Otwórz menu główne

Michaił Jużny

rosyjski sportowiec

Michaił Michajłowicz Jużny, ros. Михаил Михайлович Южный (ur. 25 czerwca 1982 w Moskwie) – rosyjski tenisista, zdobywca Pucharu Davisa, olimpijczyk.

Michaił Jużny
Ilustracja
Państwo  Rosja
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1982
Moskwa
Wzrost 182 cm
Masa ciała 72 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1999
Zakończenie kariery 20 września 2018
Trener Boris Sobkin
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 10
Najwyżej w rankingu 8 (28 stycznia 2008)
Australian Open QF (2008)
Roland Garros QF (2010)
Wimbledon QF (2012)
US Open SF (2006, 2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 38 (11 kwietnia 2011)
Australian Open QF (2014)
Roland Garros 3R (2006)
Wimbledon 1R (2004, 2006, 2014, 2015)
US Open QF (2006)

Kariera tenisowaEdytuj

Karierę tenisową Jużny rozpoczął w roku 1999. W tym samym roku wygrał cztery turnieje z serii ITF Futures. W następnym roku zaczął częściej grać w rozgrywkach ATP Challenger Tour oraz ponadto doszedł pod koniec sezonu do ćwierćfinału turnieju ATP World Tour w Moskwie. W 2001 roku Rosjanin osiągnął IV rundę Wimbledonu oraz dodatkowo doszedł do półfinału turnieju w Kopenhadze.

Na początku lipca 2002 roku wygrał turniej w Stuttgarcie, gdzie w pojedynku finałowym pokonał Guillermo Cañasa. Pod koniec października osiągnął również finał zawodów w Petersburgu, jednak w finale nie sprostał Sébastienowi Grosjeanowi.

Sezon 2003 Rosjanin zakończył bez turniejowego zwycięstwa, natomiast w 2004 roku, pod koniec września, doszedł do finału w Pekinie, przegrywając finałowy mecz z Maratem Safinem. Miesiąc później Jużny zatriumfował w Petersburgu, a w finale pokonał Karola Becka. W 2004 roku Jużny zagrał na igrzyskach olimpijskich w Atenach, gdzie awansował do ćwierćfinału gry pojedynczej. Odpadł po porażce z Mardym Fishem. Uczestniczył również w turnieju deblowym, z którego został wyeliminowany w I rundzie.

Rok 2005 Jużny rozpoczął od deblowego finału w Ad-Dausze, gdzie razem z Andreim Pavelem przegrał w finale z Hiszpanami Albertem Costą i Rafaelem Nadalem. Kolejny deblowy finał rozegrał w Pekinie (wspólnie z Dmitrijem Tursunowem), natomiast w Moskwie wygrał swój pierwszy turniej w grze podwójnej, tworząc parę z Maksem Mirnym. W finale pokonali Igora Andriejewa i Nikołaja Dawydienkę.

W 2006 roku, podczas wielkoszlemowego US Open Jużny awansował do półfinału, eliminując po drodze m.in. Tommy'ego Robredo oraz Rafaela Nadala. Pojedynek o finał zawodów przegrał z Andym Roddickiem.

W roku 2007 Rosjanin wygrał w lutym singlowy turniej w Rotterdamie, pokonując w finale Ivana Ljubičicia. Dodatkowo triumfował także w rozgrywkach deblowych w Ad-Dauhsze (w parze z Nenadem Zimonjiciem) oraz Monachium (wspólnie z Philippem Kohlschreiberem). Ponadto w marcu doszedł do finału zawodów singlowych w Dubaju (porażka z Rogerem Federerem) oraz Monachium (porażka z Philippem Kohlschreiberem).

Na początku 2008 roku Jużny wygrał w Ćennaju tracąc w meczu finałowym z Nadalem jednego gema, natomiast podczas Australian Open osiągnął ćwierćfinał, eliminując m.in. Nikołaja Dawydienkę; przegrał z Jo-Wilfriedem Tsongą. W lutym, razem z Kohlschreiberem, osiągnął finał gry podwójnej w Rotterdamie, z kolei w czerwcu w Halle wygrał swój czwarty deblowy tytuł, będąc z parze z Mischą Zverevem. Kolejny triumf deblowy Rosjanin odniósł na przełomie września i października w Tokio, grając ponownie razem ze Zverevem. Latem zagrał ponadto na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Awansował do III rundy turnieju singlowego i II rundy rozgrywek deblowych.

W 2009 roku pierwszy finał w sezonie Jużny rozegrał w Monachium, jednak spotkanie finałowe przegrał z Tomášem Berdychem. W czerwcu zdobył deblowy tytuł w Londynie (dzielnica Queen's), partnerując Wesley'owi Moodiemu. W październiku awansował do finału singla w Tokio (porażka z Jo-Wilfriedem Tsongą), a następnie zwyciężył w Moskwie, nie tracąc w turnieju seta. Na początku listopada osiągnął finał w Walencji, jednak przegrał decydujący mecz z Andym Murrayem.

