz społeczności LGBT[3].

W 2014 roku oświadczyła się swojej partnerce, byłej miss ZSRR Julii Lemigowej. W tym samym roku para wzięła ślub[6].

Kariera trenerskaEdytuj

W grudniu 2014 roku poinformowano że Navrátilová została dołączona do sztabu szkoleniowego Agnieszki Radwańskiej[7].

Finały wielkoszlemowe w grze pojedynczejEdytuj

Wygrane (18)Edytuj

Rok Turniej Przeciwniczka w finale Wynik
1978 Wimbledon   Chris Evert 2:6 6:4 7:5
1979 Wimbledon (2)   Chris Evert-Lloyd 6:4 6:4
1981 Australian Open   Chris Evert-Lloyd 6:7(4) 6:4 7:5
1982 French Open   Andrea Jaeger 7:6(6) 6:1
1982 Wimbledon (3)   Chris Evert-Lloyd 6:1 3:6 6:2
1983 Wimbledon (4)   Andrea Jaeger 6:0 6:3
1983 US Open   Chris Evert-Lloyd 6:1 6:3
1983 Australian Open (2)   Kathy Jordan 6:2 7:6(5)
1984 French Open (2)   Chris Evert-Lloyd 6:3 6:1
1984 Wimbledon (5)   Chris Evert-Lloyd 7:6(5) 6:2
1984 US Open (2)   Chris Evert-Lloyd 4:6 6:4 6:4
1985 Wimbledon (6)   Chris Evert-Lloyd 4:6 6:3 6:2
1985 Australian Open (3)   Chris Evert-Lloyd 6:2 4:6 6:2
1986 Wimbledon (7)   Hana Mandlíková 7:6(1) 6:3
1986 US Open (3)   Helena Suková 6:3 6:2
1987 Wimbledon (8)   Steffi Graf 7:5 6:3
1987 US Open (4)   Steffi Graf 7:6(4) 6:1
1990 Wimbledon (9)   Zina Garrison 6:4 6:1

Przegrane (14)Edytuj

Rok Turniej Przeciwniczka w finale Wynik
1975 Australian Open   Evonne Goolagong Cawley 6:3 6:2
1975 French Open   Chris Evert 2:6 6:2 6:1
1981 US Open   Tracy Austin 1:6 7:6 7:6
1982 Australian Open (2)   Chris Evert-Lloyd 6:3 2:6 6:3
1985 French Open (2)   Chris Evert-Lloyd 6:3 6:7 7:5
1985 US Open (2)   Hana Mandlíková 7:6 1:6 7:6
1986 French Open (3)   Chris Evert-Lloyd 2:6 6:3 6:3
1987 Australian Open (3)   Hana Mandlíková 7:5 7:6
1987 French Open (4)   Steffi Graf 6:4 4:6 8:6
1988 Wimbledon   Steffi Graf 5:7 6:2 6:1
1989 Wimbledon (2)   Steffi Graf 6:2 6:7 6:1
1989 US Open (3)   Steffi Graf 3:6 7:5 6:1
1991 US Open (4)   Monica Seles 7:6 6:1
1994 Wimbledon (3)   Conchita Martínez 6:4 3:6 6:3

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

     NH, turniej się nie odbył

Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku (styczeń i grudzień), za to nie został rozegrany w 1986.

Występy w grze pojedynczejEdytuj

  Czechosłowacja   Stany Zjednoczone
Turniej 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995–2003 2004 Tytuły Z–P
Australian Open A A F A A A A A SF W F W SF W NH F SF QF A A A A A A A 3 / 10 46 – 7
French Open QF QF F A A A A A QF W 4R W F F F 4R A A A A A 1R A 1R 2 / 13 51 – 11
Wimbledon 3R 1R QF SF QF W W SF SF W W W W W W F F W QF SF SF F A 2R 9 / 23 120 – 14
US Open 1R 3R SF 1R SF SF SF 4R F QF W W F W W QF F 4R F 2R 4R A A A 4 / 21 89 – 17
0 / 3 0 / 3 0 / 4 0 / 2 0 / 2 1 / 2 1 / 2 0 / 3 1 / 4 2 / 4 3 / 4 3 / 4 2 / 4 2 / 3 2 / 4 0 / 4 0 / 3 1 / 2 0 / 2 0 / 2 0 / 2 0 / 2 0 / 0 0 / 2 18 / 67 306 – 49
Ranking na koniec roku 3 4 3 2 1 3 3 1 1 1 1 1 2 2 2 3 4 5 3 8 376

Występy w grze podwójnejEdytuj

  Czechosłowacja   Stany Zjednoczone
Turniej 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996–99 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 Tytuły Z–P
Australian Open A A 2R A A A A A W F W W W W NH W W W A A A A A A A A A A 3R 2R QF A 8 / 13 51 – 5
French Open QF SF W A A A A A SF W A W W W W W A A A A A 3R A A 3R 1R 1R 3R SF 1R 2R 7 / 18 58 – 11
Wimbledon 1R 1R QF W F QF W SF W W W W F W QF 3R SF QF SF SF A SF A A QF QF 2R QF SF SF QF 7 / 28 100 – 21
US Open 1R QF SF A W W F W SF SF W W F W W SF W W 3R SF A A 2R A 3R QF 3R F QF SF QF 9 / 27 105 – 18
0 / 3 0 / 3 1 / 4 1 / 1 1 / 2 1 / 2 1 / 2 2 / 3 1 / 4 3 / 4 3 / 3 4 / 4 2 / 4 3 / 3 3 / 4 2 / 4 2 / 3 1 / 2 0 / 2 0 / 2 0 / 0 0 / 2 0 / 1 0 / 0 0 / 3 0 / 3 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 3 31 / 86 314 – 55
Ranking na koniec roku Ranking nie był publikowany 1 2 1 1 1 1 4 6 9 11 5 - - 64 45 72 6 12 21 21

Występy w grze mieszanejEdytuj

  Czechosłowacja   Stany Zjednoczone
Turniej 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997-99 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 Tytuły Z–P
Australian Open Turniej nie był rozgrywany SF F A A A A A A A A A A A A W F SF A 1 / 5 17 – 4
French Open A W A A A A A A A A A A W QF QF SF A A A A A 3R A A A 2R 2R A 2R 2R F SF 2 / 12 28 – 10
Wimbledon QF 3R SF 2R SF A A A A A A QF W F A QF A A A A W A W QF A 1R 2R 2R W 3R QF 3R 4 / 19 55 – 15
US Open A 2R A A A A SF A A A A A W F W A A A A A F A QF A A 2R 1R 2R A SF QF W 3 / 13 34 – 10
0 / 1 1 / 3 0 / 1 0 / 1 0 / 1 0 / 0 0 / 1 0 / 0 0 / 0 0 / 0 0 / 0 0 / 1 3 / 3 0 / 3 1 / 3 0 / 3 0 / 0 0 / 0 0 / 0 0 / 0 1 / 2 0 / 1 1 / 2 0 / 1 0 / 0 0 / 3 0 / 3 0 / 2 2 / 3 0 / 4 0 / 4 1 / 3 10 / 49 134 – 39

Występy w grze podwójnej w turniejach legendEdytuj

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły
Australian Open turnieju nierozgrywano W 2m W W 2m F[a] 3 / 6
French Open NH NH W F F F W W W F RR 4 / 9
Wimbledon F W W F F RR F F W W F 4 / 11
US Open turnieju nierozgrywano W W SF F W NH 3 / 5

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
Toyota Series Championships
WTA Doubles Championships
1971

