Otwórz menu główne

Michael Bisping (ur. 28 lutego 1979 w Nikozji) – brytyjski kickbokser i zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), mistrz Cage Rage (2004), Cage Warriors (2005) w wadze półciężkiej, zwycięzca trzeciej edycji reality show The Ultimate Fighter (2009), w latach 2016–2017 mistrz UFC w wadze średniej.

Michael Bisping
Michael Bisping w 2013
Michael Bisping w 2013
Pełne imię i nazwisko Michael Gavin Joseph Bisping[1]
Pseudonim The Count (Hrabia)[1]
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1979[1]
Nikozja (Brytyjska baza wojskowa)[1]
Obywatelstwo  Wielka Brytania
Wzrost 188[1] cm
Masa ciała 84[1] kg
Styl walki kickboxing, boks, karate
Kategoria wagowa średnia, półciężka (do 2008)[1]
Klub RVCA[1]
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 39[1]
Zwycięstwa 30
Przez nokauty 16
Przez poddania 4
Przez decyzje 10
Porażki 9
Remisy 0
  1. Bilans walk aktualny na 25.11.2017.
Strona internetowa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w brytyjskiej bazie wojskowej w Nikozji, na Cyprze. Następnie przeniósł się do Anglii (Lancashire). Tam, w wieku 8 lat zaczął trenować jujutsu. W 1994 mając 15 lat wziął udział w pierwszych na wyspach brytyjskich zawodach NHB (no holds barred – bez chwytów zabronionych), które były prekursorami przyszłego MMA, natomiast w 1995 zajął drugie miejsce na mistrzostwach świata w ju-jistu w Auckland[2]. Od 18 roku życia rozpoczął treningi kickbokserskie oraz karate gdzie osiągnął m.in. mistrzostwo kraju w tym pierwszym. W 1998 po zdobyciu drugi raz mistrzostwa kraju w kickboxingu, porzucił uprawianie sportu na rzecz pracy zarobkowej. Przez następne lata pracował m.in. w firmie rozbiórkowej, rzeźni, jako listonosz czy sprzedawca by ostatecznie wrócić do sportu i trenować stricte MMA[3][4].

MMAEdytuj

W MMA zadebiutował 10 kwietnia 2004 na gali Pride & Glory w Newcastle upon Tyne pokonując Steva Mathewsa przed czasem[1]. W swojej trzeciej zawodowej walce 10 lipca 2004 zdobył mistrzostwo Cage Rage w wadze półciężkiej, nokautując Marka Epsteina - pas obronił raz, gdy w rewanżu ponownie znokautował Epsteina[1]. 30 kwietnia 2005 zdobył kolejny pas lokalnej organizacji, tym razem Cage Warriors (trzy udane obrony). W 2006 wziął udział w amerykańskim reality show The Ultimate Fighter który wygrał i zdobył kontrakt z UFC, pokonując 24 czerwca w finałowej walce Josha Haynesa przez TKO, stając się również pierwszym Europejczykiem który zwyciężył w programie[1].

 
Bisping (z lewej) i Denis Kang na ważeniu przed UFC 105

Od 2006–2009 wygrywał większość ze swoich pojedynków w kategorii średniej m.in. z Mattem Hamillem[1] czy Chrisem Lebenem[1] lecz zanotował również porażki - z Rashadem Evansem[1] oraz w eliminatorze do walki o pas mistrzowski UFC, przez ciężki nokaut z byłym mistrzem PRIDE Fighting Championships Danem Hendersonem[1].

Lata 2009–2011 to zwycięstwa Bispinga nad renomowanymi zawodnikami m.in. Denisem Kangiem[1], Yoshihiro Akiyamą[1] i Jorge Riverą[1] oraz przegrana z utytułowanym Brazylijczykiem Wanderleiem Silvą[1]. 28 lutego 2012 w kolejnej walce eliminacyjnej do walki o pas uległ na punkty Chaelowi Sonnenowi[1].

W 2009[5] i 2011[6] był głównym trenerem w The Ultimate Fighter (sezon 9 i 14).