W lutym 2010 roku Rosjanin awansował do dwóch finałów w grze pojedynczej, najpierw w Rotterdamie, przegrywając w finale przez krecz w drugim secie z Robinem Söderlingiem, a następnie w Dubaju, gdzie został pokonany przez Novaka Đokovicia. Na początku maja zwyciężył w Monachium. W finale pokonał Chorwata Marina Čilicia. Podczas wielkoszlemowego Rolanda Garrosa uzyskał ćwierćfinał, w którym przegrał z Tomášem Berdychem. W czerwcu wygrał deblowe rozgrywki w Halle, a w październiku osiągnął po raz drugi w karierze półfinał US Open. Mecz o finał imprezy przegrał z Rafaelem Nadalem. Na początku października Rosjanin wygrał swój drugi turniej w sezonie, na twardych kortach w Kuala Lumpur, pokonując w finale Andrieja Gołubiewa. Pod koniec października Rosjanin zagrał w Petersburgu, gdzie awansował do finału, w którym nie sprostał jednak Michaiłowi Kukuszkinowi.

Pod koniec lutego 2011 roku Jużny awansował wraz z Serhijem Stachowskim do finału gry podwójnej w Dubaju. Pojedynek finałowy wygrali z deblem Jérémy Chardy-Feliciano López.

Po blisko półtorarocznej przerwie Jużny osiągnął finał singlowy, na kortach w Zagrzebiu w lutym 2012 roku. W spotkaniu o tytuł Rosjanin pokonał w dwóch setach Lukáša Lacko. Turniej zakończył się również wygraną Rosjanina w grze podwójnej. Tworząc parę z Markosem Pagdatisem pokonali w finale debel Ivan Dodig-Mate Pavić. Latem Jużny po raz trzeci wystąpił na igrzyskach olimpijskich, w Londynie. Z turnieju singlowego i mikstowego odpadł w I rundzie, z kolei w grze podwójnej dotarł do II rundy.

W czerwcu 2013 roku tenisista rosyjski awansował po raz pierwszy w karierze do finału gry pojedynczej na nawierzchni trawiastej, w Halle. Mecz o tytuł przegrał jednak w trzech setach z Rogerem Federerem. W połowie lipca Jużny zwyciężył w turnieju w Gstaad, po wyeliminowaniu m.in. w ćwierćfinale Juana Mónaco, przeciwko któremu obronił trzy piłki meczowe. Spotkanie finałowe wygrał z Robinem Haase. W październiku Jużny triumfował w Walencji, odnosząc tym samym drugie w karierze zwycięstwo w zawodach serii ATP World Tour 500. W meczu finałowym pokonał Davida Ferrera.

Ostatni start w karierze Rosjanina miał miejsce we wrześniu 2018 w Petersburgu, gdzie awansował do drugiej rundy, ponosząc porażkę z Robertem Bautistą-Agutem.

Od roku 2000 Jużny reprezentował Rosję w Pucharze Davisa. W 2002 roku miał znaczący wkład w zdobycie tytułu przez ekipę z Rosji, która w finale pokonała Francję 3:2. Jużny rozegrał decydujący mecz w tej rundzie przeciwko Paulowi-Henriemu Mathieu, odrabiając stratę dwóch setów. W 2006 roku ponownie Rosjanie sięgnęli po zwycięstwo w rozgrywkach. Pomimo tego, że Jużny nie wystąpił w finale z Argentyną przyczynił się do końcowego triumfu eliminując we wcześniejszej rundzie reprezentację USA (zdobył punkt wygrywając mecz z Jamesem Blakiem).

