Michał Zenkteler (ur. 15 września 1890 w Buku, zm. 21 stycznia 1936 w Krakowie) – polski inżynier rolnik, działacz społeczny, polityk, poseł na Sejm w II RP.

Michał Zenkteler
Ilustracja
Michał Zenkteler w 1935 roku
Data i miejsce urodzenia

15 września 1890
Buk

Data i miejsce śmierci

21 stycznia 1936
Kraków

Poseł na Sejm IV kadencji (II RP)
Okres

od 1935
do 1936

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920–1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (II RP, nadany dwukrotnie)
Grób Michała Zenktelera na cmentarzu Górczyńskim

Życiorys

edytuj

Urodził się 15 września 1890 w Buku, w rodzinie Walentego (1838–1892) i Franciszki z Siuchnińskich (1859–1936)[1]. Był rolnikiem i inżynierem agronomii. Ukończył gimnazjum w Śremie oraz jednoroczną służbę wojskową w Armii Cesarstwa Niemieckiego. W latach 1911–1914 studiował rolnictwo w Akademii Rolniczej w Lipsku i w Berlinie. Przed I wojną światową działał w tajnych „Grupach Narodowych” oraz stowarzyszeniach polskich na emigracji.

W powstaniu wielkopolskim był dowódcą odcinka czarnkowskiego. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 15 pułku artylerii polowej wielkopolskiej. Pełnił także funkcję adiutanta XV Brygady Artylerii Wielkopolskiej. Zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W latach 20. XX wieku był oficerem rezerwy 17 pułku artylerii polowej w Gnieźnie[2][3]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gniezno. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII[4].

Po przeniesieniu do rezerwy został dzierżawcą domeny państwowej w Pałczynie. Był prezesem powiatowym Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych na powiat wrzesiński. Był też członkiem wydziału powiatowego i rady powiatowej[5]. W 1931 roku zastąpił Leona Plucińskiego na funkcji prezesa Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych. Od 1934 roku był jednocześnie wiceprezesem Wielkopolskiej Izby Rolniczej w Poznaniu.

W 1935 roku został posłem IV kadencji (1935–1938) wybranym 15 515 głosami z okręgu wyborczego nr 98 (powiaty: gnieźnieński miejski, gnieźnieński, średzki, wrzesiński i wągrowiecki)[5]. Zmarł w nocy z 20 na 21 stycznia 1936 roku w Krakowie[6]. Pochowany 26 stycznia 1936 roku na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu (kwatera IVP-26-49)[7].

Był mężem Haliny z Glabiszów (zm. 1957)[1].

Ordery i odznaczenia

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b https://www.geni.com/
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 748, 844.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 668, 769.
  4. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 135, 980.
  5. a b Scriptor (opr.): Sejm i Senat 1935–1938 IV kadencja. Warszawa: nakładem Księgarni F. Hoesicka, 1936, s. 287.
  6. Biblioteka Sejmowa – Parlamentarzyści RP: Michał Zenkteler. [dostęp 2016-01-30].
  7. Informacje na stronie um.poznan.pl
  8. M.P. z 1932 r. nr 167, poz. 198 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” - jako Michał Zenkteller.
  9. a b Ś.P. MICHAŁ ZENKTELER 1890–1936. „Rolnictwo”. Rok VIII, T. I, Z. 2, 15 lutego 1936. Warszawa: Towarzystwo Oświaty Rolniczej. [dostęp 2021-06-10]. 
  10. M.P. z 1928 r. nr 296, poz. 727 „za wybitne zasługi, położone w powstaniu wielkopolskim”.
  11. M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 297 „za zasługi na polu pracy organizacji produkcji rolnictwa w Wielkopolsce”.

Bibliografia

edytuj
  • Ś.p. Michał Zenkteler, „Dziennik Poznański” nr 18 z 23 stycznia 1936 roku, s. 3, 11.
  • Ś.p. Michał Zenkteler, „Orędownik Wrzesiński” nr 8 z 23 stycznia 1936 roku, s. 1, 3–4.
  • Ładysław Panufnik, Zarys historii wojennej 15-go Pułku Artylerii Polowej Wielkopolskiej, Warszawa 1929.
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.