Otwórz menu główne

Mieczysław Melenas (ur. 15 lutego 1904 w Dniepropetrowsku, zm. ?) − podpułkownik Armii Czerwonej, generał brygady LWP, zastępca szefa Głównego Zarządu Politycznego WP w latach 1950-1955.

ŻyciorysEdytuj

Syn Pawła i Aleksandry z d. Kurczewskiej, 1921 skończył gimnazjum, 1922 zaliczył rok w Technikum Kolejowym w Dniepropetrowsku, przerwał naukę z powodu choroby. Był ślusarzem w zakładach parowozowych im. Stalina, od 1925 działacz Komsomołu.

We wrześniu 1927 wstąpił do Armii Czerwonej, gdzie od lutego 1929 był zastępcą dowódcy szwadronu ds. politycznych w szkole pułkowej 51 Pułku Kawalerii. 1933-1937 studiował w Akademii Politycznej im. Lenina w Moskwie, po czym został politrukiem i szefem pracy politycznej w 39 Morskiej Brygadzie. Zastępca kierownika kursu w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej w Leningradzie. We wrześniu 1938 zwolniony na fali czystek stalinowskich, do grudnia 1939 był w rezerwie. Absolwent kursu dowódców batalionów w Baku (1941).

Od jesieni 1941 walczył na froncie sowiecko-niemieckim jako dowódca samodzielnego batalionu 69 Samodzielnej Brygady Morskiej na Froncie Karelskim, w lutym 1942 kontuzjowany, od kwietnia 1942 inspektor Oddziału Politycznego 7 Armii. Od grudnia 1942 podpułkownik., od stycznia 1944 dowódca 763 Pułku Piechoty w 114 Dywizji Piechoty 7 Armii. W kwietniu 1944 skierowany do służby w Armii Polskiej w ZSRR, 10 VI 1944 został dowódcą 4 pp 2 DP im. Dąbrowskiego. Dowodził pułkiem w walkach nad Wisłą i na Pomorzu.

4 I 1945 mianowany pułkownikiem, 25 IV 1945 został komendantem Centralnej Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Łodzi. W grudniu 1945 mianowany generałem brygady przez Prezydium KRN, w lipcu 1946 zatwierdzony przez Prezydium Rady Ministrów ZSRR w stopniu generała majora Armii Czerwonej. Od stycznia 1946 dowódca 3 Dywizji Piechoty, uczestnik walk z UPA w Bieszczadach. 24 września 1946 Prezydium KRN nadało mu polskie obywatelstwo. Od grudnia 1947 członek Akademii sztabu Generalnego WP[potrzebny przypis] w Rembertowie, od 1 I 1948 kierownik II kursu i wykładowca tej akademii, od 1 V 1948 kierownik I kursu i pomocnik komendanta akademii ds. liniowych. 7 II 1950 - 16 XI 1955 zastępca szefa Głównego Zarządu Politycznego WP, po zdaniu obowiązków służbowych wyjechał do ZSRR. W latach 80. mieszkał w Leningradzie i prawdopodobnie tam zmarł.

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. II: I-M, Toruń 2010, s. 480-482.