Michał Németh

językoznawca, hungarysta i turkolog

Michał Németh (ur. 1980[1] we Wrocławiu) – językoznawca, hungarysta i turkolog[1], profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie[2]. Jest autorem licznych prac naukowych z zakresu językoznawstwa historycznego[1]. Specjalizuje się w badaniach nad językiem karaimskim[3], nad kontaktami słowiańsko- i turkijsko-węgierskimi oraz nad historią węgierskiego słownictwa[1].

Michał Németh
Data i miejsce urodzenia 1980
Wrocław
Zawód, zajęcie językoznawca, hungarysta, turkolog
Tytuł naukowy doktor habilitowany
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Uczelnia Uniwersytet Jagielloński
Wydział Filologiczny
Stanowisko profesor uczelni
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

W 2006 roku ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim studia na dwóch kierunkach: na filologii tureckiej oraz na filologii węgierskiej. W kwietniu 2011 na podstawie rozprawy pt. Unknown Lutsk Karaim letters in Hebrew script (19th–20th centuries). A critical edition uzyskał na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w dyscyplinie językoznawstwo w specjalności turkologia. Rozprawa ukazała się drukiem w 2011 roku jako 12. tom serii Studia Turcologica Cracoviensia[4]. W styczniu 2020 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie językoznawstwo[1].

W latach 2012–2019 był kierownikiem dwóch projektów badawczych finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki[1]. Od lutego 2019 roku kierownik grantu Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERC) pod tytułem (Re)constructing a Bible. A new approach to unedited Biblical manuscripts as sources for the early history of the Karaim language, zaangażowany w badanie spuścizny piśmienniczej Karaimów[1][5]. Członek rad redakcyjnych trzech czasopism naukowych: „Karaite Archives” (Poznań – od momentu jego założenia do jego zamknięcia w 2017 roku), „Almanach Karaimski” (Wrocław) oraz „International Journal of Eurasian Linguistics” (Boston, Leiden, wyd. Brill – od momentu założenia czasopisma)[1]. Członek Societas Uralo-Altaica (Göttingen, Niemcy)[1]. Laureat licznych stypendiów i nagród, w tym dwóch stypendiów Fundacji im. Alexandra von Humboldta, stypendium ministra nauki i szkolnictwa wyższego dla wybitnych młodych naukowców (2015–2018) oraz medalu im. Zoltána Gombocza[1], prestiżowego wyróżnienia przyznawanego przez Węgierskie Towarzystwo Językoznawcze. Członek rzeczywisty Academia Europaea (sekcja Filologii Klasycznej i Orientalnej).[6]

PublikacjeEdytuj

Do ważniejszych publikacji książkowych Michała Németha należą[7]:

  • Michał Németh: Zapożyczenia węgierskie w gwarze orawskiej i drogi ich przenikania. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2008. ISBN 978-83-7188-134-3.
  • Michał Németh: Unknown Lutsk Karaim letters in Hebrew script (19th–20th centuries). A critical edition. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2011, seria: Studia Turcologica Cracoviensia, 12. ISBN 978-83-233-3216-9.
  • Michał Németh: Zwięzła gramatyka języka zachodniokaraimskiego z ćwiczeniami. Poznań: Katedra Studiów Azjatyckich, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, 2011, seria: Prace Karaimoznawcze, 1. ISBN 978-83-927990-3-0.
  • Michał Németh: Middle Western Karaim. A critical edition and linguistic analysis of the pre-19th-century Karaim interpretations of Hebrew «piyyutim». Leiden, Boston: Brill, 2020, seria: Languages of Asia, 22. ISBN 978-90-04-41422-8.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j Michał Németh. Zakład Filologii Węgierskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-07-21].
  2. Wyszukiwarka pracowników - Uniwersytet Jagielloński, www.uj.edu.pl [dostęp 2021-01-17].
  3. Czterech polskich naukowców z najważniejszymi grantami w Europie, Granty na badania, 27 lipca 2018 [dostęp 2019-07-21].
  4. Studia Turcologica Cracoviensia, wuj.pl [dostęp 2019-11-10] (pol.).
  5. Łukasz Wspaniały, Tomasz Żuradzki i Michał Németh w europejskiej elicie naukowej, Uniwersytet Jagielloński, 27 lipca 2018 [dostęp 2019-07-21].
  6. Academy of Europe: Németh Michał, www.ae-info.org [dostęp 2020-09-23].
  7. Spis publikacji Michała Németha. W: Katalog NUKAT [on-line]. Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie. [dostęp 2019-12-09].