Michał Sopoćko

polski duchowny katolicki, teolog

Michał Sopoćko (ur. 1 listopada 1888 w Juszewszczyźnie, zm. 15 lutego 1975 w Białymstoku) – polski duchowny katolicki, doktor habilitowany teologii, spowiednik świętej Faustyny Kowalskiej, apostoł Miłosierdzia Bożego[4], założyciel Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Błogosławiony
Michał Sopoćko
prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 listopada 1888
Juszewszczyzna (Nowosady)[1][2]

Data i miejsce śmierci

15 lutego 1975
Białystok

Czczony przez

Kościół katolicki

Beatyfikacja

28 września 2008
Białystok
przez Benedykta XVI[3]

Wspomnienie

15 lutego
28 września (archidiecezja białostocka)

Patron

Białegostoku

Szczególne miejsca kultu

Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Juszewszczyźnie, leżącej w połowie drogi między Wilnem a Mińskiem. Po ukończeniu szkoły miejskiej w Oszmianie wstąpił w 1910 do Seminarium Duchownego w Wilnie. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1914.

Działalność duszpasterskaEdytuj

Pracował kolejno jako wikariusz w Taboryszkach (1914–1918), następnie jako kapelan Wojska Polskiego w Warszawie i Wilnie (1918–1932). Przez pięć lat pełnił obowiązki ojca duchownego w Seminarium Duchownym w Wilnie (1927–1932). 1 marca 1926 na podstawie rozprawy doktorskiej pt. „Etyka rodziny w prawodawstwie polskim” napisanej pod kierunkiem ks. prof. Franciszka Jehliczki uzyskał na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego stopień naukowy doktora teologii[5]. W 1926 został ojcem duchownym w seminarium wileńskim. Habilitował się w 1934 na Wydziale Teologii Katolickiej UW. Najdłużej pracował jako profesor teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i w Wyższym Seminarium Duchownym w Białymstoku (1928–1962). Jako spowiednik św. Faustyny Kowalskiej zainteresował się kultem Miłosierdzia Bożego i stał się nie tylko jego głosicielem, ale również dał podstawy teologiczne tego kultu[6].

W czasie wojny ksiądz Michał Sopoćko pomagał w ratowaniu około stu Żydów, czym naraził się Niemcom.[7]. W 1942 musiał opuścić Wilno. Jeszcze przed wojną utrzymywał kontakty z Urszulą Ledóchowską, która była przełożoną zakonu urszulanek, teraz siostry pomogły mu znaleźć schronienie. Do roku 1944 przebywał w Czarnym Borze[8][9] (teraz małe miasteczko w pobliżu Wilna) w istniejącym do czasów współczesnych domu (nazywanym "Opatrzność)[10] u Felicji Węsławowicz[11][12].

Doprowadził on do namalowania obrazu Miłosiernego Chrystusa „Jezu ufam Tobie” według wskazówek siostry Faustyny, jego publicznego wystawienia w Ostrej Bramie oraz rozpowszechnienia broszur z jego reprodukcją[13]. Autor wielu publikacji poświęconych dobroci Jezusa, w tym trzytomowej – Miłosierdzie Boga w dziełach Jego[14].

Był założycielem zgromadzenia zakonnego Sióstr Jezusa Miłosiernego (1941).

Ostatnie chwileEdytuj

Zmarł 15 lutego 1975 w Białymstoku i pogrzebany został na cmentarzu parafii Wniebowzięcia NMP w Białymstoku. 30 listopada 1988 dokonano ekshumacji zwłok ks. Michała Sopoćki. Jego szczątki spoczywają obecnie w kościele pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego w Białymstoku (dzielnica Białostoczek).

KultEdytuj

BeatyfikacjaEdytuj

Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym zakończył się w dniu 29 września 1993 i akta procesu zostały przekazane do Kongregacji ds. Beatyfikacji i Kanonizacji w Watykanie. Postulatorem procesu był ks. prałat Krzysztof Nitkiewicz.

