Otwórz menu główne

Mieczysław Chmielewski

Mieczysław Hieronim Chmielewski[1] (ur. 30 września 1898 w Gnieźnie[2], zm. 14 lutego 1983 w Londynie) – polski prawnik, działacz niepodległościowy, społeczny i gospodarczy, kapitan Wojska Polskiego, radca Izby Przemysłowo-Handlowej w Katowicach w 1935 roku[3].

Mieczysław Chmielewski
Data i miejsce urodzenia 30 września 1898
Gniezno
Data i miejsce śmierci 14 lutego 1983
Londyn
Miejsce spoczynku Londyn
Zawód, zajęcie prawnik
Narodowość Polak
Alma Mater Uniwersytet Poznański
Stanowisko sędzia, adwokat
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Uczęszczał do gimnazjum w Gnieźnie, gdzie wstąpił w szeregi konspiracyjnego Towarzystwa Tomasza Zana, a w latach 1915–16 pełnił funkcję prezesa tej organizacji. Organizował grupy „Strzelca” oraz kierował w Gnieźnie Tajną Organizacją Niepodległościową. W 1916 powołany do wojska niemieckiego, w 1919 po uzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do WP. Uczestniczył w II i III powstaniu śląskim. Był jedną z głównych osób w Centrali Wychowania Fizycznego Górnego Śląska, i zastępcą szefa sztabu Grupy Wschód. Podjął studia prawa i ekonomii w Poznaniu i Berlinie. Dyplom magistra praw uzyskał na Uniwersytecie Poznańskim, a w 1925 zdał egzamin sędziowski i rozpoczął praktykę adwokacką w Poznaniu. Konsultant w dziedzinie prawa międzynarodowego i niemieckiego w latach 1926–1939. Sprawował funkcję prezesa Klubu Powstańców Śląskich oraz Okręgu Śląskiego Koła Adwokatów RP, a także ZHP, członek Naczelnej Rady Adwokackiej, radca prawny Wspólnoty Interesów Górniczo-Hutniczych SA w Katowicach, prezes zakładu Elektro SA. W tym okresie, choć uważał się za piłsudczyka, to jednak obok Michała Grażyńskiego, Bohdana Hulewicza, Mieczysława Palucha czy Ignacego Nowaka należał do przedstawicieli tzw. polskiej myśli zachodniej[4].

Aresztowany w 1941 i więziony przez sowietów. W chwili formowania Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR zgłosił swój akces i w stopniu kapitana został przydzielony do 8 pułk artylerii lekkiej (PSZ). Uczestnik kampanii włoskiej. Podczas pobytu na Bliskim Wschodzie w Tel Awiwie został przewodniczącym Komitetu Szkolnego i Koła Przyjaciół Harcerzy.

Po II wojnie pozostał na zachodzie i zamieszkał w Londynie. Działał w Polskim Ośrodku Społeczno-Kulturalnym, był sekretarzem zarządu, wydawcą, autorem tekstów i dystrybutorem biuletynu ośrodka. Pełnił także funkcję zastępcy prezesa Instytutu Wschodniego „Reduta”. Był współzałożycielem, wydawcą i przewodniczącym redakcji pisma Eastern Quaterly. Członek Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polski w Londynie[5], członek Głównej Komisji Skarbu Narodowego[6][7], wiceprzewodniczący Ligi Niepodległości, członek International Law Association, Instytutu Badania Spraw Narodowych, Związku Pisarzy na Obczyźnie, w którym był fundatorem licznych nagród literackich[8]. Pisywał dla prasy angielskiej.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[9].

PublikacjeEdytuj

  • Cech ślusarski i puszkarski w Warszawie w XVIII-ym Wieku Warszawa 1927 Drukarnia Zrzeszenia Samorządów Powiatowych w Warszawie
  • Argumenty pisane krwią (1931)
  • Ku nowym kresom zachodnim (wyd. Komisja Wydawnictw Ośrodka Oficerskiego – Tel Awiw (1943), pod pseudonimem Mieczysław Grzymała
  • The problem of compensation for victims of national persecution (Londyn 1958)

PrzypisyEdytuj

  1. Baza osób polskich - polnische Personendatenbank.[dostęp 2015-03-16]
  2. Okruszek Krakowa nad Rawą- Jednym z takich stałych gości był notariusz Mieczysław Chmielewski , urodzony w 1898 roku w Gnieźnie prawnik str.6. Gazeta Wyborcza-Katowice nr 286 z 07/12/2012.[dostęp 2015-03-19]
  3. Monitor Polski z 1935 r. Nr 071, poz. 100.
  4. Polska myśl zachodnia XIX i XX wieku s. 115. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa.[dostęp 2015-03-17]
  5. Protokół Posiedzenia Rady Narodowej RP w Londynie 18 stycznia 1973. Józef Piłsudski Institute of America. [dostęp 2015-03-16]
  6. Oświadczenie Głównej Komisji Skarbu Narodowego- wrzesień 1975. Józef Piłsudski Institute of America. [dostęp 2015-03-19]
  7. Wpływy Skarbu Narodowego- wrzesień 1975. Józef Piłsudski Institute of America. [dostęp 2015-03-19]
  8. Biogramy laureatów nagród literackich. Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie.[dostęp 2015-03-19]
  9. Monitor Polski Nr.274 28 listopad 1929.[dostęp 2015-03-16]

BibliografiaEdytuj