Otwórz menu główne

Matouš Ferdinand Sobek z Bílenberka

Matouš Ferdinand Sobek z Bílenberka, OSB, (ur. 19 września 1618 r. w Rajhradzie; zm. 29 kwietnia 1675 r. w Pradze) – czeski duchowny kościoła katolickiego, pierwszy biskup ordynariusz diecezji hradeckiej w latach 1664-1668, arcybiskup metropolita praski i prymas Czech od 1668 roku.

Matouš Ferdinand Sobek z Bílenberka, OSB
Arcybiskup Metropolita Praski
Prymas Czech
ilustracja
Herb Matouš Ferdinand Sobek z Bílenberka, OSB
Data i miejsce urodzenia 19 września 1618
Rajhrad
Data i miejsce śmierci 29 kwietnia 1675
Praga
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 10 listopada 1664 (biskup hradecki)
10 czerwca 1668 (arcybiskup praski)
Sakra biskupia 15 marca 1665
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 15 marca 1665
Konsekrator Ernst Adalbert von Harrach

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Edukacja i początki karieryEdytuj

Mateusz Sobek urodził się w 1618 roku w Rajhradzie. Uczęszczał do szkoły przyklasztornej benedyktynów w Broumovie, a po jej ukończeniu studiował teologię w Ołomuńcu. W 1638 roku wstąpił do zakonu benedyktynów w Broumovie, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie. Pracował następnie w parafiach zakonnych na terenie Czech. Po 1650 roku został opatem klasztoru św. Mikołaja w Pradze, a w 1655 był jedną z ważniejszych osobistości swojego zakonu w Czechach, stając się jednym ze współpracowników cesarza Leopolda I Habsburga, który przewidział go na biskupa planowanej diecezji hradeckiej.

Biskup hradeckiEdytuj

Po trwających kilka miesięcy negocjacjach między dworem cesarskim, praską kurią metropolitarną i Stolicą Apostolską papież Aleksander VII zdecydował się w 1664 erygować diecezję hradecką, na której pierwszego ordynariusza powołał 10 listopada tego samego roku Mateusza Sobka. Konsekracja na biskupa odbyła się 15 marca 1665 roku w katedrze św. Wita w Pradze, a dokonał jej metropolita praski Ernst Adalbert von Harrach.

Od samego początku Mateusz Sobek zajął się organizacją nowego biskupstwa, z powodu braku pałacu biskupiego zamieszkując w klasztorze jezuitów.

Arcybiskup praskiEdytuj

Po nagłej śmierci abpa Jana Viléma Libštejnskýego z Kolowrat został wyznaczony przez cesarza Leopolda I na jego następcę 11 marca 1669 roku. Prowizję papieską (zatwierdzenie przez papieża) otrzymał 4 maja tego samego roku, obejmując rządy w metropolii praskiej. Kontynuował akcję rekatolicyzacyjną Czech, nakazując duchownym przedstawianie raz do roku sprawozdania z realizacji tego zadania w ich parafiach. Nakazał używać duchownym języka czeskiego w kazaniach. Zorganizował obchody 700-lecia diecezji praskiej i kontynuował budowę katedry św. Wita w Pradze.

Nabył dla siebie i swoich następców zamki w Louňovicach pod Blaníkem i Příbramie. Zmarł w 1675 roku w Pradze i został pochowany w podziemiach miejscowej archikatedry.

BibliografiaEdytuj

  • Kurt A. Huber: Erwin Gatz: Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1648–1803. s. 467–468. ISBN 3-428-06763-0. (niem.)

Linki zewnętrzneEdytuj