Otwórz menu główne

HistoriaEdytuj

Królestwo Polskie, Rzeczpospolita Obojga Narodów (1412-1772)Edytuj

Metropolia powstała z przekształcenia metropolii halickiej w 1412. W jej skład wchodziły:

Królestwo Galicji i Lodomerii (1772-1815)Edytuj

W 1772 w wyniku pierwszego rozbioru Polski w granicach państwa austriackiego znalazła się część archidiecezji lwowskiej oraz diecezja przemyska. W 1783 w ramach metropolii została utworzona diecezja tarnowska (istniała do 1801). Od 1798 diecezje: kijowska, kamieniecka zostały odłączone od metropolii lwowskiej i przyłączone do nowo powstałej metropolii mohylewskiej w Rosji.

W 1805 zniesiona została diecezja chełmska, natomiast powołane zostały: diecezja lubelska, diecezja kielecka. Ponadto w składzie metropolii znalazła się diecezja krakowska, dotąd podporządkowana pod metropolię gnieźnieńską.

W roku 1815 podział metropolii przedstawiał się następująco:

Królestwo Galicji i Lodomerii, II Rzeczpospolita (1815-1925)Edytuj

W wyniku kolejnych zmian granic po kongresie wiedeńskim diecezje lubelska i kielecka znalazły się w granicach zaboru rosyjskiego. W 1821 reaktywowana została diecezja tarnowska (do 1826 jako diecezja tyniecka).

Podział metropolii od 1826 do 1925.

II Rzeczpospolita, okupacja niemiecka (1925-1945)Edytuj

W wyniku konkordatu z 1925 i związanych z jego wprowadzeniem zmian terytorialnych polskiej administracji kościelnej podział metropolii lwowskiej przedstawiał się następująco:

Polska, Ukraina (1945-1991)Edytuj

Po 1945 w granicach Polski znalazła się większość diecezji przemyskiej oraz fragment archidiecezji lwowskiej, dla której ustanowiono administrację apostolską w Lubaczowie. Większość archidiecezji lwowskiej oraz część diecezji przemyskiej oraz całość diecezji łuckiej znalazły się w granicach sowieckiej Ukrainy.

BibliografiaEdytuj

  • Encyklopedia katolicka, t. XI, Lublin 2006