Otwórz menu główne

Marzenin (województwo łódzkie)

wieś w województwie łódzkim
Ten artykuł dotyczy wsi w gminie Sędziejowice. Zobacz też: inne miejsca o tej nazwie.

Marzeninwieś sołecka w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Sędziejowice.

Marzenin
Marzenin
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat łaski
Gmina Sędziejowice
Sołectwo Marzenin
Liczba ludności 580
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-160
poczta: Sędziejowice
Tablice rejestracyjne ELA
SIMC 0712255
Położenie na mapie gminy Sędziejowice
Mapa lokalizacyjna gminy Sędziejowice
Marzenin
Marzenin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Marzenin
Marzenin
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Marzenin
Marzenin
Położenie na mapie powiatu łaskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łaskiego
Marzenin
Marzenin
Ziemia51°33′19″N 19°01′55″E/51,555278 19,031944

Spis treści

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka pisana z 1331 r. w Kodeksie Dyplomatycznym Wielkopolski – nr III-6 – ecclesiam in Marzenyno w Ziemi Sieradzkiej, posiadłość arcybiskupów gnieźnieńskich. W 1350 r. Marzenyno, wieś arcyb. gnieźnieński Jarosław Bogoria Skotnicki zamienia w 5/6 cz. na inną, stanowiącą własność rycerza Strączka. Pozostałą 1/6 część sprzedał Mikołajowi, kanclerzowi gnieźnieńskiemu. W Kodeksie Dypl. Wielkopolski z 1357 r. – Marzenino villa in terra Syradie, która w części należy do arcyb. gnieźn., co potwierdza Kazimierz Wielki. W 1392 r. księgi ziemskie Sieradzkiego: Nicolaus de Marzenino, "Liberum beneficiorum... " Łaskiego: Marzenyn – villa, par. w miejscu. W XVI w. patronat kościoła sprawował kanclerz gnieźnienski, który pobierał ze wsi dziesięcinę snopową. W "Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego..." t. VI jest informacja, że dobra te na przełomie XVIII/XIX w. należały do Franciszka Zaremby Cieleckiego. W 1806 r. zostały sprzedane Józefowi Watt Kosickiemu. W 1830 r. nabył je Stanisław Szeliski. Ostatnim właścicielem Marzenina był Bolesław Dziembowski, który w 1904 r. przeprowadził tu parcelację.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

ZabytkiEdytuj

Kościół murowany Wniebowzięcia NMP wzniesiono w 1372 r. z fundacji arcybiskupa Jarosława Skotnickiego lub archidiakona gnieźnieńskiego Bronisława. Do tego kościoła ok. 1750 r. dobudowano nawę drewnianą, którą ok. 1820 r. zastąpiono nawą murowaną kosztem parafian: Cieleckiego – stolnika i Antoniego Potockiego – cześnika sieradzkiego. Kolejne przebudowy (1873, 1896, 1905–25) sprawiły, że obecnie kościół jest bezstylowy.

Bogate wyposażenie kościoła pochodzi głównie z XVII i XVIII w. Ciekawostką jest drewniana chrzcielnica z 1578 r. z herbem Ogończyk. W 1992 r. w prezbiterium odnaleziono malowidła datowane na połowę XV w. (rzadkość na terenie środkowej Polski), częściowo przemalowane ok. 1520 r., przedstawiające sceny z życia św. Anny, NMP i Chrystusa.

Na cmentarzu cenne nagrobki: kaplica grobowa Wierzchlejskich, grobowce Sulimierskich, Piasczyńskich i kilka innych oraz dwie mogiły żołnierskie z I i II wojny światowej. Przy kościele pomnik Tadeusza Kościuszki.

Na lewym brzegu Grabi, w Woli Marzeńskiej, zachował się młyn wodny z końca XIX w., a w nim turbina wodna sprzed I wojny światowej. Obok młyna resztki dawnego folwarku: park dworski z altaną w kształcie koła oraz budynek kuźni. Przebiega tędy znakowany na żółto szlak pieszy "Młynów nad Grabią".

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Bąbka E., Horbacz T., Salm J., Marzenin znany i nieznany, [w:] "Na sieradzkich szlakach" nr 4/32/1993/VIII, s. 6-9,
  • Andrzej Ruszkowski, Sieradz i okolice, Sieradz 2000.

Linki zewnętrzneEdytuj