Maurício Rua

brazylijski zawodnik MMA

Maurício Milani Rua, wym. [mawˈɾisiu ˈʁuɐ] (ur. 25 listopada 1981 w Kurytybie) – brazylijski zawodnik mieszanych sztuk walki MMA, zwycięzca PRIDE Middleweight GP w 2005 roku oraz mistrz UFC w wadze półciężkiej w latach 2010–2011.

Maurício Rua
Ilustracja
Pseudonim Shogun
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1981
Kurytyba
Obywatelstwo Brazylia
Wzrost 185 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki boks tajski, brazylijskie jiu-jitsu
Kategoria wagowa półciężka
Klub UDL
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 38
Zwycięstwa 26
Przez nokauty 21
Przez poddania 1
Przez decyzje 4
Porażki 11
Remisy 1
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 22 lipca 2018.

Kariera sportowaEdytuj

PRIDE FCEdytuj

 
Pas PRIDE Grand Prix zdobyty przez Rue w 2005 roku

W październiku 2003, niespełna rok po rozpoczęciu profesjonalnej kariery MMA, zadebiutował w PRIDE FC – ówcześnie najbardziej prestiżowej organizacji MMA na świecie. Wygrał 4 pierwsze walki przed czasem, nokautując leżących rywali efektownymi kopnięciami.

Zwycięstwa te sprawiły, że otrzymał w 2005 roku zaproszenie do udziału w prestiżowym turnieju PRIDE Middleweight Grand Prix, w którym wystąpili najlepsi zawodnicy organizacji w wadze do 93 kg. W pierwszej rundzie Rua znokautował kopnięciami jednego z faworytów turnieju, Quintona Jacksona. W ćwierćfinale stoczył zażarty bój z rodakiem Antônio Rogério Nogueirą, którego pokonał przez decyzję sędziów. Walka ta jest uznawana za jedną z najlepszych w historii PRIDE FC[1]. Półfinały i finał zostały rozegrane jednego dnia – 28 sierpnia 2005 roku, podczas gali PRIDE Final Conflict 2005 w Saitamie. Rua awansował do finału, pokonawszy przez TKO Alistaira Overeema. Zmierzył się w nim z innym Brazylijczykiem, utytułowanym grapplerem Ricardo Aroną. Rua znokautował go w pierwszej rundzie walki ciosami młotkowymi, zwyciężając w całym turnieju.

W lutym 2006 roku odniósł swoją jedyną porażkę w PRIDE, gdy przegrał z Markiem Colemanem przez TKO z powodu złamania ręki. Po rehabilitacji stoczył w Japonii jeszcze 4 walki, wszystkie wygrywając (m.in. z Randlemanem i rewanż z Overeemem).

UFCEdytuj

W 2007 roku PRIDE FC została zakupiona przez właścicieli konkurencyjnej amerykańskiej organizacji Ultimate Fighting Championship (UFC). Rua zadebiutował w niej we wrześniu, podczas gali UFC 76. Będąc nieprzygotowanym kondycyjnie do walki, przegrał przez poddanie z niżej notowanym Forrestem Griffinem. Dodatkowo doznał ciężkiej kontuzji kolana, która wyeliminowała go z kolejnych startów na niemal 15 miesięcy.


Do octagonu powrócił w styczniu 2009 roku, gdy pokonał Marka Colemana, rewanżując mu się za porażkę sprzed trzech lat. Trzy miesiące później znokautował byłego mistrza UFC Chucka Liddella. Zwycięstwo nad Liddellem otworzyło przed Ruą szansę walki o mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej z niepokonanym Lyoto Machidą. Doszło do niej 24 października 2009 roku (UFC 104) w Los Angeles. Machida pokonał rodaka przez jednogłośną decyzję sędziów po 5 rundach walki. Werdykt był jednak kontrowersyjny i spotkał się z powszechną krytyką kibiców i prasy. W odpowiedzi władze UFC zapowiedziały walkę rewanżową[2]. Rozegrana została ona 8 maja 2010 roku w Montrealu (UFC 113). Rua odebrał Machidzie tytuł, nokautując go w pierwszej rundzie.

Mistrzostwo stracił w jego pierwszej obronie, gdy 19 marca 2011 roku przegrał w Newark przez TKO z Jonem Jonesem. Brazylijczyk został całkowicie zdominowany, przegrywając zdecydowanie dwie pierwsze rundy. W trzeciej, gdy został powalony ciosem sierpowym w korpus, walka została w końcu przerwana przez sędziego[3].

