Otwórz menu główne

Michał Fajbusiewicz

Polski dziennikarz telewizyjny

Michał Fajbusiewicz, właśc. Marian Fajbusiewicz[1] (ur. 26 kwietnia 1951 w Łodzi[2]) – polski dziennikarz telewizyjny, scenarzysta i realizator filmowy.

Michał Fajbusiewicz
Ilustracja
Michał Fajbusiewicz (2007)
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1951
Łódź
Zawód, zajęcie dziennikarz telewizyjny
Alma Mater Uniwersytet Łódzki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. Ukończył dwuletnie Studium Kulturalno-Oświatowe w Łodzi, następnie pedagogikę (1976) i politologię (1978) na Uniwersytecie Łódzkim. Pracował jako zastępca kierownika w Domu Kultury Milicjanta, kierownik Międzyzakładowego Centrum Kultury „Dąbrowa” i kierownik ośrodka wczasowego[2].

Od 1982 związany z telewizją, podjął pracę jako redaktor w TVP3 Łódź. Zajmował się głównie tematyką kryminalną[2]. Debiutował reportażem Nabici w butelkę[3]. Był twórcą programu i prowadzącym m.in. takich programów jak Stan krytyczny (1983–1986) i poświęconego osobom zaginionym Dajcie znak życia[2]. Prowadził także autorski cykl programów o tematyce podróżniczej na antenie TVP3 Łódź i następnie również w TVP2 (Z Dwójką dookoła świata)[3].

Od 1986 realizował Magazyn Kryminalny 997[2]. W latach 1990–2010 był równocześnie jego autorem i prowadzącym. W 2013 zaczął realizować nawiązujący do tej produkcji nowy program 997. Fajbusiewicz na tropie w stacji telewizyjnej Polsat Play[4]. W 2017 ogłoszono powrót prowadzonego przez Michała Fajbusiewicza programu Magazyn Kryminalny 997 do TVP2[5].

Jest również realizatorem lub scenarzystą około 200 filmów dokumentalnych i reportaży[2][3], wśród nich takich produkcji jak Moja misja (1996), Łukasz (1996), Namibia. Caprivi czyli polski Hel w Afryce (2000), Żyć w kibucu (2001), Malarz ekranu (2001), Dusia znad jeziora Como (2003), Tugereng czyli zamieszkaj tu na zawsze (2005), O Hamerach, Mursi, Dorsi i nie tylko, czyli wyprawa do perły Afryki (2006)[6]. Jego twórczość telewizyjna prezentowana była m.in. na zagranicznych festiwalach filmów kryminalnych w Oberhausen i Monte Carlo. W 1997 wydał książkę 997. 100 niewykrytych zbrodni, a w 2004 objął stanowisko szefa działu reportażu w czasopiśmie „Moda i Styl”. Uzyskał członkostwo w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Podróżników „Globtroter”[3].

Gościnnie wystąpił w serialach telewizyjnych: Badziewiakowie, Świat według Kiepskich, Święta wojna i Sprawa na dziś[6]. Jako narrator wziął w 2010 udział w pracy nad albumem Tylko dla dorosłych rapera O.S.T.R.[7]. W 2019 ukazała się książka Fajbus. 997 przypadków z życia będąca wywiadem Magdy Omilianowicz z Michałem Fajbusiewiczem[8].

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

W 2006 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[9], w 2014 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[1].

Wyróżniony tytułem honorowego obywatela Bornego Sulinowa[10]. W 2001 za poświęcony Łodzi film Nowa Ziemia Obiecana otrzymał Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Turystycznych w Poznaniu[3].

Życie prywatneEdytuj

Michał Fajbusiewicz jest żonaty, ma syna[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 sierpnia 2014 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2014 r. poz. 1034).
  2. a b c d e f g Who is who w Polsce. Wyd. III. Zug: Hübners blaues Who is who, 2004, s. 887. ISBN 3-7290-0043-8.
  3. a b c d e Michał Fajbusiewicz. wp.pl. [dostęp 2015-04-18].
  4. Zwłoki w tekturowej walizce, czyli historia programu „997”. newsweek.pl, 23 listopada 2013. [dostęp 2015-04-18].
  5. Fajbusiewicz wraca do gry. Jesienią w TVP2 nowa seria popularnego programu. tvp.info, 31 lipca 2017. [dostęp 2017-08-18].
  6. a b Michał Fajbusiewicz w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2015-04-18].
  7. O.S.T.R. – „Tylko dla dorosłych”. emuzyka.pl, 28 lutego 2010. [dostęp 2015-04-18].
  8. Magdalena Drozdek: Legendarny magazyn „997”. Fajbusiewicz opowiedział, co działo się za kulisami. wp.pl, 13 czerwca 2019. [dostęp 2019-08-04].
  9. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 maja 2006 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2006 r. nr 47, poz. 512).
  10. Obchody XX-lecia Bornego Sulinowa. bornesulinowo.pl, 7 czerwca 2013. [dostęp 2015-04-18].