Otwórz menu główne

Mattias Jonson

piłkarz szwedzki

Mattias Jonson (ur. 16 stycznia 1974 w Kumli) – szwedzki piłkarz grający na pozycji środkowego pomocnika lub skrzydłowego.

Mattias Jonson
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1974
Kumla
Wzrost 179 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1992–1995 Örebro SK 61 (24)
1996–1999 Helsingborgs IF 84 (23)
1999–2004 Brøndby IF 131 (42)
2004–2005 Norwich City 28 (0)
2005–2011 Djurgårdens IF 104 (22)
W sumie: 408 (111)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1996–2006  Szwecja 57 (9)

Kariera klubowaEdytuj

Jonson jest wychowankiem klubu IFK Kumla, a następnie występował w Karslsunds IF. W 1992 przeszedł do Örebro SK. W 1993 w jego barwach zadebiutował w lidze szwedzkiej. Rok później, czyli w 1994, zdobył 14 bramek w lidze będąc najskuteczniejszym graczem drużyny i walnie przyczynił się do wywalczenia przez swój zespół wicemistrzostwa Szwecji. W 1996 przeszedł do ówczesnego wicemistrza kraju, Helsingborgs IF. W 1998 zajął 2. miejsce, a w 1999 miał duży udział w zdobyciu pierwszego od 59 lat mistrzostwa dla Helsingborga.

W zimowym oknie transferowym 2000 Jonson wyjechał na drugi brzeg cieśniny Sund i został zawodnikiem duńskiego Brøndby IF. Do klubu ściągnął go norweski szkoleniowiec Åge Hareide, który początkowo ustawiał Mattiasa w ataku, a w końcu zawodnik trafił na lewe skrzydło. Z kopenhaskim klubem w pierwszym sezonie gry został wicemistrzem Danii, a osiągnięcie to powtórzył rok później, w 2001. W sezonie 2001/2002 doprowadził Brøndby do krajowego prymatu, a w Pucharze UEFA w meczu z NK Varteks ustrzelił hat-tricka. W sezonie 2002/2003 Brøndby w lidze okazało się gorsze od FC København, ale zdobyło Puchar Danii. W sezonie 2003/2004 mistrzem znów został FCK, a Brøndby zakończyło rozgrywki na 2. pozycji.

Latem 2004 za około 850 tysięcy funtów Jonson przeszedł do beniaminka Premiership Norwich City. W lidze zadebiutował 14 sierpnia w zremisowanym 1:1 meczu z Crystal Palace F.C. W Anglii spisywał się jednak słabo jak cała drużyna. Nie zdobył żadnego gola i spadł z Norwich do Football League Championship. Latem 2005 Mattias wrócił do ojczyzny i podpisał kontrakt z klubem Djurgårdens IF. W tym samym roku sięgnął po dublet, ale już w 2006 sztokholmski zespół spisał się gorzej zajmując 6. lokatę w lidze. W 2011 roku zakończył karierę piłkarską.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1993 Örebro SK Szwecja   Allsvenskan 15 1
1994 Örebro SK Szwecja   Allsvenskan 26 14
1995 Örebro SK Szwecja   Allsvenskan 20 9
1996 Helsingborgs IF Szwecja   Allsvenskan 21 3
1997 Helsingborgs IF Szwecja   Allsvenskan 19 11
1998 Helsingborgs IF Szwecja   Allsvenskan 20 4
1999 Helsingborgs IF Szwecja   Allsvenskan 24 5
1999/00 Brøndby IF Dania   Superligaen 15 2
2000/01 Brøndby IF Dania   Superligaen 29 14
2001/02 Brøndby IF Dania   Superligaen 30 7
2002/03 Brøndby IF Dania   Superligaen 29 12
2003/04 Brøndby IF Dania   Superligaen 26 6
2004/05 Brøndby IF Dania   Superligaen 2 0
2004/05 Norwich City Anglia   Premiership 28 0
2005 Djurgårdens IF Szwecja   Allsvenskan 10 4
2006 Djurgårdens IF Szwecja   Allsvenskan 21 6
2007 Djurgårdens IF Szwecja   Allsvenskan 16 5
2008 Djurgårdens IF Szwecja   Allsvenskan 13 2
2009 Djurgårdens IF Szwecja   Allsvenskan 8 1
2010 Djurgårdens IF Szwecja   Allsvenskan 14 2
2011 Djurgårdens IF Szwecja   Allsvenskan 22 2

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W reprezentacji Szwecji Jonson zadebiutował 22 lutego 1996 w zremisowanym 1:1 meczu z Japonią. Swój pierwszy ważny turniej zaliczył w 2002, gdy znalazł się w kadrze na MŚ 2002. Tam zagrał w dwóch meczach jako rezerwowy: grupowym z Argentyną (1:1) oraz 1/8 finału z Senegalem (1:2 po dogrywce).

W 2004 Jonson wystąpił na Euro 2004. Wystąpił tam w dwóch grupowych meczach: zremisowanym 1:1 z Włochami oraz zremisowanym 2:2 z Danią (w 90. minucie zdobył wyrównującego gola). Mattias zagrał też przez 65 minut przegranego meczu ćwierćfinału z Holandią.

W 2006 Lars Lagerbäck powołał Jonsona na Mistrzostwa Świata w Niemczech. Mattias zagrał we wszystkich trzech meczach grupowych, a następnie w przegranym 0:2 meczu 1/8 finału z Niemcami. Po tym turnieju zakończył reprezentacyjną karierę. W kadrze Szwecji wystąpił w 59 meczach i strzelił 9 bramek.

BibliografiaEdytuj