1987
Virginia Slims Circuit
Grand Prix Series
Colgate Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 240 (167–73)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 26 maja 1974 Hamburg Ceglana   Helga Masthoff 4:6, 7:5, 3:6
Finalistka 2. 2 czerwca 1974 Rzym Ceglana   Chris Evert 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 22 września 1974 Orlando Ceglana   Julie Heldman 7:6(4), 6:4
Finalistka 3. 1 stycznia 1975 Australian Open Trawiasta   Evonne Goolagong 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 2 lutego 1975 Waszyngton Dywanowa (hala)   Kerry Melville 6:3, 6:1
Finalistka 4. 16 lutego 1975 Chicago Dywanowa (hala)   Margaret Court 3:6, 6:3, 2:6
Zwyciężczyni 3. 9 marca 1975 Boston Dywanowa (hala)   Evonne Goolagong 6:2, 4:6, 6:3
Finalistka 5. 23 marca 1975 Dallas Dywanowa (hala)   Virginia Wade 6:2, 6:7(3), 3:4 krecz
Finalistka 6. 6 kwietnia 1975 Los Angeles Dywanowa (hala)   Chris Evert 4:6, 2:6
Finalistka 7. 4 maja 1975 Amelia Island Ceglana   Chris Evert 5:7, 4:6
Finalistka 8. 1 czerwca 1975 Rzym Ceglana   Chris Evert 1:6, 0:6
Finalistka 9. 14 czerwca 1975 French Open Ceglana   Chris Evert 6:2, 2:6, 1:6
Finalistka 10. 21 września 1975 Atlanta Dywanowa (hala)   Chris Evert 6:2, 2:6, 0:6
Zwyciężczyni 4. 21 września 1975 Denver Dywanowa (hala)   Carrie Meyer 4:6, 6:4, 6:3
Finalistka 11. 19 października 1975 Orlando Ceglana   Chris Evert walkower
Zwyciężczyni 5. 26 października 1975 Charlotte Ceglana   Evonne Goolagong 4:6, 6:2, 7:5
Zwyciężczyni 6. 18 stycznia 1976 Houston Dywanowa (hala)   Chris Evert 6:3, 6:4
Finalistka 12. 21 marca 1976 Dallas Dywanowa (hala)   Evonne Goolagong Cawley 1:6, 1:6
Zwyciężczyni 7. 5 grudnia 1976 Sydney Trawiasta   Betty Stöve 7:5, 6:2
Zwyciężczyni 8. 9 stycznia 1977 Waszyngton Dywanowa (hala)   Chris Evert 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 9. 23 stycznia 1977 Houston Dywanowa (hala)   Sue Barker 7:6(3), 7:5
Zwyciężczyni 10. 30 stycznia 1977 Minneapolis Dywanowa (hala)   Sue Barker 6:0, 6:1
Finalistka 13. 6 lutego 1977 Seattle Dywanowa (hala)   Chris Evert 2:6, 4:6
Finalistka 14. 20 lutego 1977 Los Angeles Dywanowa (hala)   Chris Evert 2:6, 6:2, 2:6
Zwyciężczyni 11. 27 lutego 1977 Detroit Dywanowa (hala)   Sue Barker 6:4, 6:4
Finalistka 15. 20 marca 1977 Filadelfia Dywanowa (hala)   Chris Evert 4:6, 6:4, 3:6
Finalistka 16. 18 kwietnia 1977 Austin Twarda   Chris Evert 3:6, 6:7(2)
Zwyciężczyni 12. 12 czerwca 1977 Edynburg Trawiasta   Kristien Shaw 2:6, 9:8(4), 7:5
Zwyciężczyni 13. 28 sierpnia 1977 Charlotte Ceglana   Mima Jaušovec 3:6, 6:2, 6:2
Finalistka 17. 18 września 1977 Tokio Dywanowa (hala)   Virginia Wade 5:7, 7:5, 4:6
Finalistka 18. 27 listopada 1977 Tokio Dywanowa (hala)   Billie Jean King 5:7, 7:5, 1:6
Zwyciężczyni 14. 8 stycznia 1978 Waszyngton Dywanowa (hala)   Betty Stöve 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 15. 22 stycznia 1978 Houston Dywanowa (hala)   Billie Jean King 1:6, 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 16. 29 stycznia 1978 Los Angeles Dywanowa (hala)   Rosie Casals 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 17. 5 lutego 1978 Chicago Dywanowa (hala)   Evonne Goolagong Cawley 6:7(4), 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 18. 12 lutego 1978 Seattle Dywanowa (hala)   Betty Stöve 6:1, 1:6, 6:1
Zwyciężczyni 19. 26 lutego 1978 Detroit Dywanowa (hala)   Dianne Fromholtz 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 20. 5 marca 1978 Kansas City Dywanowa (hala)   Billie Jean King 7:5, 2:6, 6:3
Zwyciężczyni 21. 2 kwietnia 1978 Oakland Dywanowa (hala)   Evonne Goolagong Cawley 7:6(0), 6:4
Zwyciężczyni 22. 25 czerwca 1978 Eastbourne Trawiasta   Chris Evert 6:4, 4:6, 9:7
Zwyciężczyni 23. 7 lipca 1978 Wimbledon Trawiasta   Chris Evert 2:6, 6:4, 7:5
Finalistka 19. 1 października 1978 Atlanta Dywanowa (hala)   Chris Evert 6:7(3), 6:0, 3:6
Zwyciężczyni 24. 8 października 1978 Phoenix Twarda   Tracy Austin 6:4, 6:2
Finalistka 20. 19 listopada 1978 Palm Springs Twarda   Chris Evert 3:6, 3:6
Finalistka 21. 26 listopada 1978 Tokio Dywanowa (hala)   Tracy Austin 1:6, 1:6
Finalistka 22. 17 grudnia 1978 Tokio Dywanowa (hala)   Chris Evert 1:6, 1:6
Finalistka 23. 7 stycznia 1979 Waszyngton Dywanowa (hala)   Tracy Austin 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 25. 14 stycznia 1979 Oakland Dywanowa (hala)   Chris Evert 7:5, 7:5
Zwyciężczyni 26. 21 stycznia 1979 Houston Dywanowa (hala)   Virginia Wade 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 27. 4 lutego 1979 Chicago Dywanowa (hala)   Tracy Austin 6:3, 6:4
Finalistka 24. 18 lutego 1979 Los Angeles Dywanowa (hala)   Chris Evert 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 28. 4 marca 1979 Dallas Dywanowa (hala)   Chris Evert 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 29. 25 marca 1979 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Tracy Austin 6:3, 3:6, 6:2
Finalistka 25. 24 czerwca 1979 Eastbourne Trawiasta   Chris Evert-Lloyd 5:7, 7:5, 11:13
Zwyciężczyni 30. 6 lipca 1979 Wimbledon Trawiasta   Chris Evert-Lloyd 6:4, 6:4
Finalistka 26. 5 sierpnia 1979 San Diego Twarda   Tracy Austin 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 31. 19 sierpnia 1979 Richmond Dywanowa (hala)   Kathy Jordan 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 32. 30 września 1979 Atlanta Dywanowa (hala)   Wendy Turnbull 7:6(6), 6:4
Zwyciężczyni 33. 14 października 1979 Phoenix Twarda   Chris Evert-Lloyd 6:1, 6:3
Finalistka 27. 11 listopada 1979 Filderstadt Dywanowa (hala)   Tracy Austin 2:6, 0:6
Zwyciężczyni 34. 25 listopada 1979 Brighton Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:3, 6:3
Finalistka 28. 16 grudnia 1979 Tokio Twarda (hala)   Tracy Austin 2:6, 1:6
