Matthäus Merian

Matthäus Merian
Matthäus Merian, obraz z 1769

Matthäus Merian der Ältere (starszy) (ur. 22 września 1593Bazylei, zm. 19 czerwca 1650Langenschwalbach k. Wiesbaden) – rytownik pochodzenia szwajcarskiego, działający głównie w Niemczech.

ŻyciorysEdytuj

Sztuki rytowniczej uczył się w Zurychu, później pracował i uczył się w Strasburgu, NancyParyżu, po czym w 1615 powrócił do Bazylei. W następnym roku przeniósł się do Frankfurtu nad Menem, gdzie pracował dla księgarza Johanna Theodora de Bry, z którego córką Marią Magdaleną ożenił się w 1617. W 1620 znów powrócił do Bazylei, ale już po trzech latach (w 1623) przeprowadził się z powrotem do Frankfurtu, aby po śmierci teścia przejąć wydawnictwo, które początkowo prowadził wspólnie z rodziną zmarłego. W 1626 uzyskał obywatelstwo miasta Frankfurtu, dzięki czemu mógł pracować jako niezależny wydawca. Wydawał m.in. prace polskiego przyrodoznawcy Jana Jonstona[1].

W 1647 urodziła się córka Maria Sibylla Merian, późniejsza malarka i rysowniczka, znana głównie ze swych rysunków przyrodniczych.

 
Frankfurt ok. 1612; sztych Matthäusa Meriana
 
Rycina z 1652, która posłużyła jako wzorzec przy odbudowie Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie ze zniszczeń II wojny światowej[2]

Większość swojego twórczego życia spędził we Frankfurcie. Już w młodości stworzył szczegółowe plany miasta w charakterystycznym dla siebie stylu (np. plan Bazylei z 1615 r.). Z niemieckim geografem Martinem Zeillerem (1589-1661), wykonał wielotomową Topographia Germaniae, zawierającą ponad 2000 planów i widoków miast Niemiec (m.in. Wrocławia). Oprócz tego najbardziej znanego dzieła Merian wykonał również ilustracje do Pisma ŚwiętegoTheatrum Europaeum (ukończony przez jego syna Matthäusa młodszego). Po de Brym przejął i dokończył wydawanie Grands VoyagesPetits Voyages, wydawanych od 1590 r.

Na pracach Meriana wzorował się bezpośrednio Erik Dahlbergh przy tworzeniu Suecia Antiqua et Hodierna.


BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Darwin’s Ancestors, Bryn Mawr College, 2009/10 [dostęp: 19.07.2015]
  2. Maciej Słomiński: Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie. s. 15. ISBN 83-910291-2-3.