Otwórz menu główne

Marusarzowa Turnia (słow. Ondrejova veža, węg. Marusarz-torony[1], ok. 2075 m n.p.m.) – wyraźnie widoczna kulminacja w Żabiej Grani (Žabí hrebeň), pomiędzy Marusarzową Przełączką (Ondrejova štrbina, 2060 m) a Owczą Przełęczą (Ovčie sedlo, 2038 m). Ta pierwsza oddziela Marusarzową Turnię od Żabiego Szczytu Niżniego, ta druga natomiast od Owczych Turniczek.

Marusarzowa Turnia
Ilustracja
Żabia Czuba, Żabi Szczyt Niżni, Marusarzowa Turnia i Owcza Przełęcz widziane znad południowego brzegu Morskiego Oka
Państwo  Polska
 Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2075 m n.p.m.
Pierwsze wejście 26 lipca 1905
Janusz Chmielowski, Károly Jordán, Jędrzej Marusarz Jarząbek
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Marusarzowa Turnia
Marusarzowa Turnia
Ziemia49°11′43″N 20°05′05″E/49,195278 20,084722

Od Marusarzowej Turni w kierunku zachodnim odchodzi żebro najeżone turniczkami, w którego połowie wysokości znajduje się szerokie trawiaste siodło[2]. W stronę Morskiego Oka w Dolinie Rybiego Potoku spod sąsiednich przełączek opadają Marusarzowy Żleb i Owczy Żleb. Wschodnie stoki turni opadają do Doliny Żabich Stawów Białczańskich.

Szczyt Marusarzowej Turni leży na granicy polsko-słowackiej. Na wierzchołek nie prowadzą żadne znakowane trasy turystyczne.

Nazwa turni oraz pobliskiej przełęczy została wprowadzona w 1954 r. dla uczczenia pamięci Jędrzeja Marusarza, górala, przewodnika tatrzańskiego i ratownika górskiego.

Pierwsze odnotowane wejście – 26 lipca 1905 r., Janusz Chmielowski, Károly Jordán z przewodnikiem Jędrzejem Marusarzem, podczas wejścia na Żabi Szczyt Niżni[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VII. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.

BibliografiaEdytuj

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2004. ISBN 83-915-737-9-6.