Mięsień piszczelowy tylny

Mięsień piszczelowy tylny (łac. musculus tibialis posterior) – mięsień głęboki grupy tylnej goleni znajdujący się między mięśniem zginaczem długim palucha i mięśniem zginaczem długim palców.

Mięsień piszczelowy tylny

PrzebiegEdytuj

Mięsień rozpoczyna się od tylnych powierzchni kości piszczelowej i strzałkowej oraz błony międzykostnej goleni zawartej między nimi. Włókna mięśnia zstępują po tylnej stronie goleni przechodząc w jej końcowej jednej trzeciej w ścięgno, które biegnie do bruzdy kostki przyśrodkowej kości piszczelowej przymocowane do niej troczkiem mięśni zginaczy. Biegnie następnie po przyśrodkowej powierzchni więzadła trójgraniastego na podeszwę stopy. Stamtąd kieruje się do przyczepu końcowego na kości łódkowatej i klinowatej przyśrodkowej. Wysyła także pasma ścięgniste do kości klinowatej bocznej i pośredniej, kości sześciennej oraz II, III, IV kości śródstopia[1].

TopografiaEdytuj

Mięsień piszczelowy tylny leży na błonie międzykostnej przykryty przez mięsień płaszczkowaty. Bocznie od niego znajduje się mięsień zginacz długi palucha, a przyśrodkowo mięsień zginacz długi palców.[1].

FunkcjeEdytuj

Mięsień odwraca i przywodzi stopę oraz uczestniczy w zginaniu podeszwowym stopy. Wzmacnia także łuk poprzeczny stopy[1].

Unerwienie i unaczynienieEdytuj

Unerwienie pochodzi od nerwu piszczelowego, a unaczynienie od tętnicy strzałkowej i tętnicy piszczelowej tylnej[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka Tom I. Anatomia ogólna: kości, stawy i więzadła, mięśnie. Wyd. XI. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1999, s. 908-909. ISBN 83-200-2375-0.