Zwyciężczyni 35. 7 stycznia 1980 Landover Dywanowa (hala)   Tracy Austin 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 36. 20 stycznia 1980 Kansas City Dywanowa (hala)   Greer Stevens 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 37. 27 stycznia 1980 Chicago Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 38. 10 lutego 1980 Los Angeles Dywanowa (hala)   Tracy Austin 6:2, 6:0
Zwyciężczyni 39. 17 lutego 1980 Oakland Dywanowa (hala)   Evonne Goolagong Cawley 6:1, 7:6(4)
Finalistka 29. 2 marca 1980 Houston Dywanowa (hala)   Billie Jean King 1:6, 3:6
Zwyciężczyni 40. 9 marca 1980 Dallas Dywanowa (hala)   Evonne Goolagong Cawley 6:3, 6:2
Finalistka 30. 23 marca 1980 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Tracy Austin 2:6, 6:2, 2:6
Finalistka 31. 25 marca 1980 Carlsbad Dywanowa (hala)   Tracy Austin 5:7, 2:6
Zwyciężczyni 41. 20 kwietnia 1980 Amelia Island Ceglana   Hana Mandlíková 5:7, 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 42. 4 maja 1980 Orlando Ceglana   Tracy Austin 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 43. 20 lipca 1980 Montreal Twarda   Greer Stevens 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 44. 27 lipca 1980 Richmond Dywanowa (hala)   Mary-Lou Piatek 6:3, 6:0
Finalistka 32. 26 października 1980 Brighton Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 4:6, 7:5, 3:6
Zwyciężczyni 45. 20 listopada 1980 Tokio Twarda (hala)   Tracy Austin 6:4, 6:3
Finalistka 33. 18 stycznia 1981 Kansas City Dywanowa (hala)   Andrea Jaeger 6:3, 3:6, 5:7
Zwyciężczyni 46. 25 stycznia 1981 Cincinnati Dywanowa (hala)   Sylvia Hanika 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 47. 1 lutego 1981 Chicago Dywanowa (hala)   Hana Mandlíková 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 48. 8 marca 1981 Los Angeles Dywanowa (hala)   Andrea Jaeger 6:4, 6:0
Zwyciężczyni 49. 14 marca 1981 Dallas Twarda   Pam Shriver 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 50. 29 marca 1981 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Andrea Jaeger 6:3, 7:6(3)
Finalistka 34. 26 kwietnia 1981 Amelia Island Ceglana   Chris Evert-Lloyd 0:6, 0:6
Zwyciężczyni 51. 3 maja 1981 Orlando Ceglana   Andrea Jaeger 7:5, 6:3
Finalistka 35. 13 września 1981 US Open Twarda   Tracy Austin 6:1, 6:7(4), 6:7(1)
Zwyciężczyni 52. 4 października 1981 Minneapolis Dywanowa (hala)   Tracy Austin 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 53. 11 października 1981 Tampa Twarda   Bettina Bunge 5:7, 6:2, 6:0
Finalistka 36. 1 listopada 1981 Filderstadt Dywanowa (hala)   Tracy Austin 6:4, 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 54. 20 listopada 1981 Tokio Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:3, 6:2
Finalistka 37. 29 listopada 1981 Sydney Trawiasta   Chris Evert-Lloyd 4:6, 6:2, 1:6
Zwyciężczyni 55. 6 grudnia 1981 Australian Open Trawiasta   Chris Evert-Lloyd 6:7(4), 6:4, 7:5
Finalistka 38. 20 grudnia 1981 East Rutherford Dywanowa (hala)   Tracy Austin 6:2, 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 56. 10 stycznia 1982 Waszyngton Dywanowa (hala)   Anne Smith 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 57. 24 stycznia 1982 Seattle Dywanowa (hala)   Andrea Jaeger 6:2, 6:0
Zwyciężczyni 58. 31 stycznia 1982 Chicago Dywanowa (hala)   Wendy Turnbull 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 59. 14 lutego 1982 Kansas City Dywanowa (hala)   Barbara Potter 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 60. 14 marca 1982 Dallas Twarda   Mima Jaušovec 6:3, 6:2
Finalistka 39. 28 marca 1982 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Sylvia Hanika 6:1, 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 61. 11 kwietnia 1982 Hilton Head Ceglana   Andrea Jaeger 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 62. 2 maja 1982 Orlando Ceglana   Wendy Turnbull 6:2, 7:5
Zwyciężczyni 63. 6 czerwca 1982 French Open Ceglana   Andrea Jaeger 7:6(6), 6:1
Zwyciężczyni 64. 20 czerwca 1982 Eastbourne Trawiasta   Hana Mandlíková 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 65. 3 lipca 1982 Wimbledon Trawiasta   Chris Evert-Lloyd 6:1, 3:6, 6:2
Zwyciężczyni 66. 22 sierpnia 1982 Montreal Twarda   Andrea Jaeger 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 67. 24 października 1982 Filderstadt Dywanowa (hala)   Tracy Austin 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 68. 31 października 1982 Brighton Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 69. 28 listopada 1982 Sydney Trawiasta   Evonne Goolagong Cawley 6:0, 3:6, 6:1
Finalistka 40. 12 grudnia 1982 Australian Open Trawiasta   Chris Evert-Lloyd 2:6, 6:3, 3:6
Zwyciężczyni 70. 19 grudnia 1982 East Rutherford Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 4:6, 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 71. 9 stycznia 1983 Waszyngton Dywanowa (hala)   Sylvia Hanika 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 72. 16 stycznia 1983 Houston Dywanowa (hala)   Sylvia Hanika 6:3, 7:6(5)
Zwyciężczyni 73. 20 lutego 1983 Chicago Dywanowa (hala)   Andrea Jaeger 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 74. 13 marca 1983 Dallas Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:4, 6:0
Zwyciężczyni 75. 27 marca 1983 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:2, 6:0
Zwyciężczyni 76. 10 kwietnia 1983 Hilton Head Ceglana   Tracy Austin 5:7, 6:1, 6:0
Zwyciężczyni 77. 24 kwietnia 1983 Orlando Ceglana   Andrea Jaeger 6:1, 7:5
Zwyciężczyni 78. 19 czerwca 1983 Eastbourne Trawiasta   Wendy Turnbull 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 79. 2 lipca 1983 Wimbledon Trawiasta   Andrea Jaeger 6:0, 6:3
Zwyciężczyni 80. 14 sierpnia 1983 Los Angeles Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 81. 21 sierpnia 1983 Toronto Twarda   Chris Evert-Lloyd 6:4, 4:6, 6:1
