Otwórz menu główne

Mieczysław Tanty (ur. 19 lipca 1928 w Dobrcu, zm. 22 kwietnia 2015[1]) – polski historyk i bałkanista.

Mieczysław Tanty
Prof. Mieczysław Tanty
Prof. Mieczysław Tanty
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1928
Dobrzec
Data śmierci 22 kwietnia 2015
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia Bałkanów
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. od 1955
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
Grób Mieczysława Tanty na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Szkołę średnią ukończył w 1949 w Kaliszu. Po jej ukończeniu podjął studia historyczne na Uniwersytecie Łódzkim, skąd po dwóch latach przeniósł się na Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Warszawskiego. W 1952 ukończył studia I stopnia, w 1955 studia magisterskie[2].

1 października 1955 rozpoczął pracę w Katedrze Historii Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego. Pracę doktorską pt. Zjazd słowiański w Moskwie w roku 1867 obronił w 1962 (promotor prof. Ludwik Bazylow). W 1969 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy: Rosja wobec wojen bałkańskich 1912-1913 roku. Od 1988 profesor zwyczajny.

W latach 1971-1975 był wicedyrektorem Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Prodziekan Wydziału Historycznego UW w latach 1977-1981. Visiting professor University of Kansas 1979–1980. Członek Zarządu Głównego i skarbnik Polskiego Towarzystwa Historycznego 1967–1974, członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Rusycystycznego 1976–1980, przewodniczący strony polskiej i współprzewodniczący Komisji Polsko-Rosyjskiej ds. podręczników historii i geografii 1985–2009, członek Komisji Historycznej Polsko-Rosyjskiej PAN i Akademii Nauk ZSRR/Rosyjskiej Akademii Nauk od 1972.

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

Trzykrotnie wyróżniany nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego – za pracę habilitacyjną w 1971 r., za książkę Historia Słowian Południowych i Zachodnich w 1978 i w 1985 za pracę Bosfor i Dardanele w polityce mocarstw. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Konflikty bałkańskie w latach 1878-1919, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych 1968.
  • Panslawizm, carat, Polacy : zjazd słowiański w Moskwie 1867 r., Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1970.
  • Rosja wobec wojen bałkańskich 1912-1913 roku, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1970.
  • Zwycięstwo leninowskiej polityki narodowościowej w Związku Radzieckim, Warszawa: Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Zarząd Główny 1972.
  • (wraz z J. Skowronkiem i T. Wasilewskim), Historia Słowian południowych i zachodnich, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1977 (wyd. 2 - 1988).
  • Bosfor i Dardanele w polityce mocarstw, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1982.
  • Rewolucja rosyjska a sprawa polska: 1917-1918, Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza 1987.
  • Bałkany w XX wieku: dzieje polityczne, Warszawa: "Książka i Wiedza" 2003.
  • (wraz z J. Skowronkiem i T. Wasilewskim), Słowianie południowi i zachodni VI-XX wiek, Warszawa: Książka i Wiedza 2005.

BibliografiaEdytuj

  • Antoni Giza, Życie i praca naukowa profesora Mieczysława Tantego, [w:] Rosja – Polska – Bałkany w XVIII/XIX wieku. Księga pamiątkowa ofiarowana Profesorowi Mieczysławowi Tantemu, red. A. Giza, Szczecin 1998.
  • A. Giza, Wybór ważniejszych prac prof. zw. dra hab. Mieczysława Tantego [w:] Rosja – Polska – Bałkany w XVIII–XX wieku. Księga pamiątkowa ofiarowana profesorowi Mieczysławowi Tantemu, red. A. Giza, Szczecin 1998, s. 13–17.
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, t. 4, red. J. Kapuścik, M. Halawa, Warszawa 2002, s. 459–460.
  • Mieczysław Tanty w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • Biogram na stronie UW

PrzypisyEdytuj

  1. Mieczysław Tanty, cała Polska, 25.04.2015 - nekrolog, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  2. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 166