Otwórz menu główne

Matwiej Dawydowicz Berman (ros. Матвей Давыдович Берман) (ur. 10 kwietnia 1898, zm. 7 marca 1939) – Naczelnik Zarządu komunistycznych obozów koncentracyjnych Gułag NKWD w okresie od 9 czerwca 1932 do 16 sierpnia 1937.

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w okręgu czytyjskim w obwodzie zabajkalskim w rodzinie żydowskiej, brat Borisa Bermana, również wyższego funkcjonariusza NKWD. W 1916 roku ukończył szkołę handlową w Czycie. Od lutego 1917 roku w wojsku. Członek komitetów żołnierskich w armii. W organach WCzK-OGPU-NKWD od 1918 roku. W okresie 1920 – 1930 na kierowniczych stanowiskach w regionalnych organach WCzK-GPU (tomskim, jenisejskim, semipałatyńskim, irkuckim). W latach 1923 – 1924 ludowy komisarz spraw wewnętrznych Buriacko-Mongolskiej ASSR. W latach na kierowniczych stanowiskach w OGPU w republikach Azji Środkowej.

Od 1930 zastępca Naczelnika Zarządu Gułagu. W okresie od 9 czerwca 1932 do 16 sierpnia 1937 Naczelnik Zarządu komunistycznych obozów koncentracyjnych Gułag NKWD. Jednocześnie był Naczelnikiem oddziałów NKWD do spraw przesiedleń ludności (1936), Naczelnikiem budowy Kanału Wołga-Moskwa (1936 – 1937). Od września 1936 do sierpnia 1937 – zastępca szefa NKWD ZSRR.

Po przyjściu grupy Berii do NKWD zaczęło się odsuwanie ludzi Jeżowa, do których należał Matwiej Berman. Od sierpnia 1937 do grudnia 1938 – ludowy komisarz łączności ZSRR. 23 grudnia 1938 wykluczony z partii komunistycznej, następnego dnia aresztowany bezpośrednio w gabinecie Gieorgija Malenkowa. Rozstrzelany z wyroku Wojskowego Kolegium Sądu Najwyższego 7 marca 1939 na poligonie „Kommunarka” (przy południowej części obwodnicy MKAD).

Zrehabilitowany w 1957 przez grupę Chruszczowa, która zlikwidowała wcześniej fizycznie grupę Berii i jego najbliższych współpracowników.

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj