Metro w Charkowie

system metra w Charkowie

Metro w Charkowie (ukr. Харківський метрополітен, Charkiwskij metropoliten) – system kolei podziemnej w Charkowie na Ukrainie. Druga po metrze w Kijowie pod względem liczby stacji i długości miejska kolej podziemna Ukrainy. Podczas otwarcia 23 sierpnia 1975 roku była to szósta kolej podziemna ZSRR. Metro posiada trzy linie, które tworzą razem 38,7 km trasy w skład której wchodzi 30 stacji. W 2018 roku kolej obsłużyła 223 milionów pasażerów[1].

Metro w Charkowie
Харківський метрополітен
metro
Logotyp
Logo Metra Charkowskiego
Ilustracja
Stacja Sportywna
Państwo

 Ukraina

Lokalizacja

Charków

Operator

Charkiwskij Metropoliten

Liczba linii

3

Lata funkcjonowania

od 1975

Dzienna
liczba pasażerów

611 tys. (2018)

Roczna
liczba pasażerów

223 mln (2018)[1]

Infrastruktura
Schemat sieci
Aktualny plan linii charkowskiego metra
Długość sieci

38,7 km

Rozstaw szyn

1520 mm

Liczba stacji

30 pasażerskich (+ 2 stacje techniczno-postojowe) + 2 pasażerskie planowane

Tabor
Liczba pojazdów

65 pociągów

Strona internetowa
Portal Transport szynowy
Oprawa oświetleniowa na stacji Architektora Biekietowa

Stacje MetraEdytuj

Przykładowe stacje metraEdytuj


HistoriaEdytuj

Plany i budowaEdytuj

 
Znak charkowskiego metra znajdujący się nad wejściem
 
Budowa metodą odkrywkową tunelu łączącego stacje 23 Serpnia z otwartą 21 grudnia 2010 roku Oleksijiwśką. Widok z Oleksijiwki na Pole Pavlova

Pierwsze plany metra powstały gdy Charków był stolicą Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Jednak z powodu przeniesienia stolicy do Kijowa w 1934 roku oraz zniszczeń doświadczonych przez II Wojnę Światową plany te zostały odrzucone. W latach '60 XX wieku, środek transportu Charkowa stawał się coraz bardziej przeciążony. Władze Związku Radzieckiego zadecydowały o powstaniu metra w tymże mieście. Budowa metra rozpoczęła się w 1968 roku. Charkowska kolej w ZSRR nosiła nazwę imienia Włodzimierza Lenina[2].

Siedem lat później, 23 sierpnia 1975, pierwsze osiem stacji linii Chołodnohirśko-Zawodśkiej zostało oddanych do użytku. 11 sierpnia 1984 roku uruchomiona została linia Sałtiwśka. Dziewięć lat później, 6 maja 1995 roku, wprowadzona została linia Oleksijiwśka.

Opłaty za przejazdEdytuj

 
Żetony charkowskiego metra

Od początku funkcjonowania metra formą opłaty były żetony. 26 października 2011 roku Komitet wykonawczy Rady Miasta Charków postanowił anulować tokeny w metrze w przeciągu dwóch miesięcy[3]. Zaplanowane zostało zastąpienie tokenów papierowymi biletami z kodami kreskowymi oraz zainstalowanie nowych maszyn do sprzedaży papierowych biletów i stopniowe wycofywanie tokenów z obiegu[4]. Początkowo tokeny miały zostać wycofane z obiegu 1 września 2012 roku[5]. Biorąc jednak pod uwagę liczne apele obywateli, okres ten został przełożony na 1 października 2012 r.[6], a następnie na 10 października[7]. 1 października rozpoczęto demontowanie sprzętu akceptującego żetony. Demontaż zajął 10–15 dni[8]. Tym samym metro w Charkowie zajęło czwarte miejsce jako miasto postradzieckie z metrem (po Moskwie, Tbilisi i Baku), które zaprzestało korzystania z żetonów. Aby móc skorzystać z metra pasażer musi użyć jednorazowego biletu bądź karty. Cena biletu jest niezależna od przejechanego dystansu bądź czasu spędzonego na przejeździe. Jednorazowy bilet kosztuje 8 hrywien[9][10].

LinieEdytuj

Linie i spis stacjiEdytuj

 #  Nazwa linii Otwarta Długość Liczba stacji
1 Chołodnohirśko-Zawodśka (ukr. Холодногірсько-Заводська) 23.08.1975 17,3 km 13
2 Sałtiwśka (ukr. Салтівська) 11.08.1984 10,3 km 8
3 Oleksijiwśka (ukr. Олексіївська) 06.05.1995 11,17 km 9
Ogółem: 38,77 km 30
 
Schemat pokazujący rozbudowę metra w latach 1975–2010 w języku rosyjskim
 
Plansza z planem linii Chołodnohirśko-Zawodśkiej umieszczona nad torem na stacji Moskowskij Prospekt, dziś Turboatom
 
Plansza z planem linii Oleksijiwśkiej znajdująca się na stacji Peremoha

  Linia Chołodnohirśko-ZawodśkaEdytuj

  • Chołodna Hora (ukr. Холодна гора)
  • Piwdennyj Wokzał (ukr. Південний вокзал)
  • Centralnyj Rynok (ukr. Центральний ринок)
  • Majdan Konstytucji (ukr. Майдан Конституції)
  • Prospekt Gagarina (ukr. Проспект Гагаріна)
  • Sportywna (ukr. Спортивна)
  • Zawod imeni Małyszewa (ukr. Завод імені Малишева)
  • Turboatom (ukr. Турбоатом)
  • Pałac sportu (ukr. Палац спорту)
  • Armijśka (ukr. Армійська)
  • Imeni O. S. Maselśkoho (ukr. Імені О.С. Масельського)
  • Traktornyj zawod (ukr. Тракторний завод)
  • Industrialna (ukr. Індустріальна)

  Linia SałtiwśkaEdytuj

  • Herojiw Praci (ukr. Героїв Праці)
  • Studentśka (ukr. Студентська)
  • Akademika Pawłowa (ukr. Академіка Павлова)
  • Akademika Barabaszowa (ukr. Академіка Барабашова)
  • Kyjiwśka (ukr. Київська)
  • Puszkinśka (ukr. Пушкінська)
  • Uniwersytet (ukr. Університет)
  • Istorycznyj muzej (ukr. Історичний музей)

  Linia OleksijiwśkaEdytuj

  • Peremoha (ukr. Перемогa)
  • Oleksijiwśka (ukr. Олексіївська)
  • 23 Serpnia (ukr. 23 Серпня)
  • Botanicznyj sad (ukr. Ботанічний сад)
  • Naukowa (ukr. Наукова)
  • Derżprom (ukr. Держпром)
  • Architektora Biekietowa (ukr. Архітектора Бекетова)
  • Zachysnykiw Ukrajiny (ukr. Захисників України)
  • Metrobudiwnykiw (ukr. Метробудівників)
  • Derżawinśka (ukr. Державинська) – planowana
  • Odeśka (ukr. Одеська) – planowana


TaborEdytuj

 
Wagon serii 81-718.2 na stacji 23 Serpnia
 
Odnowiony wagon serii Eż3

Tabor metra składa się w większości ze starych pociągów serii 81 wyprodukowanych w Związku Radzieckim. Konkretnie są to wagony typu Еż-3, Еm-508Т i 81-717/714. W 1992 roku metro zakupiło wagony typu 81-718/719, które wyróżniają się nowocześniejszą technologią na tle pierwszych składów.

W lipcu 2015 r. metro otrzymało nowe pociągi typu 81-7036/7037. Kursują one na linii Sałtiwśka od 21 sierpnia 2015 roku[11].

1 września 2017 r. na linii Chołodnohirśko-Zawodśkiej rozpoczęła się eksploatacja zmodernizowanych wagonów kolejowych typu Eż3 (skład przed remontem pochodził z lat 1974–1975). Zainstalowano nowe części w tym silniki oraz odnowiono wygląd wagonów[12]. Pomimo renowacji i zakupów nowych taborów, w metrze dominują wagony starej radzieckiej konstrukcji.

ZajezdnieEdytuj

Metro charkowskie obsługuje dwie stacje techniczno-postojowe.

Istniejące zajezdnie Data Otwarcia Linie Obsługiwany Tabor
Tcz-1 „Moskowskoje” 30 lipca 1975 Chołodnohirśko-Zawodśka, Oleksijiwśka Еż-3/Еm-508Т, 81-717/714, 81-718/719, 81-710.1
Tcz-2 „Saltowskoje” 10 sierpnia 1984 Sałtiwśka 81-717/714, 81-7036/7037
 
Pociąg Eż3 wyjeżdża z zajezdni Tcz-1 „Moskowskoje”

Obecnie trwa budowa trzeciej zajezdni „Oleksijiwskoje”, która będzie obsługiwać Oleksijiwśką linię. Data otwarcia jest planowana na 2021 rok, przed włączeniem do użytku stacji Derżawinśka i Odeśka.

Komunikaty głosoweEdytuj

Komunikaty w wagonachEdytuj

Komunikat głosowy wygłaszany podczas zamykania drzwi w wagonie metra

W charkowskim metrze zapowiedzi w wagonach posiadają następujący schemat (przetłumaczony na język polski). W trakcie zamykania drzwi komunikat ogłasza:

  • „Uwaga! Drzwi się zamykają. Następna stacja: <Nazwa stacji>.”

Czasem można usłyszeć kontynuację powiadomienia, brzmi ono następująco:

  • „Szanowni pasażerowie, ustępujcie miejsca osobom z dziećmi, niepełnosprawnym oraz starszym pasażerom.”

Przy wjeździe na stację wygłaszany jest komunikat:

  • „Stacja: <Nazwa stacji>.”

Ponadto, dla stacji z możliwością przesiadki na kolejną linię wygłaszane są informacje o możliwych przesiadkach, przykładowo:

  • Dla stacji Uniwersytet: „Stacja: Uniwersytet. Możliwość przesiadki na stację Derżprom aby przejść na Oleksijiwśką linię.”
  • Dla stacji Majdan Konstytucji: „Stacja: Majdan Konstytucji. Możliwość przesiadki na stację Istorycznyj muzej aby przejść na Sałtiwśką linię.”

Gdy pociąg wjeżdża na końcową stację linii wygłasza komunikat, przykładowo:

  • Dla stacji Industrialna: „Stacja Industrialna, końcowa stacja. Szanowni pasażerowie, przy wyjściu z wagonu nie zapomnijcie o swoich rzeczach. Wszystkiego dobrego.”
Komunikat głosowy ogłasza ostatnią stację (Industrialna) linii Chołodnohirśko-Zawodśkiej

Komunikaty na stacjachEdytuj

Na każdej stacji ogłaszany jest komunikat o wjeździe pociągu na stację. Brzmi on następująco:

  • „Szanowni pasażerowie, bądźcie uważni! Na stację wjeżdża pociąg, odsuńcie się od krańca platformy.”

Plany na przyszłośćEdytuj

Spis stacji, które mają powstać zgodnie z aktualnym planem miasta do 2031 roku[13].

  Linia Chołodnohirśko-ZawodśkaEdytuj

W zachodniej części miasta:

  • Zaliutyne (ukr. Залютине)

We wschodniej części miasta:

  • Shidna (ukr. Східна)
  • Poganśka (ukr. Роганська)
  • Piwdenna (ukr. Південна)

  Linia SałtiwśkaEdytuj

W południowej części miasta

  • Plac Uricki (ukr. Площа Урицького)
  • Novobavarska (ukr. Новобаварська)
  • Novozhanovo (ukr. Новожаново)

W północnej części miasta:

  • Druzhby Narodiv (ukr. Дружби Народів)

  Linia OleksijiwśkaEdytuj

W południowej części miasta:

  • Derżawinśka (ukr. Державінська)
  • Odeśka (ukr. Одеська)

  Linia Sałtiwśko-ZawodśkaEdytuj

Planowana czwarta linia charkowskiego metropolitena:

  • Selyshche Zhukovs’koho (ukr. Селище Жуковського)
  • Hidropark (ukr. Гідропарк)
  • Karavan (ukr. Караван)
  • Herojiw Praci 2 (ukr. Героїв Праці 2)
  • Valentynovskaya (ukr. Валентинівська)
  • Prospekt Traktorostroyteley (ukr. Проспект Тракторобудівників)
  • Yuvileyna (ukr. Ювілейна)
  • Saltivsʹke shosse (ukr. Салтівське шоссe)
  • 602 mikrorayon (ukr. 602 мікрорайон)
  • Krasnodarska (ukr. Краснодарська)
  • Nemyshlyansʹka (ukr. Немишлянська)
  • Imeni O. S. Maselśkoho 2 (ukr. Імені О. С. Масельского 2)

Najbardziej prawdopodobny kierunek rozwoju metraEdytuj

Na obecny, 2020 rok, za najbardziej obiecujący kierunek rozwoju metra uważa się rozbudowę wzdłuż alei Gagarina. Przede wszystkim planowane jest wybudowanie stacji Derżawinśka i Odeśka. W dalszej perspektywie miasto planuje utworzenie stacji Kasztanowaja, która miałaby się znajdować pomiędzy stacjami Derżawinśka i Odeśka. Oczekuję się iż przedłużenie Oleksijiwśkiej linii w okolicy ulicy Odeśkiej zwiększy dzienny przepływ pasażerów o 160 000 osób. Budowa tego odcinka była przywidywana na rok 2019 po zakończeniu badania projektu i przejściu procedur niezbędnych do zapożyczenia kredytów od EBOR i EBI[14].

CiekawostkiEdytuj

  • Nie wszystkie odcinki metra są zbudowane pod ziemią. Istnieje most zbudowany nad rzeką Charków. Łączy on stacje Kyjiwśka i Akademika Barabaszowa na linii Sałtiwśka.
  • Najgłębiej położoną stacją charkowskiego metra jest Puszkinśka[15].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Пасажирооборот та кількість перевезених пасажирів (щомісячна інформація) – Головне управління статистики у Харківській області, kh.ukrstat.gov.ua [dostęp 2019-07-14].
  2. Публикации. Харьков: Архитектура, памятника, новостройка. Харьковский метрополитен имени В. И. Ленина.
  3. В харьковском метро отменят жетоны // «Вечерний Харьков».
  4. Жетоны в Харьковском метрополитене могут полностью заменить на бумажные билеты [dostęp 2012-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04].
  5. В метро полностью откажутся от жетонов // All-Biz.
  6. По жетонам в Харьковском метро можно будет ездить до 1 октября // Интернет-обозрение «Главное».
  7. Жетоны в Харьковском метро разрешили до 10 октября // Интернет-обозрение «Главное».
  8. В харьковском метро начался демонтаж жетонного оборудования // «Вечерний Харьков».
  9. {{{tytuł}}} (ros.).
  10. {{{tytuł}}} (ros.).
  11. Харьковский метрополитен получил новый поезд.
  12. https://www.youtube.com/watch?v=fyT_3BWZad4 Модернизированный состав.
  13. В Харькове до 2031 года планируют построить 11 новых станций метро, а также Алексеевское депо, www.city.kharkov.ua [dostęp 2016-08-21] (ros.).
  14. Геннадий Кернес: Новые станции метро будут строиться за счет инвесторов, www.city.kharkov.ua [dostęp 2016-08-21].
  15. Харьков транспортный. Метро. Станции и сооружения. Станция «Пушкинская».

Linki zewnętrzneEdytuj