W latach 2012–2015 walczył w kratkę. Wygrywał nad takimi zawodnikami jak Brian Stann[1] czy Cung Le[1] lecz pojedynki z wyżej sklasyfikowanymi zawodnikami przegrywał m.in. z Vitorem Belfortem[1] czy Lukiem Rockholdem[1]. 18 lipca 2015 pokonał niejednogłośnie na punkty Thalesa Leitesa[1].

27 lutego 2016 na gali UFC Fight Night 84 w Londynie, pokonał byłego, wieloletniego mistrza wagi średniej Brazylijczyka Andersona Silvę jednogłośnie na punkty[7].

4 czerwca 2016, na UFC 199 w zastępstwie (na dwa tygodnie przed galą) za kontuzjowanego Chrisa Weidmana[8], zmierzył się w walce o mistrzostwo wagi średniej z Lukiem Rockholdem. Bisping sensacyjnie odebrał pas Amerykaninowi w ich rewanżowym starciu, nokautując go w 1. rundzie, stając się tym samym pierwszym mistrzem UFC z Wielkiej Brytanii oraz dopiero piątym, pochodzącym z Europy[9].

W swojej pierwszej obronie pasa, która miała miejsce 8 października 2016 na UFC 204 w Manchesterze, pokonał w rewanżu Dana Hendersona jednogłośnie na punkty[10]. 4 listopada 2017 podczas UFC 2017 tracił tytuł w drugiej obronie pasa na rzecz wracającego po prawie czterech latach do zawodowych startów Kanadyjczyka Georgesa St. Pierrea który poddał go w trzeciej rundzie duszeniem zza pleców[11].

22 dni po stracie mistrzostwa 25 listopada 2017 w Szanghaju przegrał swój drugi pojedynek z rzędu, zostając znokautowany przez Kelvina Gasteluma w pierwszej rundzie[12].

28 maja 2018 oficjalnie ogłosił zakończenie kariery sportowej, głównie z powodu problemów zdrowotnych[13].

Życie prywatneEdytuj

Dziadek Bispinga Andrew (Andrzej) był polskim szlachcicem z herbu Biszpink, z tegoż powodu Michael używa przydomka hrabia. Jego przodkowie m.in. uchwalili Konstytucję 3 maja[14][15]. Po II wojnie światowej Andrew wyemigrował na stałe do Anglii[14]. Ojciec Bispinga - Jan, służył w Armii Brytyjskiej na Cyprze[16]. Razem z żoną Rebeccą ma trójkę dzieci.

OsiągnięciaEdytuj

Mieszane sztuki walki:

Kick-boxing[17]:

  • 1998: dwukrotny mistrz Wielkiej Brytanii w wadze półciężkiej
  • mistrz North West Area w wadze półciężkiej

Ju jitsu:

  • 1995: Mistrzostwa Świata WCJJO w Ju-Jitsu – 2. miejsce w wadze półciężkiej

FilmografiaEdytuj

Rok Tytuł Rola Reżyser
2010 Beatdown[18] Drake Colby Mike Gunther
Hollyoaks Later (serial E4)[18] Nathan McAllister Chris Gill
2014 Anomalia (The Anomaly)[19] Sergio Noel Clarke
Plastic[20] Kasper Julian Gilbey
2015 Kontra: Operacja Świt (Strike Back, serial Sky 1)[18] Aaron Michael J. Bassett (odc.: „Legacy: Part 1”)
2016 Victrix[21] Kratos Rutger Hauer, Kristian Nairn, Brian Blessed
2017 xXx: Reaktywacja (xXx: Return of Xander Cage)[22] Hawk D.J. Caruso
Twin Peaks (serial Showtime)[18] strażnik David Lynch
My Name Is Lenny[23] Roy Shaw Ron Scalpello
Dark Matter (serial SciFi)[18] Goren J.B. Sugar (odc.: „Give It Up, Princess”)
Conan (program telewizyjny TBS)[18] w roli samego siebie - gość Levi MacDougall (odc.: „Billy Eichner/Michael Bisping/Lukas Nelson & Promise of the Real”)
2018 MacGyver (serial CBS)[18] portier Ericson Core (odc.: „UFO + Area 51”)
Skok stulecia (Den of Thieves)[18] Connor Christian Gudegast
2019 Triple Threat[24] Joey Jesse V. Johnson
Magnum: Detektyw z Hawajów (serial CBS)[18] Jason Coburn Bryan Spicer (odc.: „The Day It All Came Together”)