Zwyciężczyni 82. 10 września 1983 US Open Twarda   Chris Evert-Lloyd 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 83. 16 października 1983 Tampa Twarda   Pam Shriver 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 84. 30 października 1983 Filderstadt Dywanowa (hala)   Catherine Tanvier 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 85. 25 listopada 1983 Tokio Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 86. 10 grudnia 1983 Australian Open Trawiasta   Kathy Jordan 6:2, 7:6(5)
Finalistka 41. 15 stycznia 1984 Oakland Dywanowa (hala)   Hana Mandlíková 6:7(6), 6:3, 4:6
Zwyciężczyni 87. 26 lutego 1984 Livingston Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:2, 7:6(4)
Zwyciężczyni 88. 4 marca 1984 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:3, 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 89. 22 kwietnia 1984 Amelia Island Ceglana   Chris Evert-Lloyd 6:2, 6:0
Zwyciężczyni 90. 29 kwietnia 1984 Orlando Ceglana   Laura Gildemeister 6:0, 6:1
Zwyciężczyni 91. 9 czerwca 1984 French Open Ceglana   Chris Evert-Lloyd 6:3, 6:1
Zwyciężczyni 92. 24 czerwca 1984 Eastbourne Trawiasta   Kathy Jordan 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 93. 7 lipca 1984 Wimbledon Trawiasta   Chris Evert-Lloyd 7:6(5), 6:2
Zwyciężczyni 94. 5 sierpnia 1984 Newport Trawiasta   Gigi Fernández 6:3, 7:6(3)
Zwyciężczyni 95. 19 sierpnia 1984 Mahwah Twarda   Pam Shriver 6:4, 4:6, 7:5
Zwyciężczyni 96. 8 września 1984 US Open Twarda   Chris Evert-Lloyd 4:6, 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 97. 23 września 1984 Fort Lauderdale Twarda   Michelle Torres 6:1, 6:0
Zwyciężczyni 98. 30 września 1984 Nowy Orlean Dywanowa (hala)   Zina Garrison 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 99. 25 listopada 1984 Sydney Trawiasta   Ann Henricksson 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 100. 13 stycznia 1985 Waszyngton Dywanowa (hala)   Manuela Maleewa 6:3, 6:2
Finalistka 42. 27 stycznia 1985 Key Biscayne Twarda   Chris Evert-Lloyd 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 101. 17 lutego 1985 Miami Twarda   Chris Evert-Lloyd 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 102. 17 marca 1985 Dallas Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 103. 24 marca 1985 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Helena Suková 6:3, 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 104. 28 kwietnia 1985 Orlando Ceglana   Katerina Maleewa 6:1, 6:0
Zwyciężczyni 105. 5 maja 1985 Houston Dywanowa (hala)   Elise Burgin 6:4, 6:1
Finalistka 43. 8 czerwca 1985 French Open Ceglana   Chris Evert-Lloyd 3:6, 7:6(4), 5:7
Zwyciężczyni 106. 23 czerwca 1985 Eastbourne Trawiasta   Helena Suková 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 107. 6 lipca 1985 Wimbledon Trawiasta   Chris Evert-Lloyd 4:6, 6:3, 6:2
Finalistka 44. 7 września 1985 US Open Twarda   Hana Mandlíková 6:7(3), 6:1, 6:7(2)
Zwyciężczyni 108. 6 października 1985 Fort Lauderdale Twarda   Steffi Graf 6:3, 6:1
Zwyciężczyni 109. 17 listopada 1985 Brisbane Trawiasta   Pam Shriver 6:3, 7:5
Zwyciężczyni 110. 24 listopada 1985 Sydney Trawiasta   Hana Mandlíková 3:6, 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 111. 7 grudnia 1985 Australian Open Trawiasta   Chris Evert-Lloyd 6:2, 4:6, 6:2
Zwyciężczyni 112. 12 stycznia 1986 Waszyngton Dywanowa (hala)   Claudia Kohde-Kilsch 4:6, 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 113. 19 stycznia 1986 Worcester Dywanowa (hala)   Pam Shriver 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 114. 9 marca 1986 Princeton Dywanowa (hala)   Helena Suková 3:6, 6:0, 7:6(5)
Zwyciężczyni 115. 16 marca 1986 Dallas Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 116. 23 marca 1986 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Hana Mandlíková 6:2, 6:0, 3:6, 6:2
Finalistka 45. 18 maja 1986 Berlin Ceglana   Steffi Graf 2:6, 3:6
Finalistka 46. 7 czerwca 1986 French Open Ceglana   Chris Evert-Lloyd 6:2, 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 117. 22 czerwca 1986 Eastbourne Trawiasta   Helena Suková 3:6, 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 118. 5 lipca 1986 Wimbledon Trawiasta   Hana Mandlíková 7:6(1), 6:3
Zwyciężczyni 119. 17 sierpnia 1986 Los Angeles Twarda   Chris Evert-Lloyd 7:6(5), 6:3
Zwyciężczyni 120. 6 września 1986 US Open Twarda   Helena Suková 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 121. 5 października 1986 Nowy Orlean Dywanowa (hala)   Pam Shriver 6:1, 4:6, 6:2
Zwyciężczyni 122. 19 października 1986 Filderstadt Dywanowa (hala)   Hana Mandlíková 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 123. 9 listopada 1986 Worcester Twarda (hala)   Hana Mandlíková 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 124. 16 listopada 1986 Chicago Dywanowa (hala)   Hana Mandlíková 7:5, 7:5
Zwyciężczyni 125. 23 listopada 1986 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Steffi Graf 7:6(6), 6:3, 6:2
Finalistka 47. 25 stycznia 1987 Australian Open Trawiasta   Hana Mandlíková 5:7, 6:7(1)
Finalistka 48. 26 kwietnia 1987 Houston Ceglana   Chris Evert-Lloyd 6:3, 1:6, 6:7(4)
Finalistka 49. 6 czerwca 1987 French Open Ceglana   Steffi Graf 4:6, 6:4, 6:8
Finalistka 50. 21 czerwca 1987 Eastbourne Trawiasta   Helena Suková 6:7(5), 3:6
Zwyciężczyni 126. 4 lipca 1987 Wimbledon Trawiasta   Steffi Graf 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 127. 12 września 1987 US Open Twarda   Steffi Graf 7:6(4), 6:1
Zwyciężczyni 128. 18 października 1987 Filderstadt Dywanowa (hala)   Chris Evert-Lloyd 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 129. 15 listopada 1987 Chicago Dywanowa (hala)   Natalla Zwierawa 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 130. 14 lutego 1988 Dallas Twarda   Pam Shriver 6:0, 6:3
