Menelaos z Aleksandrii

Menelaos z Aleksandrii (stgr. Μενέλαος ὁ Αλεξανδρεύς Menelaos Aleksandreus; ur. ok. 70, zm. ok. 140) – grecki[1] astronom i matematyk. Autor antycznego traktatu[2] z dziedziny geometrii sferycznej.

Menelaos z Aleksandrii
Μενέλαος ὁ Αλεξανδρεύς
Matematyk
ilustracja
Data urodzenia ok. 70 n.e.
Data śmierci ok. 140 n.e.
Zawód, zajęcie astronom, matematyk
Miejsce zamieszkania Aleksandria, Rzym, Cesarstwo rzymskie
Narodowość grecka
Twierdzenie Menelaosa
Trójkąt sferyczny

ŻyciorysEdytuj

Menelaosa opisał współczesny mu historyk Plutarch w dialogu O obliczu widniejącym na tarczy Księżyca[3]. Klaudiusz Ptolemeusz w Almageście[4] wspomniał o jego dwóch obserwacjach astronomicznych[a] zanotowanych w Rzymie w pierwszym roku rządów cesarza Trajana[b]. Pappus[5] i Proklos[6] nazywali go jednak Aleksandryjczkiem, dlatego też przyjmuje się, że urodził się i wychował w Aleksandrii, a później przeniósł do Rzymu[7]. Niestety to wszystko co wiemy o jego życiu.

SphaericaEdytuj

Jedyna z zachowanych prac Menelaosa to Sphaerica, która dotrwała do naszych czasów dzięki arabskiemu tłumaczeniu[8]. Jest to traktat składający się z trzech ksiąg:

Tytuły pozostałych prac znamy z przekazów arabskiego uczonego Thabit'a b. Qurra, jednakże Elementy geometrii, O trójkątach i O wadze i rozpadzie różnych ciał nie zachowały się do naszych czasów[9].

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Okultacje gwiazd Spica i Beta Scorpi przez Księżyc
  2. 98 n.e.
  3. Kontynuacja prac Teodoziusza z Bitynii

PrzypisyEdytuj

  1. Menelaus of Alexandria, [w:] Encyclopaedia Britannica [online], www.britannica.com [dostęp 2013-01-06].
  2. Menelai, Sphaericorum, Libri III, Oxford 1758 [dostęp 2013-01-06].
  3. Plutarch: De facie in orbe lunae apparet, 17. W: Moralia [on-line]. www.perseus.tufts.edu. [dostęp 6 stycznia 2013].
  4. Syntaxis mathematica, VII, 3, [w:] J. L, Heiberg (red.), Claudii Ptolemaei opera quae exstant omnia, cz. 2, Lipsk 1903 [dostęp 2013-01-06].!!!
  5. Pappi Alexandrini, Collectionis, F. Hultsch (red.), t. II, VI.110, Berlin 1877 [dostęp 2013-01-06].
  6. Procli Diadochi, Commentari, [w:] G. Friendline (red.), Primum Euclidis Elementoru librum, Lipsk 1877 [dostęp 2013-01-06].
  7. a b Menelaus of Alexandria. www-history.mcs.st-andrews.ac.uk (The MacTutor History of Mathematics archive, University of St Andrews). [dostęp 6 stycznia 2013].
  8. F.J. Carmody, Arabic astronomical and astrological sciences in latin translation. A critical bibliography, Berkeley i Los Angeles: University of California Press, 1956, s. 22 [dostęp 2013-01-04].
  9. a b T. Heath, A history of greek mathematics, t. II, Oxford: The Clarendon Press, 1921, s. 260-273 [dostęp 2013-01-04].

BibliografiaEdytuj

  1. Menelai, Sphaericorum, Libri III, Oxford 1758.
  2. Syntaxis mathematica, VII, 3, [w:] J. L, Heiberg (red.), Claudii Ptolemaei opera quae exstant omnia, cz. 2, Lipsk 1903.!!!
  3. Pappi Alexandrini, Collectionis, F. Hultsch (red.), t. II, VI.110, Berlin 1877.
  4. Procli Diadochi, Commentari, [w:] G. Friendline (red.), Primum Euclidis Elementoru librum, Lipsk 1877 [dostęp 2013-01-06].
  5. T. Heath, A history of greek mathematics, t. II, Oxford: The Clarendon Press, 1921, s. 260-273 [dostęp 2013-01-04].
  6. F.J. Carmody, Arabic astronomical and astrological sciences in latin translation. A critical bibliography, Berkeley i Los Angeles: University of California Press, 1956, s. 22.

Linki zewnętrzneEdytuj