W sierpniu 2011 roku, podczas gali UFC w Rio de Janeiro zrewanżował się Forrestowi Griffinowi za porażkę sprzed czterech lat, nokautując go ciosami pięściami w pierwszej rundzie. 19 listopada 2011 roku na gali UFC 139 uległ Danowi Hendersonowi, przegrywając jednogłośną decyzją sędziowską. 4 sierpnia 2012 roku wygrał pojedynek z Brandonem Verą przez KO w 4. rundzie na gali UFC on FOX 4 : Rua vs. Vera .

Na gali UFC on FOX 5 : Henderson vs. Diaz, która odbyła się 8 grudnia 2012 roku przegrał po 3 rundach jednogłośną decyzją sędziowską z młodym szwedem Alexandrem Gustafssonem. Następną walkę stoczył 17 sierpnia 2013 roku w Bostonie z Chaelem Sonnenem którą przegrał przez poddanie. W latach 2013-2015 wygrywał m.in. z Rogério Nogueira w rewanżowym starciu na punkty oraz przegrywał - również w rewanżu z Hendersonem przez TKO. Na gali UFC 198: Werdum vs. Miocic, która odbyła się 14 maja 2016 roku w Kurytybie po bardzo wyrównaj walce wygrał z Amerykaninem Coreyem Andersonem.[4]