Zwyciężczyni 131. 21 lutego 1988 Oakland Twarda (hala)   Łarysa Sawczenko 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 132. 28 lutego 1988 Waszyngton Twarda (hala)   Pam Shriver 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 133. 10 kwietnia 1988 Hilton Head Ceglana   Gabriela Sabatini 6:1, 4:6, 6:4
Zwyciężczyni 134. 17 kwietnia 1988 Amelia Island Ceglana   Gabriela Sabatini 6:0, 6:2
Finalistka 51. 24 kwietnia 1988 Houston Ceglana   Chris Evert 0:6, 4:6
Zwyciężczyni 135. 19 czerwca 1988 Eastbourne Trawiasta   Natalla Zwierawa 6:2, 6:2
Finalistka 52. 2 lipca 1988 Wimbledon Trawiasta   Steffi Graf 7:5, 2:6, 1:6
Zwyciężczyni 136. 16 października 1988 Filderstadt Dywanowa (hala)   Chris Evert 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 137. 6 listopada 1988 Worcester Twarda (hala)   Natalla Zwierawa 6:7(4), 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 138. 13 listopada 1988 Chicago Dywanowa (hala)   Chris Evert 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 139. 15 stycznia 1989 Sydney Trawiasta   Catarina Lindqvist 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 140. 5 lutego 1989 Tokio Dywanowa (hala)   Lori McNeil 6:7(3), 6:3, 7:6(5)
Zwyciężczyni 141. 18 czerwca 1989 Birmingham Trawiasta   Zina Garrison 7:6(5), 6:3
Zwyciężczyni 142. 25 czerwca 1989 Eastbourne Trawiasta   Raffaella Reggi 7:6(2), 6:2
Finalistka 53. 8 lipca 1989 Wimbledon Trawiasta   Steffi Graf 2:6, 7:6(1), 1:6
Zwyciężczyni 143. 13 sierpnia 1989 Los Angeles Twarda   Gabriela Sabatini 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 144. 27 sierpnia 1989 Toronto Twarda   Arantxa Sánchez Vicario 6:2, 6:2
Finalistka 54. 9 września 1989 US Open Twarda   Steffi Graf 6:3, 5:7, 1:6
Zwyciężczyni 145. 24 września 1989 Dallas Dywanowa (hala)   Monica Seles 7:6(2), 6:3
Zwyciężczyni 146. 5 listopada 1989 Worcester Dywanowa (hala)   Zina Garrison 6:2, 6:3
Finalistka 55. 19 listopada 1989 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Steffi Graf 4:6, 5:7, 6:2, 2:6
Zwyciężczyni 147. 18 lutego 1990 Chicago Dywanowa (hala)   Manuela Maleewa-Fragniere 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 148. 25 lutego 1990 Waszyngton Dywanowa (hala)   Zina Garrison-Jackson 6:1, 6:0
Zwyciężczyni 149. 4 marca 1990 Indian Wells Twarda   Helena Suková 6:2, 5:7, 6:1
Zwyciężczyni 150. 8 kwietnia 1990 Hilton Head Ceglana   Jennifer Capriati 6:2, 6:4
Finalistka 56. 13 maja 1990 Rzym Ceglana   Monica Seles 1:6, 1:6
Zwyciężczyni 151. 24 czerwca 1990 Eastbourne Trawiasta   Gretchen Magers 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 152. 7 lipca 1990 Wimbledon Trawiasta   Zina Garrison-Jackson 6:4, 6:1
Finalistka 57. 19 sierpnia 1990 Los Angeles Twarda   Monica Seles 4:6, 6:3, 6:7(6)
Finalistka 58. 4 listopada 1990 Oakland Dywanowa (hala)   Monica Seles 3:6, 6:7(5)
Finalistka 59. 3 lutego 1991 Tokio Dywanowa (hala)   Gabriela Sabatini 6:2, 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 153. 17 lutego 1991 Chicago Dywanowa (hala)   Zina Garrison-Jackson 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 154. 3 marca 1991 Palm Springs Twarda   Monica Seles 6:2, 7:6(6)
Zwyciężczyni 155. 16 czerwca 1991 Birmingham Trawiasta   Natalla Zwierawa 6:4, 7:6(6)
Zwyciężczyni 156. 23 czerwca 1991 Eastbourne Trawiasta   Arantxa Sánchez Vicario 6:4, 6:4
Finalistka 60. 7 września 1991 US Open Twarda   Monica Seles 6:7(1), 1:6
Finalistka 61. 6 października 1991 Mediolan Dywanowa (hala)   Monica Seles 3:6, 6:3, 4:6
Finalistka 62. 20 października 1991 Filderstadt Dywanowa (hala)   Anke Huber 6:2, 2:6, 6:7(4)
Zwyciężczyni 157. 10 listopada 1991 Oakland Dywanowa (hala)   Monica Seles 6:3, 3:6, 6:3
Finalistka 63. 24 listopada 1991 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Monica Seles 4:6, 6:3, 5:7, 0:6
Finalistka 64. 3 lutego 1992 Tokio Dywanowa (hala)   Gabriela Sabatini 2:6, 6:4, 2:6
Zwyciężczyni 158. 16 lutego 1992 Chicago Dywanowa (hala)   Jana Novotná 7:6(4), 4:6, 7:5
Zwyciężczyni 159. 29 marca 1992 San Antonio Twarda   Nathalie Tauziat 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 160. 16 sierpnia 1992 Los Angeles Twarda   Monica Seles 6:4, 6:2
Finalistka 65. 11 października 1992 Zurych Dywanowa (hala)   Steffi Graf 6:2, 5:7, 5:7
Zwyciężczyni 161. 18 października 1992 Filderstadt Dywanowa (hala)   Gabriela Sabatini 7:6(), 6:3
Finalistka 66. 8 listopada 1992 Oakland Dywanowa (hala)   Monica Seles 3:6, 4:6
Finalistka 67. 22 listopada 1992 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Monica Seles 5:7, 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 162. 7 lutego 1993 Tokio Dywanowa   Łarysa Neiland 6:2, 6:2
Finalistka 68. 14 lutego 1993 Chicago Dywanowa (hala)   Monica Seles 6:3, 2:6, 1:6
Zwyciężczyni 163. 21 lutego 1993 Paryż Dywanowa (hala)   Monica Seles 6:3, 4:6, 7:6(3)
Zwyciężczyni 164. 19 czerwca 1993 Eastbourne Trawiasta   Miriam Oremans 2:6, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 165. 15 sierpnia 1993 Manhattan Beach Twarda   Arantxa Sánchez Vicario 7:5, 7:6(4)
Finalistka 69. 10 października 1993 Zurych Dywanowa (hala)   Manuela Maleewa-Fragniere 3:6, 6:7(1)
Zwyciężczyni 166. 7 listopada 1993 Oakland Dywanowa (hala)   Zina Garrison-Jackson 6:2, 7:6(1)
Finalistka 70. 6 lutego 1994 Tokio Dywanowa (hala)   Steffi Graf 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 167. 20 lutego 1994 Paryż Dywanowa (hala)   Julie Halard 7:5, 6:3
Finalistka 71. 8 maja 1994 Rzym Ceglana   Conchita Martínez 6:7(5), 4:6
Finalistka 72. 3 lipca 1994 Wimbledon Trawiasta   Conchita Martínez 4:6, 6:3, 3:6
Finalistka 73. 6 listopada 1994 Oakland Dywanowa   Arantxa Sánchez Vicario 6:1, 6:7(5), 6:7(3)

