Otwórz menu główne

Mieczysław Wiśniowski

Mieczysław Teofil Józef Wiśniowski (ur. 4 maja 1910 w Porażu, zm. wiosna 1940 w Charkowie) – doktor wszechnauk lekarskich, lekarz, podporucznik lekarz rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Mieczysław Wiśniowski
Ilustracja
podporucznik rezerwy lekarz podporucznik rezerwy lekarz
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1910
Poraż
Data i miejsce śmierci wiosna 1940
Charków
Przebieg służby
Lata służby lata. 30.-1940
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 6 Szpital Okręgowy
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
(kampania wrześniowa)
Późniejsza praca lekarz

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 4 maja 1910 w Porażu jako syn Michała (nauczyciel, zm. przed 1921) i Marii z domu Kruczek[1]. Miał braci Kazimierza i Tadeusza.

W 1929 ukończył Gimnazjum Męskie w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Adam Bieniasz, Stanisław Gerstmann, Norbert Ramer, Lidia Sembratowicz, Eugeniusz Duda, Ryszard Linscheid - dwaj ostatni to także ofiary zbrodni katyńskiej)[2]. Ukończył medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie uzyskując tytuł naukowy doktora wszechnauk lekarskich. Podczas studiów na początku lat 30. działał w Polskiej Korporacji Akademickiej „Obotritia” (w tym jako sekretarz i wiceprezes)[3]. Jako lekarz pracował w sanockim szpitalu[4] oraz we Lwowie.

W 1936 ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Sanitarnych w Warszawie. Został mianowany do stopnia podporucznika w 1938. Otrzymał przydział do 6 Szpitala Okręgowego.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Był przetrzymywany w obozie starobielskim. 24 kwietnia 1940 został wywieziony z obozu (informację przekazał ocalały z Kozielska, Otto Bisanz)[5][6] do Charkowa i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Charkowie oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 (część zbrodni katyńskiej). Zamordowani jeńcy są pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie w Piatichatkach.

Jego żoną była Irena.

UpamiętnienieEdytuj

Podczas „Jubileuszowego Zjazdu Koleżeńskiego b. Wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej Matury” 21 czerwca 1958 nazwisko Mieczysława Wiśniowskiego zostało wymienione w apelu poległych w obronie Ojczyzny w latach 1939-1945[7] oraz na ustanowionej w budynku gimnazjum tablicy pamiątkowej poświęconej poległym i pomordowanym absolwentom gimnazjum[8].

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia porucznika[9]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[10].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalog główny, rok 1921/22 (zespół 7, sygn. 82). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 34.
  2. Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 9 marca 2014].
  3. Archiwum Korporacji. Mieczysław Wiśniowski. archiwumkorporacyjne.pl. [dostęp 2015-05-13].
  4. Edward Zając: Szpital Powszechny w Sanoku. zozsanok.pl. s. 62. [dostęp 15 maja 2014].
  5. Andrzej Brygidyn: Sanocka Lista Katyńska. Jeńcy Kozielska, Ostaszkowa, Starobielska oraz innych obozów i więzień Polski kresowej pomordowani w Rosji Sowieckiej. Sanok: 2000, s. 10-11.
  6. Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 358. ISBN 83-7001-294-9.
  7. Józef Stachowicz: Diariusz zjazdu. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 69.
  8. Zjazd w fotografii. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 231.
  9. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  10. Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. policja.pl. [dostęp 5 sierpnia 2014].

BibliografiaEdytuj