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 8. miejscu pod koniec stycznia 2008 roku, z kolei w zestawieniu deblistów w kwietniu 2011 roku zajmował 38. pozycję.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (10–11)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 21 lipca 2002 Stuttgart Ceglana   Guillermo Cañas 6:3, 3:6, 3:6, 6:4, 6:4
Finalista 1. 27 października 2002 Petersburg Twarda (hala)   Sébastien Grosjean 5:7, 4:6
Finalista 2. 19 września 2004 Pekin Twarda   Marat Safin 6:7(4), 5:7
Zwycięzca 2. 31 października 2004 Petersburg Dywanowa (hala)   Karol Beck 6:2, 6:2
Zwycięzca 3. 25 lutego 2007 Rotterdam Twarda (hala)   Ivan Ljubičić 6:2, 6:4
Finalista 3. 3 marca 2007 Dubaj Twarda   Roger Federer 4:6, 3:6
Finalista 4. 6 maja 2007 Monachium Ceglana   Philipp Kohlschreiber 6:2, 3:6, 4:6
Zwycięzca 4. 5 stycznia 2008 Ćennaj Twarda   Rafael Nadal 6:0, 6:1
Finalista 5. 10 maja 2009 Monachium Ceglana   Tomáš Berdych 4:6, 6:4, 6:7(5)
Finalista 6. 11 października 2009 Tokio Twarda   Jo-Wilfried Tsonga 3:6, 3:6
Zwycięzca 5. 25 października 2009 Moskwa Twarda (hala)   Janko Tipsarević 6:7(5), 6:0, 6:4
Finalista 7. 8 listopada 2009 Walencja Twarda   Andy Murray 3:6, 2:6
Finalista 8. 14 lutego 2010 Rotterdam Twarda (hala)   Robin Söderling 4:6, 0:2 krecz
Finalista 9. 27 lutego 2010 Dubaj Twarda (hala)   Novak Đoković 5:7, 7:5, 3:6
Zwycięzca 6. 9 maja 2010 Monachium Ceglana   Marin Čilić 6:3, 4:6, 6:4
Zwycięzca 7. 3 października 2010 Kuala Lumpur Twarda (hala)   Andriej Gołubiew 6:7(7), 6:2, 7:6(3)
Finalista 10. 1 listopada 2010 Petersburg Twarda (hala)   Michaił Kukuszkin 3:6, 6:7(2)
Zwycięzca 8. 5 lutego 2012 Zagrzeb Twarda (hala)   Lukáš Lacko 6:2, 6:3
Finalista 11. 16 czerwca 2013 Halle Trawiasta   Roger Federer 7:6(5), 3:6, 4:6
Zwycięzca 9. 28 lipca 2013 Gstaad Ceglana   Robin Haase 6:3, 6:4
Zwycięzca 10. 27 października 2013 Walencja Twarda (hala)   David Ferrer 6:3, 7:5

Gra podwójna (9–3)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 8 stycznia 2005 Ad-Dauha Twarda   Andrei Pavel   Albert Costa
  Rafael Nadal
3:6, 6:4, 3:6
Finalista 2. 18 września 2005 Pekin Twarda   Dmitrij Tursunow   Justin Gimelstob
  Nathan Healey
6:4, 3:6, 2:6
Zwycięzca 1. 16 października 2005 Moskwa Dywanowa (hala)   Maks Mirny   Igor Andriejew
  Nikołaj Dawydienko
6:1, 6:1
Zwycięzca 2. 6 stycznia 2007 Ad-Dauha Twarda   Nenad Zimonjić   Martin Damm
  Leander Paes
6:1, 7:6(3)
Zwycięzca 3. 6 maja 2007 Monachium Ceglana   Philipp Kohlschreiber   Jan Hájek
  Jaroslav Levinský
6:1, 6:4
Finalista 3. 24 lutego 2008 Rotterdam Twarda (hala)   Philipp Kohlschreiber   Tomáš Berdych
  Dmitrij Tursunow
5:7, 6:3, 7–10
Zwycięzca 4. 15 czerwca 2008 Halle Trawiasta   Mischa Zverev   Lukáš Dlouhý
  Leander Paes
3:6, 6:4, 10–3
Zwycięzca 5. 5 października 2008 Tokio Twarda   Mischa Zverev   Lukáš Dlouhý
  Leander Paes
6:3, 6:4
Zwycięzca 6. 14 czerwca 2009 Londyn (Queen's) Trawiasta   Wesley Moodie   Marcelo Melo
  André Sá
6:4, 4:6, 10–6
Zwycięzca 7. 13 czerwca 2010 Halle Trawiasta   Serhij Stachowski   Martin Damm
  Filip Polášek
4:6, 7:5, 10–7
Zwycięzca 8. 26 lutego 2011 Dubaj Twarda   Serhij Stachowski   Jérémy Chardy
  Feliciano López
4:6, 6:3, 10–3
Zwycięzca 9. 5 lutego 2012 Zagrzeb Twarda (hala)   Markos Pagdatis   Ivan Dodig
  Mate Pavić
6:2, 6:2

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)Edytuj

Turniej 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 3R 3R 4R 1R 2R 1R 3R QF 1R 3R 3R 1R 2R 2R 1R 1R 1R 0 / 17 20–17
French Open 1R 1R 2R 3R 2R 2R 4R 3R 2R QF 3R 3R 4R 2R 1R 1R 1R 1R 0 / 18 23–18
Wimbledon 4R 4R 2R 1R 4R 3R 4R 4R 1R 2R 4R QF 4R 2R 1R 2R 2R 1R 0 / 18 32–18
US Open 3R 1R 3R 3R SF 2R 2R SF 1R 1R QF 1R 2R 3R 2R 1R 0 / 16 26–16
Wygrane turnieje 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 69 N/A
Bilans spotkań 7–4 5–3 5–4 4–4 7–4 8–4 9–4 9–3 2–4 12–4 7–4 6–4 11–4 3–3 1–4 3–3 2–4 0–4 N/A 101–69

BibliografiaEdytuj