Gra podwójna 238 (177–61)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 8 kwietnia 1973 Sarasota Ceglana   Marie Neumannová   Patti Hogan
  Sharon Walsh
6:4, 0:6, 3:6
Finalistka 2. 10 czerwca 1973 Rzym Ceglana   Renáta Tomanová   Olga Morozowa
  Virginia Wade
6:3, 2:6, 5:7
Finalistka 3. 26 sierpnia 1973 Toronto Ceglana   Helga Niessen Masthoff   Evonne Goolagong
  Peggy Michel
3:6, 2:6
Finalistka 4. 16 września 1973 Charlotte Ceglana   Ilana Kloss   Evonne Goolagong
  Janet Young
2:6, 0:6
Zwyciężczyni 1. 10 marca 1974 Dallas Dywanowa (hala)   María-Isabel Fernández   Karen Krantzcke
  Virginia Wade
6:3, 3:6, 6:3
Finalistka 5. 26 maja 1974 Hamburg Ceglana   Renáta Tomanová   Raquel Giscafré
  Helga Hösl
3:6, 1:6
Finalistka 6. 8 grudnia 1974 Adelaide Trawiasta   Kazuko Sawamatsu   Evonne Goolagong
  Peggy Michel
3:6, 6:4, 5:7
Zwyciężczyni 2. 15 grudnia 1974 Perth Trawiasta   Olga Morozowa   Lesley Hunt
  Kazuko Sawamatsu
6:1, 6:3
Finalistka 7. 22 grudnia 1974 Sydney Trawiasta   Olga Morozowa   Evonne Goolagong
  Peggy Michel
7:6, 4:6, 1:6
Finalistka 8. 9 lutego 1975 Akron Dywanowa (hala)   Chris Evert   Françoise Durr
  Betty Stöve
5:7, 6:7(4)
Zwyciężczyni 3. 16 lutego 1975 Chicago Dywanowa (hala)   Chris Evert   Margaret Court
  Olga Morozowa
6:2, 7:6(1)
Zwyciężczyni 4. 23 lutego 1975 Detroit Dywanowa (hala)   Lesley Hunt   Françoise Durr
  Betty Stöve
2:6, 7:5, 6:2
Finalistka 9. 9 marca 1975 Boston Dywanowa (hala)   Chris Evert   Rosie Casals
  Billie Jean King
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 5. 1 czerwca 1975 Rzym Ceglana   Chris Evert   Sue Barker
  Glynis Coles
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 6. 15 czerwca 1975 French Open Ceglana   Chris Evert   Julie Anthony
  Olga Morozowa
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 7. 24 sierpnia 1975 Nowy Jork Ceglana   Chris Evert   Margaret Court
  Virginia Wade
7:5, 6:7, 6:4
Zwyciężczyni 8. 21 września 1975 Atlanta Dywanowa (hala)   Chris Evert   Françoise Durr
  Betty Stöve
6:4, 5:7, 6:2
Finalistka 10. 28 września 1975 Denver Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
6:3, 1:6, 6:7
Zwyciężczyni 9. 5 października 1975 Mission Viejo,
Palm Springs
Twarda   Chris Evert   Gail Glasgow
  Betty-Ann Stuart
6:3, 7:5
Finalistka 11. 12 października 1975 Phoenix Twarda   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
7:6, 4:6, 0:6
Finalistka 12. 19 października 1975 Orlando Twarda   Chris Evert   Rosie Casals
  Wendy Overton
walkower
Finalistka 13. 18 stycznia 1976 Houston Dywanowa (hala)   Chris Evert   Françoise Durr
  Rosie Casals
0:6, 5:7
Finalistka 14. 2 lutego 1976 Chicago Dywanowa (hala)   Evonne Goolagong Cawley   Olga Morozowa
  Virginia Wade
6:7(4), 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 10. 28 lutego 1976 Sarasota Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Mona Guerrant
  Ann Kiyomura
6:1, 6:0
Nierozstrzygnięte 15. 20 czerwca 1976 Eastbourne Trawiasta   Chris Evert   Olga Morozowa
  Virginia Wade
6:1, 1:1 przerwany
z powodu deszczu
Zwyciężczyni 11. 4 lipca 1976 Wimbledon Trawiasta   Chris Evert   Billie Jean King
  Betty Stöve
6:1, 2:6, 7:5
Finalistka 16. 10 października 1976 Hilton Head Ceglana   Virginia Wade   Sue Barker
  Evonne Goolagong Cawley
6:4, 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 12. 23 listopada 1976 Palm Springs Twarda   Chris Evert   Billie Jean King
  Betty Stöve
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 13. 5 grudnia 1976 Sydney Trawiasta   Betty Stöve   Françoise Durr
  Ann Kiyomura
6:3, 7:5
Zwyciężczyni 14. 9 stycznia 1977 Waszyngton Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Kristien Shaw
  Valerie Ziegenfuss
7:5, 6:2
Zwyciężczyni 15. 16 stycznia 1977 Hollywood Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Rosie Casals
  Chris Evert
6:4, 3:6, 6:4
Zwyciężczyni 16. 23 stycznia 1977 Houston Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Sue Barker
  Ann Kiyomura
4:6, 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 17. 30 stycznia 1977 Minneapolis Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Mima Jaušovec
  Virginia Ruzici
6:2, 6:1
Finalistka 17. 6 lutego 1977 Seattle Dywanowa (hala)   Françoise Durr   Rosie Casals
  Chris Evert
4:6, 6:3, 3:6
Finalistka 18. 20 lutego 1977 Los Angeles Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Rosie Casals
  Chris Evert
2:6, 4:6
Zwyciężczyni 18. 27 lutego 1977 Detroit Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Janet Newberry
  JoAnne Russell
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 19. 13 marca 1977 Dallas Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Kerry Reid
  Greer Stevens
6:2, 6:4
Finalistka 19. 20 marca 1977 Filadelfia Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Françoise Durr
  Virginia Wade
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 20. 8 kwietnia 1977 Tokio, WTA Doubles Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Françoise Durr
  Virginia Wade
7:5, 6:3
Finalistka 20. 2 lipca 1977 Wimbledon Trawiasta   Betty Stöve   Helen Gourlay Cawley
  JoAnne Russell
3:6, 3:6
Zwyciężczyni 21. 28 sierpnia 1977 Charlotte Ceglana   Betty Stöve   Regina Maršíková
  Pam Teeguarden
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 22. 10 września 1977 US Open Twarda   Betty Stöve   Renee Richards
  Betty-Ann Stuart
6:1, 7:6(4)
Zwyciężczyni 23. 9 października 1977 Atlanta Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Brigitte Cuypers
  Marise Kruger
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 24. 16 października 1977 Phoenix Twarda   Billie Jean King   Helen Gourlay Cawley
  JoAnne Russell
6:0, 7:5
Finalistka 21. 23 października 1977 São Paulo Twarda   Betty Stöve   Kerry Reid
  Wendy Turnbull
3:6, 7:5, 2:6
Zwyciężczyni 25. 8 stycznia 1978 Waszyngton Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
6:3, 7:5
Zwyciężczyni 26. 22 stycznia 1978 Houston Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Greer Stevens
  Mona Guerrant
7:6(4), 4:6, 7:6(4)
Zwyciężczyni 27. 26 lutego 1978 Detroit Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Kerry Reid
  Wendy Turnbull
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 28. 5 marca 1978 Kansas City Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Kerry Reid
  Wendy Turnbull
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 29. 12 marca 1978 Dallas Dywanowa (hala)   Anne Smith   Evonne Goolagong Cawley
  Betty Stöve
6:3, 7:6(2)
Zwyciężczyni 30. 19 marca 1978 Boston Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Evonne Goolagong Cawley
  Betty Stöve
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 31. 7 kwietnia 1978 Tokio, WTA Doubles Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Françoise Durr
  Virginia Wade
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 32. 16 kwietnia 1978 Hilton Head Ceglana   Billie Jean King   Mona Guerrant
  Greer Stevens
6:3, 7:5
Finalistka 22. 25 czerwca 1978 Eastbourne Trawiasta   Billie Jean King   Chris Evert
  Betty Stöve
4:6, 7:6, 5:7
Zwyciężczyni 33. 9 września 1978 US Open Twarda   Billie Jean King   Kerry Reid
  Wendy Turnbull
7:6, 6:4
Finalistka 23. 1 października 1978 Atlanta Dywanowa (hala)   Anne Smith   Françoise Durr
  Virginia Wade
6:4, 2:6, 4:6
Finalistka 24. 8 października 1978 Phoenix Twarda   Anne Smith   Tracy Austin
  Betty Stöve
4:6, 7:6, 2:6
Zwyciężczyni 34. 12 listopada 1978 Oldsmar Twarda   Anne Smith   Kerry Reid
  Wendy Turnbull
7:6(4), 6:3
Zwyciężczyni 35. 19 listopada 1978 Palm Springs Twarda (hala)   Billie Jean King   Kerry Reid
  Wendy Turnbull
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 36. 26 listopada 1978 Tokio Twarda (hala)   Betty Stöve   Tracy Austin
  Kathy May
4:6, 7:6, 6:3
Zwyciężczyni 37. 21 stycznia 1979 Huston Dywanowa (hala)   Janet Newberry   Pam Shriver
  Betty Stöve
4:6, 6:4, 6:2
Finalistka 25. 18 lutego 1979 Los Angeles Dywanowa (hala)   Anne Smith   Rosie Casals
  Chris Evert
4:6, 6:1, 3:6
