Otwórz menu główne

Michał Oziębłowski

polski duchowny katolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 28 września 1900 we wsi Izdebno Kościelne. Pochodził z wielodzietnej rodziny. Dzieciństwo spędził w Oryszewie Osadzie, gdzie przeprowadziła się jego rodzina[1]. Tam także uczęszczał do szkoły powszechnej. W 1922 roku, po ukończeniu nauki w gimnazjum w Skierniewicach wstąpił do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego św. Jana Chrzciciela w Warszawie[2]. W 1927 roku z powodu postępującej gruźlicy musiał przerwać studia. Przez pewien czas przebywał u rodziny w Oryszewie Osadzie. W latach 1930-1934 leczył się w Otwocku, pełniąc jednocześnie funkcję skarbnika Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Pożyczkowej[3]. W tym samym czasie pełnił funkcję katechety w tamtejszych szkołach, a mieszkał na plebanii w parafii św. Wincentego á Paulo w Otwocku.

W 1934 roku podjął ponownie studia w seminarium w Warszawie i tam przyjął święcenia kapłańskie dnia 11 czerwca 1938 roku.

KapłaństwoEdytuj

Prymicyjną mszę św. odprawił w kościele parafialnym w Szymanowie 19 czerwca 1938 roku[1]. Początkowo pracował jako kapelan w miejscowości Nowy Przybyszew w parafii Przybyszew. 19 sierpnia 1938 roku skierowano księdza Michała Oziębłowskiego jako wikariusza do parafii św. Wawrzyńca w Kutnie, gdzie był apostołem i opiekunem najbiedniejszych.

II wojna światowaEdytuj

Po wybuchu II wojny światowej pozostał wraz ze swoim proboszczem – błogosławionym Michałem Woźniakiem w Kutnie. Po zajęciu miasta przez Niemców, ksiądz Michał Oziębłowski nie ustawał w pracy duszpasterskiej. Od 16 września do 11 listopada 1939 roku był przetrzymywany jako zakładnik. Gdy nasilały się represje wobec duchownych katolickich nie skorzystał z możliwości ucieczki i pozostał w Kutnie. Za swoją działalność został przez okupantów aresztowany 6 października 1941 roku i wywieziony do obozu przejściowego dla księży w Lądzie, a następnie trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Dachau. Otrzymał tam numer 28201.

ŚmierćEdytuj

Według relacji świadków, do śmierci służył współwięźniom jako kapłan, wykazywał przy tym heroiczną miłość Boga i bliźniego[4]. Po dziewięciu miesiącach ciężkiej pracy, chorób, głodu, męczarni, udręczeń, maltretowania i bicia, zmarł w wieku 42 lat, 31 lipca 1942 roku.

Proces beatyfikacyjnyEdytuj

Proces beatyfikacyjny – jako zbiorowy otwarto 26 stycznia 1992 roku. 26 marca 1999 roku w obecności papieża promulgowano dekret o jego męczeństwie. Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 w grupie 108 polskich męczenników.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b H. Niezabitowska-Kozicka: Błogosławiony ksiądz Michał Oziębłowski. Gazeta otwocka, maj 2008. s. 38-41. [dostęp 2010-06-24].
  2. Historia. [dostęp 2010-06-11].
  3. Bank Spółdzielczy w Otwocku.
  4. Apostoł i opiekun najbiedniejszych.

BibliografiaEdytuj

  • Cabanowski Marek, Grodziszczanie II. Błogosławiony ksiądz Michał Oziębłowski, Grodzisk Mazowiecki 2002.
  • Janecki Łukasz, Dzieje parafii pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szymanowie, Szymanów 2009, s. 120-124.
  • Kaczmarek Tomasz, Światła w ciemności. Męczennicy 1939–1945, Włocławek 2000.
  • Królik Ludwik, Pięciu kapłanów męczenników, Warszawa 1999.
  • Królik Ludwik, Święci i błogosławieni łowiccy, “Miejsca Święte” nr 11/2002, s. 9.
  • Niezabitowska-Kozicka Helena, Błogosławiony ksiądz Michał Oziębłowski, Warszawa 1999.
  • Świątek Andrzej, Od Kasy do Banku, Otwock 2001.

Linki zewnętrzneEdytuj