Michał II Tich

Michał II Tich – (ur. w 1271 roku, bułg.: Mихаип II Тих, Michaił II Tich) car bułgarski w latach 12771279.

Michał II Tich
car Bułgarów i Wołochów
car Bułgarii
Okres od 1277
do 1279
Poprzednik Konstantyn Asen Tich
Następca Iwajło
Iwan Asen III
Dane biograficzne
Dynastia Ród Ticha
Data urodzenia 1271
Ojciec Konstantyn Asen Tich

ŻycieEdytuj

Syn cara bułgarskiego Konstantyna Asena Ticha, który po śmierci pierwszej żony około 1270 roku ożenił się powtórnie z Marią Kantakuzeną, siostrzenicą cesarza bizantyńskiego Michała VIII Paleologa. Michał II urodził się, pod koniec życia swego ojca, w 1271 roku.

Objęcie władzyEdytuj

Na początku 1277 roku ojciec Michała II uległ wypadkowi spadając z konia. Po wypadku nigdy już nie odzyskał pełnej sprawności fizycznej. W tym samym roku zamieszki chłopskie w północno-wschodniej Bułgarii przerodziły się w chłopską rebelię. Na czele powstańców stanął przekonany o swej misji dziejowej chłop z północy Bułgarii Iwajło. Jesienią 1277 roku nieliczna armia prowadzona przez chorego cara została rozbita przez powstańców. Konstantyn Tich zginął w bitwie. Matka Michała II Ticha już wcześniej podjęła intrygi zmierzające do zapewnienia władzy synowi. W tym celu wszczęła prześladowania niechętnych jej bojarów. Z jej ręki zginął przyrodni brat Michała II Ticha, prawowity następca tronu, syn Konstantyna Ticha i jego pierwszej żony Ireny. W wyniku zabiegów matki, w wieku 6 lat, po śmierci ojca, Michał II Tich został obwołany carem Bułgarii[1].

Wojna domowaEdytuj

Po klęsce armii carskiej powstańcy Iwajły zaczęli zdobywać warowne miasta. Pozbawieni kierownictwa bojarowie nie byli w stanie stawić im oporu. W 1278 roku Iwajło obległ Tyrnowo. Jednocześnie cesarz bizantyński Michał VIII, który początkowo popierał Iwajłę przeciw Konstantynowi Tichowi i nawet ofiarował mu rękę swej córki, zmienił plany i poparł wychowanego w Bizancjum syna Mico Asena, Iwana Mico, po matce wnuka Iwana Asena II. Michał ożenił go ze swą córką i wysłał na czele armii bizantyńskiej do Bułgarii. Wobec pojawienia się kolejnego kandydata do korony, mogącego zdobyć większe poparcie bojarstwa niż chłop Iwajło, carowa Maria otwarła przed Iwajłem bramy Tyrnowa. W wyniku zawartego porozumienia Iwajło objął tron carski poślubiając carową wdowę. Nowy car i współwładca Bułgarii rozbił nadciągających od północy Tatarów pod wodzą Kasimbeja, po czym zwrócił się ku nadciągającym od południa kilkoma drogami Bizantyńczykom dowodzonym przez Michała Glawasa Tarchaniotę. Przez kilka miesięcy toczył walki z Grekami. W 1279 roku od północy wtargnął kolejny zagon tatarski. Iwajło z główną armią wyruszył mu na spotkanie. Iwan Mico na czele wojsk bizantyńskich podszedł pod Tyrnowo, które zostało przez bojarów wydane Grekom. Michała II Ticha i jego matkę odesłano do Konstantynopola, a Iwan Mico jako Iwan Asen III ogłosił się carem Bułgarów[2].

Związki rodzinneEdytuj

                       
  córka
Stefana Nemanji
króla Serbii
Tich
bojar ze Skopje
  Iwan Asen II
(zm. 1241,
panował 1218–1241)
 
       
         2      3

Jan
Kantakuzen

Eulogia
(Irena) Paleologina
    Helena

Teodor II Laskarys
  Maria

Mico
(panował 1256–1257)
 
           
             
  2
Maria
Kantakuzena Paleologina
  Konstantyn Tich
(zm. 1277
panował 1257–1277)
  1
Irena
Laskarina Asenina
Iwan Asen III
(panował 1279–1280)
Kermaria

Jerzy I Terter
(panował 1280–1292)
     
       
   2  1
  Michał II Tich
(ur. 1271
panował 1277–1279)
syn z 1° małżeństwa
(zamorodowany przed 1277
przez Marię Kantakuzenę)

PrzypisyEdytuj

  1. T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 98-99. G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. s. 430.
  2. T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 97-98. G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. s. 430.

BibliografiaEdytuj