Medal Lotniczy (USA)

Air Medal (pol. Medal Lotniczy lub Medal Powietrzny) – amerykańskie odznaczenie wojskowe ustanowione w 1942, przyznawane członkom sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych lub sojuszniczych za „chwalebny (zasłużony) wyczyn dokonany w trakcie lotu” (meritorious achievement while participating in aerial flight).

Air Medal
Awers
Awers
Baretka
Baretka
Ustanowiono

11 maja 1942

Powyżej

Medal Departamentu Obrony za Chwalebną Służbę
Medal za Chwalebną Służbę

Poniżej

Medal za Osiągnięcie Lotnicze

W hierarchii odznaczeń Air Medal znajduje się pomiędzy Medalem Departamentu Obrony za Chwalebną Służbę i Medalem za Chwalebną Służbę a Medalem za Osiągnięcie Lotnicze.

Medal został ustanowiony przez prezydenta Roosevelta, zgodnie z sugestią sekretarza wojny Henry'ego Stimsona, który uważał, że potrzebne było nowe odznaczenie dla osób, które wykazały się w szczególny sposób w czasie lotu, ale nie zasługiwały na Zaszczytny Krzyż Lotniczy, przyznawany za czyny bohaterskie.

Liść dębu
Złota gwiazdka
Znaczek V

Odznaczenie może być nadane wielokrotnie. Kolejne nadanie jest oznaczane poprzez nałożenie na wstążkę (oraz baretkę) brązowej odznaki w formie pęku liści dębowych (oak leaf cluster) w Siłach Lądowych i Powietrznych, lub złotej pięcioramiennej gwiazdki w Marynarce Wojennej, Piechocie Morskiej i Straży Wybrzeża USA. Pięć odznak brązowych lub gwiazdek złotych jest zastępowanych odznaką względnie gwiazdką srebrną. Ponadto w siłach lądowych, powietrznych, marynarce wojennej i piechocie morskiej za czyny waleczności odznaczenie może zostać nadane z "odznaką waleczności" w formie brązowej litery "V"[1].

PrzypisyEdytuj

  1. John E. Strandberg, Roger James Bender, The Call of Duty: Military Awards and Decorations of the United States of America, San Jose 1994.

OdznaczeniEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Medalem Lotniczym (USA).

BibliografiaEdytuj