Mieczysław Długoborski

polski lekkoatleta

Mieczysław Długoborski (ur. 10 stycznia 1931 w Pruszkowie[1], zm. 4 kwietnia 2020[2]) – polski lekkoatleta, olimpijczyk, medalista mistrzostw Polski.

Mieczysław Długoborski
Data i miejsce urodzenia

10 stycznia 1931
Pruszków

Data śmierci

4 kwietnia 2020

Wzrost

170 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Polski
srebro Wrocław 1952 sztafeta 4 × 400 m
brąz Wrocław 1949 sztafeta 3 × 1000 m
Halowe mistrzostwa Polski
srebro Poznań 1951 sztafeta 3 × 800 m
srebro Poznań 1954 sztafeta 3 × 800 m
Grób Mieczysława Długoborskiego na cmentarzu parafialnym w Pruszkowie

Startował w biegach średniodystansowych. Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach, gdzie odpadł w eliminacjach biegu na 1500 m[1].

Na mistrzostwach Polski seniorów na otwartym stadionie zdobył dwa medale: srebrny w sztafecie 4 × 400 metrów w 1952 i brązowy w sztafecie 3 × 1000 metrów w 1949. Indywidualnie najlepsze miejsce osiągnął w 1952, zajmując 7. miejsce w biegu na 1500 metrów[1]. W halowych mistrzostwach Polski seniorów wywalczył dwa srebrne medale w sztafecie 3 × 800 metrów: w 1951 i 1954[1].

Rekordy życiowe[1]:

Startował w barwach Spójni Wrocław (1949-1950), Gwardii Warszawa (1951-1952) i Polonii Warszawa (1953-1954). W 1951 ukończył kurs trenerski Pracował jako trener w Gwardii Warszawa (1951) i Polonii Warszawa (1952-1982)[1].

Pochowany został w grobie rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Pruszkowie (aleja W, rząd I, miejsce 25).

Przypisy

edytuj
  1. a b c d e f Henryk Kurzyński: Polska lekkoatletyka w latach 1945-1960. T. 1. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, październik 2014, s. 224. ISBN 978-83-64544-06-4.
  2. Zmarł Mieczysław Długoborski

Linki zewnętrzne

edytuj