W 2004 papież Jan Paweł II ogłosił dekret o heroiczności cnót ks. Michała Sopoćki. 17 grudnia 2007 papież Benedykt XVI uznał cud za wstawiennictwem księdza Michała Sopoćki. Uroczysta beatyfikacja miała miejsce 28 września 2008 w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku. Przewodniczył jej abp Angelo Amato. Homilię wygłosił kard. Stanisław Dziwisz[15].

Władze kościelne reprezentowali: prymas Polski kardynał Józef Glemp, metropolita wileński kardynał Audrys Bačkis, metropolita mińsko-mohylewski arcybiskup Tadeusz Kondrusiewicz. Ze strony władz świeckich w uroczystości wzięli udział: Prezydent RPLech Kaczyński, ostatni Prezydent RP na UchodźstwieRyszard Kaczorowski, Marszałek SejmuBronisław Komorowski, prezydent Białegostoku Tadeusz Truskolaski.

Dzień obchodówEdytuj

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim przypada w dniu jego śmierci – 15 lutego. W 2018 decyzją Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów dzień obchodów w archidiecezji białostockiej został przeniesiony na 28 września[16].

PatronEdytuj

7 stycznia 2016 watykańska Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów wydała dekret, którym ustanowiła bł. Michała Sopoćkę Patronem Białegostoku. 15 lutego 2016 Rada Miasta Białegostoku przyjęła uchwałę ustanawiającą bł. ks. Michała Sopoćkę patronem Białegostoku[17].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Uwielbiony Bóg w Trójcy i Miłosierdziu, Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego, Gorzów Wlkp. 2009
  2. Nowosady (12), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 268.
  3. Papieski dokument beatyfikacyjny odczytany przez abp Angelo Amato
  4. Dzienniczek 1081.
  5. Henryk Ciereszko, Działalność naukowa i dydaktyczna księdza Michała Sopoćki, „Studia Teologiczne Białystok Drohiczyn Łomża”, 26, 2008, s. 9.
  6. Józef Zabielski, Błogosławiony ksiądz Michał Sopoćko – apostoł Bożego Miłosierdzia, „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne”, 52 (2), 2019, s. 312-321.
  7. Julitta Tryk: Uczcić ks. Sopoćkę, który ratował Żydów, „Kurier Wileński” 28.09.2012.
  8. Leonard Drożdżewicz, Czarny Bór, ŚLADAMI MICHAŁA SOPOĆKI I JÓZEFA MACKIEWICZA, „Znad Wilii”, 2 (58), 2014, s. 66-77.
  9. NIEZWYKŁE LISTY Z CZARNEGO BORU bl. ks. Michała Sopoćki w recenzji Leonarda Drożdżewicza, „Znad Wilii”, 2 (62), 2015.
  10. Honorata Adamowicz: Czarnoborskie wspomnienia o księdzu Michale Sopoćce. [w:] Kurier Wileński [on-line]. kurierwilenski.lt, 2016-02-26. [dostęp 2022-08-21].
  11. Legion Małych Rycerzy, 15 lutego: Bł. Michała Sopoćki – patrona Legionu MRMSJ. [dostęp 2016-02-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-26)].
  12. W Czarnym Borze o błogosławionym księdzu Michale Sopoćce. wspolonotapolska.home.pl, 2012-10-01. [dostęp 2017-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-16)].
  13. Faustyna Kowalska, Dzienniczek, Warszawa 1999, s. 487.
  14. Biblioteka UAM
  15. “Misericordias Domini in aeternum cantabo”. Homilia kard. Stanisława Dziwisza podczas uroczystości beatyfikacji sługi Bożego Michała Sopoćki - dokumentacja. radiovaticana.org, 28 września 2008. [dostęp 2016-04-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-11)].
  16. Sommario dei decreti, 2018. cultodivino.va. [dostęp 2019-02-15]. (wł.).
  17. Teresa Margańska: Bł. Michał Sopoćko Patronem Białegostoku. archibial.pl. [dostęp 2017-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-30)].

Linki zewnętrzneEdytuj