OsiągnięciaEdytuj

Lista walk MMAEdytuj

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Gala Data Miejsce Uwagi
Przegrana 25-11   Anthony Smith TKO (ciosy pięściami) 1 3:32 UFC Fight Night: Rua vs. Smith 22.07.2018   Hamburg
Wygrana 25-10   Gian Villante TKO (ciosy pięściami) 3 0:59 UFC Fight Night: Belfort vs. Gastelum 11.03.2017   Fortaleza
Wygrana 24-10   Corey Anderson Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 198 14.05.2016   Kurytyba
Wygrana 23-10   Antônio Rogério Nogueira Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 190 01.08.2015   Rio de Janeiro walka wieczoru
Przegrana 22-10   Ovince Saint Preux TKO (cios pięścią) 1 0:34 UFC Fight Night: Shogun vs. St. Preux 08.11.2014   Uberlândia
Przegrana 22-9   Dan Henderson TKO (cios pięścią) 3 1:31 UFC Fight Night: Shogun vs. Henderson 2 23.03.2014   Natal walka wieczoru
Wygrana 22-8   James Te Huna KO (cios pięścią) 1 1:03 UFC Fight Night: Hunt vs. Bigfoot 07.12.2013   Brisbane nokaut wieczoru
Przegrana 21-8   Chael Sonnen Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 4:47 UFC Fight Night: Shogun vs. Sonnen 17.08.2013   Boston
Przegrana 21-7   Alexander Gustafsson Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC on FOX 5 : Henderson vs.Diaz 8.12.2012   Seattle
Wygrana 21-6   Brandon Vera TKO (ciosy pięściami) 4 4:09 UFC on FOX 4: Shogun vs. Vera 4.08.2012   Los Angeles
Przegrana 20-6   Dan Henderson Decyzja (niejednogłośna) 5 5:00 UFC 139: Shogun vs. Henderson 19.11.2011   San Jose walka wieczoru
Wygrana 20-5   Forrest Griffin TKO (ciosy pięściami) 1 1:53 UFC 134: Silva vs. Okami 27.08.2011   Rio De Janeiro
Przegrana 19-5   Jon Jones KO (ciosy pięściami i kolanami) 3 2:37 UFC 128: Shogun vs. Jones 19.03.2011   Newark stracił pas UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 19-4   Lyoto Machida TKO (ciosy pięściami) 1 3:35 UFC 113: Machida vs. Shogun 2 08.05.2010   Montreal zdobył pas UFC w wadze półciężkiej, nokaut wieczoru
Przegrana 18-4   Lyoto Machida Decyzja (niejednogłośna) 5 5:00 UFC 104: Machida vs. Shogun 24.10.2009   Los Angeles pojedynek o pas UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 18-3   Chuck Liddell TKO (ciosy pięściami) 1 4:28 UFC 97: Redemption 19.04.2009   Montreal nokaut wieczoru
Wygrana 17-3   Mark Coleman TKO (ciosy pięściami) 3 4:36 UFC 93: Franklin vs. Henderson 17.02.2009   Londyn walka wieczoru
Przegrana 16-3   Forrest Griffin Poddanie (duszenie zza pleców) 3 4:45 UFC 76: Knockout 22.09.2007   Anaheim
Wygrana 16-2   Alistair Overeem KO (ciosy pięściami) 1 3:37 PRIDE 33: Second Coming 24.02.2007   Las Vegas
Wygrana 15-2   Kazuhiro Nakamura Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 PRIDE: Shockwave 2006 31.12,2006   Saitama
Wygrana 14-2   Kevin Randleman Poddanie (dźwignia na staw kolanowy) 1 2:35 PRIDE 32: The Real Deal 21.10.2006   Las Vegas
Wygrana 13-2   Cyrille Diabate TKO (soccer kicks) 1 5:29 PRIDE: Final Conflict Absolute 10.10.2006   Saitama
Przegrana 12-2   Mark Coleman TKO (niezdolność do walki - złamane ramię przy próbie obalenia) 1 0:49 PRIDE 31: Dreamers 26.02.2006   Saitama
Wygrana 12-1   Ricardo Arona KO (ciosy pięściami) 1 2:54 PRIDE: Final Conflict 2005 28.08.2005   Saitama PRIDE Middleweight GP 2005 - finał turnieju
Wygrana 11-1   Alistair Overeem TKO (ciosy pięściami) 1 6:42 PRIDE: Final Conflict 2005 28.08.2005   Saitama PRIDE Middleweight GP 2005 - półfinał turnieju
Wygrana 10-1   Antônio Rogério Nogueira Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 PRIDE: Critical Countdown 2005 26.06.2005   Saitama PRIDE Middleweight GP 2005 - ćwierćfinał turnieju
Wygrana 9-1   Quinton Jackson TKO (soccer kicks) 1 4:47 PRIDE: Total Elimination 2005 23.06.2005   Osaka PRIDE Middleweight GP 2005 - runda otwierająca
Wygrana 8-1   Hiromitsu Kanehara TKO (stompy) 1 1:40 PRIDE 29: Fists of Fire 20.02.2005   Saitama
Wygrana 7-1   Yasuhito Namekawa TKO (ciosy pięściami) 1 6:02 PRIDE: Bushido 5 14.10.2004   Osaka
Wygrana 6-1   Akihiro Gōno KO (ciosy pięściami i kopnięcie) 1 9:04 PRIDE: Bushido 2 15.02.2004   Jokohama
Wygrana 5-1   Akira Shoji TKO (ciosy pięściami) 1 3:47 PRIDE: Bushido 1 05.10.2003   Saitama
Przegrana 4-1   Renato Sobral Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 3.07 IFC: Global Domination 06.10.2003   Denver półfinał turnieju International Fighting Championship
Wygrana 4-0   Erick Wanderley TKO (ciosy pięściami) 2 2:54 IFC: Global Domination 06.10.2003   Denver ćwierćfinał turnieju International Fighting Championship
Wygrana 3-0   Evengelista Santos TKO (ciosy pięściami) 1 2:31 Meca 9 01.08.2003   Rio De Janeiro
Wygrana 2-0   Angelo Antonio TKO (soccer kicks) 1 0:55 Meca 8: Meca World Vale Tudo 8 16.05.2003   Kurytyba
Wygrana 1-0   Rafael Freitas KO (kopnięcie w głowę) 1 4:00 Meca 7: Meca World Vale Tudo 7 08.11.2002   Kurytyba

PrzypisyEdytuj

  1. Shogun Rua bets Antonio “Lil’ Nog” Nogueira will beat Forrest Griffin at UFC 114 (ang.). [dostęp 6 czerwca 2010].
  2. UFC 104 Analysis: The Main Card (ang.). [dostęp 6 czerwca 2010].
  3. Brian Knapp: ‘Bones’ Takes Throne by Force at UFC 128 (ang.). [dostęp 20 marca 2011].
  4. Shogun niejednogłośnie pokonuje Andersona (pol.). lowking.pl. [dostęp 07.05.2018].
  5. 2010 World MMA Award Winners - Revgear, blog.revgear.com [dostęp 2017-11-25] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj