Otwórz menu główne

Michał Kłopotowski (ur. 20 września 1894 w Tłumaczu, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, adiutant marszałka Józefa Piłsudskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Michał Kłopotowski
major dyplomowany kawalerii major dyplomowany kawalerii
Data i miejsce urodzenia 20 września 1894
Tłumacz
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków
Przebieg służby
Siły zbrojne Legiony Polskie
Wojsko Polskie
Jednostki 18 Pułk Ułanów Pomorskich
2 Pułk Ułanów Grochowskich
Brygady Kawalerii „Białystok”
6 Samodzielna Brygada Kawalerii
Wyższa Szkoła Wojenna
Armia „Kraków”
Stanowiska oficer sztabu brygady
szef sztabu brygady
oficer sztabu armii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Michał Kłopotowski był synem Franciszka i Rozalii z domu Pawłowska, urodził się w Tłumaczu. Ukończył Gimnazjum Klasyczne w Stanisławowie, był członkiem Polskich Drużyny Strzeleckich. Po wybuchu I wojny światowej służył w Legionach. W 1915 roku dostał się do niewoli rosyjskiej. W 1918 roku walczył w 1 pułku ułanów na Syberii. Do Polski powrócił w 1920 roku, wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 18 pułku Ułanów Pomorskich.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku został zweryfikowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. W 1928 roku został awansowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i przeniesiony do 2 pułku Ułanów Grochowskich w Suwałkach. Z dniem 5 stycznia 1931 roku został słuchaczem Kursu 1930-1932 Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie[1]. Z dniem 1 listopada 1932 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przydzielony do dowództwa Brygady Kawalerii „Białystok” na stanowisko oficera sztabu[2]. 26 stycznia 1934 roku ogłoszono jego przeniesienie do dowództwa 6 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Stanisławowie na stanowisko szefa sztabu[3]. Od 1937 roku został wykładowcą w Wyższej Szkole Wojennej. W czasie mobilizacji w 1939 roku został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Armii „Kraków”[4].

W 1929 roku wraz z Jerzym Dobieckim napisał Zarys historii wojennej 18. Pułku Ułanów Pomorskich wydany w Wojskowym Biurze Historycznym w Warszawie.

Michał Kłopotowski w 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje w Wykazie, poz.1456.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika[5]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 7.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 405.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 10.
  4. Steblik 1989 ↓, s. 673.
  5. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.

BibliografiaEdytuj