Zwyciężczyni 38. 4 marca 1979 Dallas Dywanowa (hala)   Anne Smith   Rosie Casals
  Chris Evert
7:6, 6:2
Zwyciężczyni 39. 15 kwietnia 1979 Hilton Head Ceglana   Rosie Casals   Françoise Durr
  Betty Stöve
6:4, 7:5
Finalistka 26. 17 czerwca 1979 Chichester Trawiasta   Billie Jean King   Greer Stevens
  Wendy Turnbull
3:6, 6:1, 5:7
Zwyciężczyni 40. 7 lipca 1979 Wimbledon Trawiasta   Billie Jean King   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
5:7, 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 41. 5 sierpnia 1979 San Diego Twarda   Rosie Casals   Ann Kiyomura
  Betty-Ann Stuart
3:6, 6:4, 6:2
Finalistka 27. 19 sierpnia 1979 Richmond Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
1:6, 4:6
Finalistka 28. 8 września 1979 US Open Twarda   Billie Jean King   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
5:7, 3:6
Zwyciężczyni 42. 7 października 1979 Minneapolis Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
6:4, 7:6(7)
Zwyciężczyni 43. 11 listopada 1979 Filderstadt Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Betty Stöve
  Wendy Turnbull
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 44. 7 stycznia 1980 Landover Twarda (hala)   Billie Jean King   Rosie Casals
  Chris Evert-Lloyd
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 45. 20 stycznia 1980 Kansas City Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Laura duPont
  Pam Shriver
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 46. 27 stycznia 1980 Chicago Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Sylvia Hanika
  Kathy Jordan
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 47. 10 lutego 1980 Los Angeles Twarda   Rosie Casals   Kathy Jordan
  Anne Smith
7:6, 6:2
Zwyciężczyni 48. 9 marca 1980 Dallas Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
4:6, 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 49. 23 marca 1980 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
6:3, 4:6, 6:3
Zwyciężczyni 50. 4 kwietnia 1980 Tokio, WTA Doubles Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Sue Barker
  Ann Kiyomura
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 51. 27 lipca 1980 Richmond Dywanowa (hala)   Billie Jean King   Pam Shriver
  Anne Smith
6:4, 4:6, 6:3
Zwyciężczyni 52. 23 sierpnia 1980 Mahwah Twarda   Candy Reynolds   Pam Shriver
  Betty Stöve
4:6, 6:3, 6:1
Zwyciężczyni 53. 6 września 1980 US Open Twarda   Billie Jean King   Pam Shriver
  Betty Stöve
7:6(2), 7:5
Finalistka 29. 20 września 1980 Las Vegas Twarda   Betty Stöve   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:2, 4:6, 3:6
Finalistka 30. 19 października 1980 Deerfield Beach Twarda   Candy Reynolds   Andrea Jaeger
  Regina Maršíková
6:1, 1:6, 2:6
Finalistka 31. 26 października 1980 Brighton Dywanowa (hala)   Betty Stöve   Kathy Jordan
  Anne Smith
3:6, 5:7
Zwyciężczyni 54. 30 listopada 1980 Australian Open Trawiasta   Betsy Nagelsen   Ann Kiyomura
  Candy Reynolds
6:4, 6:4
Finalistka 32. 25 stycznia 1981 Cincinnati Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:1, 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 55. 1 lutego 1981 Chicago Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Barbara Potter
  Sharon Walsh
6:3, 6:1
Finalistka 33. 15 lutego 1981 Oakland Dywanowa (hala)   Virginia Wade   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
1:6, 4:6
Zwyciężczyni 56. 14 marca 1981 Dallas Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
7:5, 6:4
Zwyciężczyni 57. 29 marca 1981 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Barbara Potter
  Sharon Walsh
6:0, 7:6(6)
Zwyciężczyni 58. 3 maja 1981 Orlando Ceglana   Pam Shriver   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
6:1, 7:6(10)
Zwyciężczyni 59. 21 czerwca 1981 Eastbourne Trawiasta   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:7(5), 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 60. 4 lipca 1981 Wimbledon Trawiasta   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:3, 7:6(6)
Zwyciężczyni 61. 23 sierpnia 1981 Toronto Twarda   Pam Shriver   Candy Reynolds
  Paula Smith
7:6, 7:6
Zwyciężczyni 62. 4 października 1981 Minneapolis Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
6:3, 7:6
Finalistka 34. 11 października 1981 Tampa Twarda   Renáta Tomanová   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 63. 1 listopada 1981 Filderstadt Twarda (hala)   Mima Jaušovec   Barbara Potter
  Anne Smith
6:4, 6:1
Zwyciężczyni 64. 29 listopada 1981 Sydney Trawiasta   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:7, 6:2, 6:4
Finalistka 35. 12 grudnia 1981 Australian Open Trawiasta   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
2:6, 5:7
Zwyciężczyni 65. 20 grudnia 1981 East Rutherford Twarda (hala)   Pam Shriver   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
6:3, 6:4
Finalistka 36. 10 stycznia 1982 Waszyngton Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
2:6, 6:3, 1:6
Zwyciężczyni 66. 31 stycznia 1982 Chicago Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
7:5, 6:4
Zwyciężczyni 67. 14 marca 1982 Dallas Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Billie Jean King
  Ilana Kloss
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 68. 28 marca 1982 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 69. 11 kwietnia 1982 Hilton Head Ceglana   Pam Shriver   Joanne Russell
  Virginia Ruzici
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 70. 18 kwietnia 1982 Fort Worth, WTA Doubles Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 71. 5 czerwca 1982 French Open Ceglana   Anne Smith   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 72. 20 czerwca 1982 Eastbourne Trawiasta   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 73. 2 lipca 1982 Wimbledon Trawiasta   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:4, 6:1
Zwyciężczyni 74. 22 sierpnia 1982 Montreal Twarda   Candy Reynolds   Barbara Potter
  Sharon Walsh
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 75. 24 października 1982 Stuttgart Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Candy Reynolds
  Anne Smith
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 76. 31 października 1982 Brighton Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Barbara Potter
  Sharon Walsh
2:6, 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 77. 28 listopada 1982 Sydney Trawiasta   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Eva Pfaff
6:3, 2:6, 7:6()
Zwyciężczyni 78. 11 grudnia 1982 Australian Open Trawiasta   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Eva Pfaff
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 79. 19 grudnia 1982 East Rutherford Twarda (hala)   Pam Shriver   Candy Reynolds
  Paula Smith
6:4, 7:5
Zwyciężczyni 80. 9 stycznia 1983 Waszyngton Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
4:6, 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 81. 16 stycznia 1983 Huston Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Jo Durie
  Barbara Potter
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 82. 20 lutego 1983 Chicago Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 83. 13 marca 1983 Dallas Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 84. 27 marca 1983 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Eva Pfaff
7:5, 6:2
Zwyciężczyni 85. 10 kwietnia 1983 Hilton Head Ceglana   Candy Reynolds   Andrea Jaeger
  Paula Smith
7:5, 6:2
Finalistka 37. 24 kwietnia 1983 Orlando Ceglana   Pam Shriver   Billie Jean King
  Anne Smith
3:6, 6:1, 6:7(9)
Zwyciężczyni 86. 19 czerwca 1983 Eastbourne Trawiasta   Pam Shriver   Jo Durie
  Anne Hobbs
6:1, 6:0
Zwyciężczyni 87. 2 lipca 1983 Wimbledon Trawiasta   Pam Shriver   Rosie Casals
  Wendy Turnbull
6:2, 6:2
Zwyciężczyni 88. 14 sierpnia 1983 Los Angeles Twarda   Pam Shriver   Betsy Nagelsen
  Virginia Ruzici
6:1, 6:0
Zwyciężczyni 89. 10 września 1983 US Open Twarda   Pam Shriver   Rosalyn Fairbank
  Candy Reynolds
