Otwórz menu główne

Maurice de Sully (ur. na początku XII wieku w Sully-sur-Loire, zm. 11 września 1196 w Paryżu[1][2]) – francuski duchowny katolicki, biskup Paryża w latach 1160-1196.

Maurice de Sully
Ilustracja
Pomnik Maurice’a de Sully na fasadzie kościoła Collégiale Saint-Ythier w Sully-sur-Loire
Kraj działania Królestwo Francji
Data i miejsce urodzenia początek XII wieku
Sully-sur-Loire
Data i miejsce śmierci 11 września 1196
Paryż
biskup Paryża
Okres sprawowania 1160-1196
Wyznanie katolicyzm
Kościół katolicki
Nominacja biskupia 12 października 1160
Sakra biskupia 1160
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1160
Konsekrator nieznany

ŻyciorysEdytuj

Maurice de Sully urodził się w Sully-sur-Loire niedaleko Orleanu. W 1140 roku przyjechał do Paryża i rozpoczął studia eklezjologiczne[1]. Wkrótce dał się poznać jako zdolny profesor teologii i elokwentny kaznodzieja. Był także postrzegany jako kanonik Bourges, na co jednak nie było wystarczających dowodów[1]. W 1159 roku został archidiakonem Paryża, z kolei 12 października 1160 roku, w dużej mierze dzięki wpływowi francuskiego króla Ludwika VII Młodego zastąpił Piotra Lombarda na stanowisku biskupa stolicy Francji[1].

Niedługo po objęciu administracji biskupiej nad Paryżem Maurice de Sully zdecydował o zburzeniu ruin dwóch starych bazylik i zastąpieniu ich jedną dużą świątynią, obecną katedrą Notre-Dame[3][4]. Kamień węgielny pod budowę obiektu został wmurowany na miejscu jednej z rozebranych bazylik w 1163 roku w obecności papieża Aleksandra III, z kolei w 1189 roku odbyło się poświęcenie ołtarza głównego świątyni[5][4]. Całkowite ukończenie katedry nastąpiło dopiero w 1334 roku[5]. Do innych ważnych przedsięwzięć budowlanych biskupa de Sully należy przebudowa pałacu biskupiego, w którym przedstawiciele szlachty i duchowieństwa zgromadzili się w 1179 roku podczas koronacji Filipa II Augusta. Maurice de Sully cieszył się zaufaniem zarówno ze strony tego władcy, jak i jego poprzednika i zarazem ojca, Ludwika VII Młodego, któremu towarzyszył w spotkaniu z cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Fryderykiem I Barbarossą w Saint-Jean-de-Losne w 1162 roku[1]. Był także jednym ze strażników królewskiego skarbca w 1190 roku, podczas III wyprawy krzyżowej[1].

W sporze pomiędzy Tomaszem Becketem a królem Anglii Henrykiem II zdecydowanie stanął po stronie tego pierwszego, usprawiedliwiając się we wciąż istniejących trzech listach swoją sprawą z papieżem Aleksandrem III. Zabronił świętowania uroczystości Niepokalanego Poczęcia w swojej diecezji, ale podobno mocno poparł odwołując się do świętych ksiąg (Hi, 19:25-27) doktrynę o zmartwychwstaniu ciał przeciwko niektórym sceptycznie nastawionym szlachcicom[1]. Zachowując władzę w paryskiej diecezji u schyłku życia przeniósł się do klasztoru Saint-Victor, gdzie zmarł 11 września 1196 roku[1][2].

DziełaEdytuj

Maurice de Sully jest autorem rozprawy o kanonie mszy, zachowanym w rękopisie z Bourges. Przypisuje mu się także wiele kazań pisanych zarówno po łacinie jak i w języku francuskim[1]. Te łacińskie teksty były przeznaczone głównie na potrzeby użytkowe i naukowe duchownych, z kolei francuskie nie wydają się być w swej obecnej formie oryginalnym dziełem biskupa de Sully - są one powszechnie uważane za reprodukcje wykonane przez innych duchownych na podstawie jego łacińskiego zbioru[1].

Dotychczas żadne krytyczne wydanie tych kazań nie zostało opublikowane, natomiast trzy listy do Aleksandra III są wydrukowane w P. L., CC, 1419-22 podobnie jak jego niektóre oficjalne dokumenty (CCV, 897-914)[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k Maurice de Sully (ang.). catholic.org. [dostęp 2019-04-16].
  2. a b Bishop Maurice de Sully † (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-04-16].
  3. Carmen Gómez-Moreno, Metropolitan Museum of Art (New York, N.Y.): Sculpture from Notre-Dame, Paris: A Dramatic Discovery : Exhibited September 6-November 25, 1979, the Metropolitan Museum of Art, New York December 15, 1979-January 27, 1980, the Cleveland Museum of Art (ang.). W: The Background [on-line]. books.google.pl, 1979. [dostęp 2019-04-16].
  4. a b Notre-Dame de Paris (ang.). britannica.com. [dostęp 2019-04-16].
  5. a b Time Out Paris (ang.). W: The Seine & Islands [on-line]. books.google.pl, 2012. [dostęp 2019-04-16].