Mewa ochocka

Mewa ochocka[3] (Larus schistisagus) – gatunek dużego ptaka z rodziny mewowatych (Laridae). Monotypowy[4], nie jest zagrożony wyginięciem[2].

Mewa ochocka
Larus schistisagus[1]
Stejneger, 1884
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd mewowce
Rodzina mewowate
Podrodzina mewy
Rodzaj Larus
Gatunek mewa ochocka
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     występuje przez cały rok

     zimowiska

WystępowanieEdytuj

Gatunek ten jest lęgowy na wybrzeżach północno-wschodniej i wschodniej Syberii, zachodniej Alaski i północnej Japonii[2]. Część populacji jest osiadła, a część zimuje w Japonii, Korei Północnej i Południowej, Chinach i na Tajwanie (czyli głównie w rejonie Morza Ochockiego i Morza Japońskiego)[2][5]. Wyjątkowo pojawia się w Europie, w Polsce stwierdzona po raz pierwszy w 2017 roku[6][7] (obserwacja z roku 2016[8] nie uzyskała akceptacji Komisji Faunistycznej[9]).

MorfologiaEdytuj

Długość ciała: 55–67 cm; rozpiętość skrzydeł: 132–148 cm; masa ciała: 1050–1700 g[10].

PożywienieEdytuj

Podobnie jak inne mewy, mewa ochocka jest wszystkożerna – żywi się głównie rybami i morskimi bezkręgowcami, ale nie gardzi padliną, odpadkami, a nawet owadami[5]. Może rabować gniazda, a czasami także odbierać zdobycz innym morskim ptakom (kleptopasożytnictwo)[5].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Larus schistisagus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d Larus schistisagus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Larinae Rafinesque, 1815 - mewy (wersja: 2020-01-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-06-19].
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Noddies, gulls, terns, auks (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-06-19].
  5. a b c Slaty-backed Gull (Larus schistisagus) - BirdLife species factsheet, datazone.birdlife.org [dostęp 2018-01-18].
  6. B. Nowak. Pierwsze stwierdzenie mewy ochockiej Larus schistisagus w Polsce. „Ornis Polonica”. 59, s. 78–87, 2018. 
  7. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej PTZool, orzeczenie nr 15920, komisjafaunistyczna.pl [dostęp 2018-01-18] (pol.).
  8. Mewa ochocka po raz pierwszy w Polsce, stanislawczyz.pl, 3 grudnia 2016 [zarchiwizowane z adresu 2018-01-19] (pol.).
  9. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej PTZool, orzeczenie nr 15258, komisjafaunistyczna.pl [dostęp 2018-01-18] (pol.).
  10. N. Bouglouan: Slaty-backed Gull Larus schistisagus (ang.). W: oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2020-06-19].