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z Statystyki i rekord MMA na tapology.com (ang.). tapology.com. [dostęp 2017-11-25].
  2. Previous Championships + Photos (ang.). wcjjo.org. [dostęp 2018-06-08].
  3. My Sport: Michael Bisping, The Daily Telegraph [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  4. Simon Coyle: Who is UFC 204 fighter Michael Bisping? (ang.). manchestereveningnews.co.uk, 2016-10-08. [dostęp 2017-11-25].
  5. Michael Bisping in as "TUF9" coach; Dan Henderson and Rich Franklin possible (ang.). mmajunkie.com, 17.10.2008.
  6. "The Ultimate Fighter 14" coaches? Michael Bisping and "Mayhem" Miller (Updated) (ang.). mmajunkie.com, 27.05.2011.
  7. Michael Bisping jednogłośnie pokonał Andersona Silvę w Londynie | MMAnews, www.mmanews.pl [dostęp 2018-02-09] (pol.).
  8. Mateusz Kochanowski: Luke Rockhold vs. Michael Bisping II na UFC 199 w Los Angeles! (pol.). mma.pl, 18.05.2016.
  9. W. Mrozowski: UFC 199: Michael Bisping znokautował Luke Rockholda w rewanżu i został pierwszym Anglikiem z mistrzowskim pasem (pol.). mmanews.pl, 04.06.2016.
  10. K. Witek: Wyniki gali UFC 204: Michael Bisping obronił pas po pięciorundowej bitwie, Stefan Struve poddał Omielańczuka (pol.). mmanews.pl, 08.10.2016.
  11. K. Witek: Wyniki UFC 217: St. Pierre udusił Bispinga, Jędrzejczyk i Garbrandt stracili mistrzowskie pasy (pol.). mmanews.pl, 2017-11-04. [dostęp 2017-11-05].
  12. K. Witek: Wyniki UFC FN 122: Gastelum brutalnie znokautował Bispinga, Jingliang pokonał Ottowa (pol.). mmanews.pl, 2017-11-25. [dostęp 2017-11-25].
  13. Shaun Al-Shatti: Michael Bisping announces official retirement from MMA (ang.). mmafighting.com, 2018-05-28. [dostęp 2018-06-08].
  14. a b Jakub Madej: "Hrabia" zaszokował cały świat. Co łączy mistrza UFC z Polską? (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2016-06-05. [dostęp 2017-11-05].
  15. Piotr Paweł Cypla: BISPING – ród (pol.). rodygrodzienskie.pl. [dostęp 2017-11-05].
  16. Chris Osborne: Michael Bisping: UFC superstar made in Britain (pol.). bbc.com, 2014-11-04. [dostęp 2017-11-05].
  17. Jim Sheridan: What is Michael Bisping’s record, what UFC star’s net worth, and why is he fighting so soon after Georges St Pierre defeat? (ang.). thesun.co.uk, 2017-11-25. [dostęp 2018-06-08].
  18. a b c d e f g h i Michael Bisping w bazie IMDb (ang.)
  19. Michael Bisping (Reino Unido) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-03-18].
  20. Michael Bisping w bazie Filmweb
  21. Michael Bisping - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2019-03-18].
  22. Tomasz Nowosielski (2016-07-23): Michael Bisping w zapowiedzi filmu xXx : Return of Xander Cage (pol.). MMARocks!. [dostęp 2017-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-18)].
  23. Michael Bisping (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2019-03-18].
  24. Michael Bisping (fr.). AlloCiné. [dostęp 2019-03-18].

Linki zewnętrzneEdytuj