6:7, 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 90. 16 października 1983 Tampa Twarda   Pam Shriver   Bonnie Gadusek
  Wendy White-Prausa
6:0, 6:1
Zwyciężczyni 91. 30 października 1983 Filderstadt Dywanowa (hala)   Candy Reynolds   Virginia Ruzici
  Catherine Tanvier
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 92. 10 grudnia 1983 Australian Open Trawiasta   Pam Shriver   Anne Hobbs
  Wendy Turnbull
6:4, 6:7, 6:2
Zwyciężczyni 93. 15 stycznia 1984 Oakland Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Rosie Casals
  Alycia Moulton
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 94. 26 lutego 1984 Livingston Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Jo Durie
  Ann Kiyomura
5:7, 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 95. 4 marca 1984 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Jo Durie
  Ann Kiyomura
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 96. 9 czerwca 1984 French Open Ceglana   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Hana Mandlíková
5:7, 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 97. 17 czerwca 1984 Eastbourne Trawiasta   Pam Shriver   Jo Durie
  Ann Kiyomura
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 98. 7 lipca 1984 Wimbledon Trawiasta   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Anne Smith
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 99. 19 sierpnia 1984 Mahwah Twarda   Pam Shriver   Jo Durie
  Ann Kiyomura
7:6(3), 3:6, 6:2
Zwyciężczyni 100. 8 września 1984 US Open Twarda   Pam Shriver   Anne Hobbs
  Wendy Turnbull
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 101. 23 września 1984 Fort Lauderdale Twarda   Elizabeth Sayers   Barbara Potter
  Sharon Walsh
2:6, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 102. 30 września 1984 Nowy Orlean Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Wendy Turnbull
  Sharon Walsh
6:4, 6:1
Zwyciężczyni 103. 18 listopada 1984 Brisbane Trawiasta   Pam Shriver   Bettina Bunge
  Eva Pfaff
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 104. 8 grudnia 1984 Australian Open Trawiasta   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 105. 13 stycznia 1985 Waszyngton Dywanowa (hala)   Gigi Fernández   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:3, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 106. 17 lutego 1985 Miami Twarda   Gigi Fernández   Kathy Jordan
  Hana Mandlíková
7:6(4), 6:2
Zwyciężczyni 107. 11 marca 1984 Princeton Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Marcella Mesker
  Elizabeth Smylie
7:5, 6:2
Zwyciężczyni 108. 24 marca 1985 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:7(7), 6:4, 7:6(5)
Zwyciężczyni 109. 28 kwietnia 1985 Orlando Ceglana   Pam Shriver   Elise Burgin
  Kathleen Horvath
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 110. 5 maja 1985 Houston Ceglana   Elise Burgin   Manuela Maleewa
  Helena Suková
6:1, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 111. 8 czerwca 1985 French Open Ceglana   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
4:6, 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 112. 23 czerwca 1985 Eastbourne Trawiasta   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Elizabeth Smylie
7:5, 6:4
Finalistka 38. 6 lipca 1985 Wimbledon Trawiasta   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Elizabeth Smylie
7:5, 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 113. 11 sierpnia 1985 Toronto Twarda   Gigi Fernández   Marcella Mesker
  Pascale Paradis-Mangon
6:4, 6:0
Finalistka 39. 7 września 1985 US Open Twarda   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
7:6(5), 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 114. 17 listopada 1985 Brisbane Trawiasta   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:4, 6:7(6), 6:1
Zwyciężczyni 115. 7 grudnia 1985 Australian Open Trawiasta   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 116. 12 stycznia 1986 Waszyngton Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 117. 19 stycznia 1986 Worcester Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 118. 6 kwietnia 1986 Marco Island Ceglana   Andrea Temesvári   Elise Burgin
  Kathy Jordan
7:5, 6:2
Finalistka 40. 18 maja 1986 Berlin Ceglana   Andrea Temesvári   Steffi Graf
  Helena Suková
5:7, 2:6
Zwyciężczyni 119. 8 czerwca 1986 French Open Ceglana   Andrea Temesvári   Steffi Graf
  Gabriela Sabatini
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 120. 22 czerwca 1986 Eastbourne Trawiasta   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 121. 5 lipca 1986 Wimbledon Trawiasta   Pam Shriver   Hana Mandlíková
  Wendy Turnbull
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 122. 17 sierpnia 1986 Los Angeles Twarda   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 123. 6 września 1986 US Open Twarda   Pam Shriver   Hana Mandlíková
  Wendy Turnbull
6:4, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 124. 19 października 1986 Filderstadt Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Zina Garrison
  Gabriela Sabatini
7:6(5), 6:4
Zwyciężczyni 125. 9 listopada 1986 Worcester Dywanowa   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 126. 23 listopada 1986 Nowy Jork Dywanowa   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
7:6(1), 6:3
Zwyciężczyni 127. 24 stycznia 1987 Australian Open Trawiasta   Pam Shriver   Zina Garrison
  Lori McNeil
6:1, 6:0
Zwyciężczyni 128. 7 marca 1987 Key Biscayne Twarda   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:3, 7:6(6)
Zwyciężczyni 129. 26 kwietnia 1987 Houston Dywanowa (hala)   Kathy Jordan   Zina Garrison
  Lori McNeil
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 130. 10 maja 1987 Rzym Ceglana   Gabriela Sabatini   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:4, 6:1
Zwyciężczyni 131. 7 czerwca 1987 French Open Ceglana   Pam Shriver   Steffi Graf
  Gabriela Sabatini
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 132. 16 sierpnia 1987 Los Angeles Twarda   Pam Shriver   Zina Garrison
  Lori McNeil
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 133. 12 września 1987 US Open Twarda   Pam Shriver   Kathy Jordan
  Elizabeth Smylie
5:7, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 134. 18 października 1987 Filderstadt Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Zina Garrison
  Lori McNeil
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 135. 22 listopada 1987 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:1, 6:1
Zwyciężczyni 136. 24 stycznia 1988 Australian Open Trawiasta   Pam Shriver   Chris Evert
  Wendy Turnbull
6:0, 7:5
Zwyciężczyni 137. 21 lutego 1988 Oakland Dywanowa (hala)   Rosie Casals   Hana Mandlíková
  Jana Novotná
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 138. 28 lutego 1988 Waszyngton Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Gabriela Sabatini
  Helena Suková
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 139. 10 kwietnia 1988 Hilton Head Ceglana   Lori McNeil   Claudia Kohde-Kilsch
  Gabriela Sabatini
6:2, 2:6, 6:3
Finalistka 41. 24 kwietnia 1988 Houston Ceglana   Lori McNeil   Katrina Adams
  Zina Garrison
7:6(4), 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 140. 4 czerwca 1988 French Open Ceglana   Pam Shriver   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:2, 7:5
Zwyciężczyni 141. 16 października 1988 Filderstadt Twarda   Iwona Kuczyńska   Raffaella Reggi
  Elna Reinach
6:1, 6:4
Zwyciężczyni 142. 6 listopada 1988 Worcester Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Gabriela Sabatini
  Helena Suková
6:3, 3:6, 7:5
Zwyciężczyni 143. 20 listopada 1988 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Pam Shriver   Łarysa Sawczenko
  Natalla Zwierawa
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 144. 15 stycznia 1989 Sydney Trawiasta   Pam Shriver   Elizabeth Smylie
  Wendy Turnbull
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 145. 29 stycznia 1989 Australian Open Trawiasta